ΠΡΟΣΩΠΑ

ΑΝΑΣΚΑΦΕΣ ΤΥΜΒΟΥ ΑΜΦΙΠΟΛΗΣ ΑΡΘΡΑ ΤΟΥ ΓΕΡ. ΓΕΡΟΛΥΜΑΤΟΥ ΑΡΘΡΑ-ΔΟΚΙΜΙΑ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ ΓΛΥΠΤΙΚΗ ΔΙΕΘΝΗ ΔΥΤΙΚΗ ΑΘΗΝΑ ΕΚΘΕΣΕΙΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΕΛΛΗΝΕΣ ΑΡΧΑΙΟΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ. ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ 12ου ΑΙΩΝΑ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ 14ου ΑΙΩΝΑ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ 15ου ΑΙΩΝΑ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ 16ου ΑΙΩΝΑ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ 17ου ΑΙΩΝΑ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ 18ου ΑΙΩΝΑ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ 19ου ΑΙΩΝΑ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ 20ου ΑΙΩΝΑ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ 21ου ΑΙΩΝΑ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ ΕΠΙΣΤΗΜΕΣ ΕΥΡΩΠΑΙΟΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ 13ου ΑΙΩΝΑ ΕΥΡΩΠΑΙΟΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ 14ου ΑΙΩΝΑ ΕΥΡΩΠΑΙΟΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ 15ου ΑΙΩΝΑ ΕΥΡΩΠΑΙΟΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ 16ου ΑΙΩΝΑ ΕΥΡΩΠΑΙΟΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ 17ου ΑΙΩΝΑ ΕΥΡΩΠΑΙΟΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ 18ου ΑΙΩΝΑ ΕΥΡΩΠΑΙΟΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ 19ου ΑΙΩΝΑ ΕΥΡΩΠΑΙΟΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ 20ου ΑΙΩΝΑ ΘΕΑΤΡΟ ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ ΛΑΟΓΡΑΦΙΑ ΛΟΓΟΤΡΟΠΙΟ ΜΟΥΣΙΚΗ ΜΟΥΣΙΚΗ-ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΥΝΘΕΤΕΣ ΜΥΘΟΙ & ΦΑΝΤΑΣΙΑ ΝΕΑ ΤΑΞΗ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ Ο ΚΥΝΙΚΟΣ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΠΑΝ ΤΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΤΟ 1821 ΟΙ ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΜΑΧΕΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΟΙ ΠΟΙΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΜΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ-ΟΙΚΟΛΟΓΙΑ ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ ΠΙΝΑΚΟΘΗΚΗ ΗΡΩΙΚΩΝ ΜΟΡΦΩΝ ΤΟΥ 1821 ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ ΠΡΟΣΩΠΑ ΤΕΧΝΕΣ-ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΤΕΧΝΗ-ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΤΕΧΝΗ-ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ ΤΕΧΝΗ-ΕΠΙΣΤΗΜΕΣ ΤΕΧΝΗ-ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΤΕΧΝΗ-ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΕΧΝΗ-ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΕΧΝΗ-ΤΗΣ ΑΜΕΡΙΚΗΣ ΤΕΧΝΗ-ΤΗΣ ΑΠΩ ΑΝΑΤΟΛΗΣ ΤΕΧΝΗ-ΤΗΣ ΑΣΙΑΣ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΦΩΤΟΘΗΚΗ ΧΕΙΡΟΤΕΧΝΙΑ ΧΕΙΡΟΤΕΧΝΙΑ-ΤΕΧΝΙΚΕΣ

Παρασκευή, 6 Ιουνίου 2014

Ο Κανάρης κατακαίει την ναυαρχίδα του Καρά Αλή (6 πρός 7 Ἰουνίου 1822)

Τς Φιλονόης

καταστροφ τς Χίου, στς 30 Μαρτίου το 1822, ταν μία συμφορ πο πεσε στ νησ περίγραπτη. Ο βιασμοί, ο σφαγές, ξανδραποδισμς, σων πεβίωσαν, δν μποροσε ν περιγραφ. Ο μότητες ταν τόσο πολλές, πο λη Ερώπη ξεσηκώθηκε γι ν τς κατακρίν. Μά πς νά τό κάνουμε; καταστροφ εχε γίν. Μάλλιστα, ταν τόσοι πολλο ο σκλάβοι, πο τ μπόρευμα χασε τν ξία του κα τελικς πνιγαν λόκληρες καραβις μ τυχα γυναικόπαιδα, γι ν μπορέσουν ν τος πουλήσουν σ καλλίτερη τιμή. Τ λιμάνι πηξε π τουμπανιασμένα κορμιά. Σ εκοσιτέσσερις ρες μόνον γύρω π τν Χώρα σφάγησαν μεταξ κτ κα δέκα χιλιάδων μάχων.

π ατς τς συνθκες στόλος μας ξεκουραζόταν στ λιμάνια τς δρας κα τν Σπετσν κα δν κουνοσε. Χρμα περίμεναν κι ατοί. Κι ς χανόταν Χίος…Στ Ψαῤῥᾶ π τν λλην, πρεπε ν πλοα ν περιπολον γι ν προστατεύουν τ νησί. Κι τσι Χίος πγε δίχως ντίστασι…340.000 γρόσια λαβαν, γι ν ξεκινήσουν, ο ναύαρχοι, τ ποα τελικς μοιράστηκαν στ τρία νησιά, τ Ψαῤῥά, τν δρα κα τς Σπέτσες. Κι π τέλους βγκαν στ Αγαον πέλαγος.

Στς 27 πριλίου συγκεντρώνονται στ λιμάνι τν Ψαῤῥῶν 57 πλοα, κ τν ποίων τ 23 δραίϊκα, τ 18 σπετσιώτικα κα τ 16 ψαῤῥιανά. Στς 18 Μαΐου εσέρχονται στ στεν νάμεσα Χίου κα Ονουσν, πασχίζουν ν κτυπήσουν τν ρμάδα λλ δν τ καταφέρνουν. Χάνουν κι να πυρπολικό, πο πγε δικα. Ξεκινον ν κτυπήσουν κα πάλι τν ρμάδα, στς 18 Μαΐου, πο στέκεται μπρς στ λιμάνι τς Χίου. Τν 1η ουνίου το 1822 ξεκίνησαν τ πλοα μας π τ Ψαῤῥά γι τ λιμάνι τς Χίου. Πέντε μέρες πνοια… Μ τ ξημερώματα τς 6ης ουνίου σηκώθηκε μελτέμι…

Δύο πυρπολικ ταν μαζύ. Το Κανάρη κα το Πιπίνου. Σήκωσαν αστριακς σημαες κα ξεκίνησαν…Ο Πιπνος ταν ντρας γενναος, τολμηρός, φωνακλς, φουριόζος, ταχύς… Τ ντίθετον π τν Κανάρη. Τριανταδύο τν παλληκάρι τότε. Κανάρης πάλι ταν λιγομίλητος, συχος, σεμνός, μόλις εκοσιοκτ τν κα μ τέσσερα παιδιά. Μ τ λιγοστ γράμματα πο ξερε, κατ πς μς γράφει Τερτσέτης, διάβαζε τν φυλλάδα μ τ κατορθώματα το Μεγάλου λεξάνδρου κα «ες τν νάγνωσιν τρεχαν δάκρυα, βρύση ο φθαλμοί του»

σο πλησίαζαν στ πλοα το θωμανικο στόλου, τόσο τ περιπολικ τος πλησίαζαν κα τος «μετροσαν» περισσότερο. Κάποιαν στιγμ πο πλησίασαν ρκετά, φωνάζουν ο δικοί μας: «Νέμτσοι! Νέμτσοι!… (Αστριακοί! Αστριακοί!) Ο θωμανο τ πιστεύουν…. Πλησιάζουν τν στόλο μ εχε πι σουρουπώσ κα κόβεται τ μελτέμι…Τ τσορμο μουρμουρίζει, γιατ πι μεγάλωνε κίνδυνος πολύ, κι Κανάρης, γι πρώτη του φορά, βάζει τς φωνές: «Γι κοτε δ, κανέναν δν πρα μ τ ζόρι. ποιος τ μετάνοιωσε, ν θάλασσα, ς πέσ κα κολυμπντας ς σωθ».

Μ τ μεσάνυκτα λίγο πάλι πιασε τ εράκι… Ατ ταν…Τελευταα νύκτα το αμαζανιο κι πάνω στν ναυαρχίδα λοι γλεντοσαν. να ντελίνι 84 κανονιν. καπουτν πασσς Καραλς εχε προσκεκλημένους λους σους χωροσε τ πλοο του. πάνω σ ατ τ πλοο 2.200 τομα, γλεντοσαν ετυχισμένα κι νέμελα λίγο πρν τν λεθρό τους. Κανάρης ατ τ ντελίνι, τν καπιτάνα, στόχευσε. Δίδει δηγίες στν τιμονιέρη του τν Θεοφιλόπουλο.

Μία τ πρωΐ πιά, ξημερώματα 7ης ουνίου 1822. π τ ντελίνι, τν ναυαρχίδα, ντιλαμβάνονται πι πς τ πλεούμενον εναι χθρικό… Πέφτουν πυροβολισμοί. Μ τίποτα δν σταματ τώρα πι τν Κανάρη. Μεθοδευμένα, σταθερά, σίγουρα δρ. δουλει θέλει ψυχραιμία… Χώνουν τ μπαστούνι το μπουρλότου μέσα σ μίαν μπουκαπόρτα, δένει τος γάντζους κα τ νάβει…
Ο εκοσιτέσσερις ρωες πηδον στ βοηθητικ πλοιάριο κα ξεκινον γώνα δρόμου γι τν διαφυγή τους.

συναγερμς πάνω στν ναυαρχίδα γενικεύεται, πως κα ο πυροβολισμοί. Ο σφαῖρες σφυρίζουν γύρω π τ κεφάλια τν παλληκαριν μας. Πασχίζουν ν κατεβάσουν τν Καραλ πασσ π τν πλωτή του παγίδα, λλ κείνη τν στιγμ τ μεγάλο κατάρτι τς ναυαρχίδος του σπάει κα τν τν πλακώνει, φήνοντάς τον στν τόπο. παρ’ λίγον νέος Βαρβαρόσα, κατ πς τν ποκαλοσαν, δν πρόλαβε ν χαρ τ λαμπάδιασμα τς ναυαρχίδος του. Σ λίγο τ ντελίνι νατιναζόταν. «Τ φεγγοβολή!», νεφώνησε Κανάρης. Στς δύο τ ξημερώματα φωτι φθασε στν μπαρουταποθήκη. κρηξις στάθηκε τρομερή. ως κα στν Σμύρνη θαύμασαν τν λάμψι της. π τος 2.200 πο ταν πάνω στ ντελίνι μόλις διακόσια διεσώθησαν. ταν μία μικρ κατάθεσις συγγνώμης γι τ θύματα τς Χίου.

Σύσσωμος ερωπαϊκς τύπος γραψε γι τοτο τὸ νέο κατόρθωμα. Ὁ Κανάρης ἦταν πλέον ὁ μεγάλος ἥρως τοῦ 1821. Κι ὁ μεγάλος μας ποιητὴς Ἀνδρέας Κάλβος ἔγραφε:

«Κανάρη! -καὶ τὰ σπήλαια
τῆς γῆς ἐβόουν, Κανάρη.-
Καὶ τῶν αἰώνων τὰ ὄργανα
ἴσως θέλει ἀντηχήσουν
πάντα Κανάρη.

Τοῦ Πιπίνου τὸ πυρπολικὸ κόλλησε στὴν ὑποναυαρχίδα ἀλλὰ κατάφεραν καὶ τὸ ξεκόλλησαν γρήγορα οἱ ναῦτες της. Ὅμως ἀκυβέρνητο καθῶς ἦταν σκόρπισε τὸν τρόμο καὶ τὸν φόβο στὶς φρεγάτες, στὰ ντελίνια καὶ στὶς κορβέτες τοῦ ὀθωμανικοῦ στόλου.

Ἡ ἀρμάδα ξεκινᾶ γιὰ τὴν Μυτιλήνη, δίχως νὰ τὴν καταδιώκῃ κάποιος καὶ σταματᾶ μόνον ὅταν περνᾶ τὰ Δαρδανέλλια. Δὲν ἐπανεμφανίσθῃ στὸ Αἰγαῖον γιὰ νὰ συνδράμῃ στὴν ἐκστρατεία τοῦ Δράμαλη, συμμετέχοντας οὐσιαστικῶς στὴν καταστροφή του.


ΠΗΓΗ:


2 σχόλια:

  1. "ὅλη ἡ Εὐρώπη ξεσηκώθηκε γιὰ νὰ τὶς κατακρίνῃ" !!!

    Οι γνωστές γενικολογίες που μας συνοδεύουν πάντα και περιέχουν πολύ περισσότερο ψέμα από αλήθεια.

    1. Η ίδια η διατύπωση μαρτυρά ότι η Δύση (ηγεσίες) ήταν εχθρική προς το ελληνικό ζήτημα, όπως άλλωστε ήταν επί 400+1000 χρόνια νωρίτερα. Και βέβαια δεν έγινε φιλική μετά το 1823/25, απλώς μας την παρουσιάζει έτσι η ιστορία.
    2. Στο βαθμό που οι δυτικές κυβερνήσεις έκαναν "διαμαρτυρίες" θα πρέπει να αναρωτηθούμε πόσες διαμαρτυρίες έκαναν για τις σφαγές του προηγούμενου έτους σε όλη την Μ. Ασία, Μακεδονία, νησιά, Κύπρο. Μήπως επικρότησαν κι όλας; Έτσι είναι, αφού δυτικές ιστορίες που παπαγαλίζονται μέχρι σήμερα από τα Universities και το BBC αναφέρουν ως αντίποινα (!) την προληπτική δράση του Σουλτάνου έναντι των σφαγών στην Πελοπόννησο, παρότι οι δεύτερες έγιναν μετά τις πρώτες.
    3. Στο βαθμό που οι δυτικές κυβερνήσεις "διαμαρτυρήθηκαν" θα πρέπει να δούμε αν διαμαρτυρήθηκαν για τον άμαχο πληθυσμό ή για τους συγγενείς των πλούσιων εμπόρων της Χίου που έδρευαν σε Λονδίνο, Άμστερνταμ, Λιβόρνο, Μασσαλία. Ακόμα κι ο Ντελακρουά ως μασόνος διαμαρτυρήθηκε, με βάση τον κοσμικό "ανθρωπισμό". Αν δηλαδή το φέρουμε στο σήμερα, είναι σαν να διαμαρτύρεται η Βαρδινογιάννη, η Κυριακού ο Ρουβάς και η Μαντόνα. Έτσι είναι, δυστυχώς, χωρίς ίχνος υπερβολής (για όποιον δεν κατάλαβε και τι δουλειά κάνουν οι πρέσβεις του ΟΗΕ και της Unesco). Αν μάλιστα συνυπολογίσουμε ψύχραιμα την δράση των Εβραίων στην Χίο, έχουμε το πλήρες σκηνικό: ο σουλτάνος δεν ξέρει άλλο τρόπο "δράσης", αλλά την καταστροφή την προκάλεσε η ηγεσία της Δύσης, αυτή που ήταν μασονική (με την κακή έννοια) και αυτή που λέμε ότι "ανατρίχιασε".

    Περαστικά Φιλονόη και καλό ξεκόλλημα σε όλους.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ανώνυμος

      +++++ για την παρατήρηση.
      Η επιλογή της ανάρτησης αφορούσε αποκλειστικά το ιστορικό σκέλος του γεγονότος και της περιγραφής του

      Διαγραφή

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...