Ότι και αν γίνει Ελλάδα μου….

Ότι και αν γίνει Ελλάδα μου,

ακόμα και αν οι έμποροι των Εθνών

να ξεπουλήσουν θέλουν τα παιδιά σου,

πάλλευκα τα μάρμαρα θ΄αστράψουν των ναών!

Να ξαναγεννηθώ, ήθελα.

Μου τραγούδησαν πολλές Σειρήνες, όμως εγώ ήθελα να γυρίσω σε εσένα!

Μου μίλησαν για «Διεθνισμό», αλλά εγώ επέλεξα την πατρίδα μου.

Μου κήρυξαν την αυθεντία της αθεΐας, αλλά διάλεξα την πίστη μου.

Χωρίς ημερομηνία εξόφλησης και δίχως τίτλο....

του Γεράσιμου Γ. Γερολυμάτου

Αύριο, για μια ακόμη φορά, ο ήλιος θα βγει από την Ανατολή.

Πολλοί, θα κάτσουν πάλι για να δουν την Σπυροπούλου και την Μενεγάκη.

Νέες συνταγές μαγειρικής, ζώδια και τρόπους τηλεοπτικού αυνανισμού της σκέψης.

Άλλοι, θα δουν τις ειδήσεις στο Mega, στον Sky και στην ΝΕΡΙΤ.

Θα γεμίσουν τις άδειες απορίες τους με ένα καλάθι ψέμματα. Τα ψώνια τους.

ΝΕΟ ΕΠΙΓΡΑΜΜΑ

ΝΕΟ ΕΠΙΓΡΑΜΜΑ

Τώρα, που η ανάγκη στις επάλξεις καλεί,

και το άγιο σώμα της πατρίδας βιάζεται,

το δίκαιο είναι και η τιμή που προσκαλεί,

να χωρίσει η ήρα απ΄το στάρι, χρειάζεται.

Ecce Homo!

Γερ. Γ. Γερολυμάτος, "Ο Νούμερο 1"
λάδι σε καμβά, 100Χ70

Ιδού ο Άνθρωπος!

Και η αιμάτινη μνήμη των αιώνων,

Οδοιπόρος του πόνου

Στο σύνδρομο του χρόνου και της φθοράς.

Ιδού, της όμοιας σκέψης η κατ΄ εικόνα και θέληση.

Η άρνηση και η αποδοχή, της λογικής η δίβουλη κόψη.

Ιδού, η γνώση και οι παραμορφώσεις

Των καλειδοσκοπικών καθρεπτών,

Οι διασταυρώσεις πλασμάτων και μηχανών,

Η αναπαραγωγή επιστημονικών τεράτων,

Οι συστοιχίες φαινομένων και γεγονότων,

Των τεχνικών ηλεκτροσόκ οι δόσεις.

Τα εργαστήρια των πειραμάτων.

Ο Γαλάζιος Ελέφαντας

Μια υπερρεαλιστική περιπέτεια υπό την πίεση της λίμπιντο και την άνωση...της ελαφρότητας...

Του Γεράσιμου Γ. Γερολυμάτου

Χτυπώντας με τη μετάλλινη γροθιά της

θρυμμάτισε τις σάρκινες σφαίρες της ηδονής.

Εξόρισε για πάντα τον εαυτό της

απ΄ τον πλάνο ερωτισμό του ονείρου.

Πίσω απ΄ την απολιθωμένη ίριδα του ματιού

ταλαντεύεται με εικόνα αντεστραμμένη

η αγχόνη με το πέτρινο κορμί του εραστή.

Φόβοι της άρρωστης ψυχής

μες΄ την αόρατη φρίκη της μνήμης.

Στο πρόσωπο του ξύλινου κούκου αντικρίζει το δικαστή.

Κάθε του κλήση και μια κατηγορία στη δίκη των εφιαλτών.

Μια ώρα λιγότερη στη σύντομη ζωή της.

Θερινά Ακρόστιχα...

του Γεράσιμου Γ. Γερολυμάτου

Ελπίζω πως είμαι κάποιος, που γράφοντας απλά στιχουργήματα, ζωγραφίζει με λέξεις...

Χρονοδρόμιο

Γερ. Γερολυμάτος: "Η Σέριφος με το νησί Πιπέρι", 1996

του Γεράσιμου Γ. Γερολυμάτου

Ιανουάριος,

σπίτια μέσ΄τη νύχτα,

Τα παραθυρόφυλλα, σα μάτια κλεισμένα.

Ύστερα ένα κλάμα, ένα φως που ανάβει για λίγο.

Έπειτα, πάλι σκοτάδι και σιωπή.

«Ο Αγέννητος Χρόνος του Αεί» - (μέρος γ΄)

Γερ. Γ. Γερολυμάτος: "Δέντρο στη Δήλο"- 2001

(τρίτη πεντάδα ποιημάτων από την ποιητική συλλογή μου: «Ο Αγέννητος Χρόνος του Αεί», 2007)        

 

 

                            Κ΄

Χαίρει η ομορφιά του ανοιχτού πελάγους

καθώς στον ορίζοντα της αλμυρής αύρας,

καθρεπτίζονται λιμάνια στο βαθύ μπλε.

Στιγμή εξαίσιας δημιουργίας των νησιών,

της φωτεινής αλυσίδας του αρχιπελάγους

η ουράνια σπορά των αιώνιων βράχων.

Η ποίηση ανοίγει λευκά πανιά

με τις πλώρες γοργών καραβιών,

και στίχους απ΄ την οδύσσεια του Ελύτη.

ECCE HOMO!

Γερ. Γερολυμάτος: "Το αιματηρό δείπνο", 1988.

ΙΔΟΥ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ!

Και η αιμάτινη μνήμη των αιώνων,

οδοιπόρος του πόνου

στο σύνδρομο του χρόνου και της φθοράς.

Ιδού, της όμοιας σκέψης

 η κατ΄ εικόνα και θέληση,

η άρνηση και η αποδοχή,

της λογικής η δίβουλη κόψη.

Ο Αγέννητος Χρόνος του Αεί...(μέρος β΄)

Γεράσιμος Γερολυμάτος: "Λιβάδι-σύνθεση Ι", λάδια σε καμβά-1995

                   (μέρος 2ο) 


        

                       ΣΤ΄

Χαίρει αειθαλής η αιωνόβια ελιά,

που με λάδι τρέφει το Φως,

στο άσβεστο καντήλι της παράδοσης.

Μελωδικό θεμέλιο και ύμνος ιερός

του αείπτερου πνεύματος εμφυσήματα.           του ζωγράφου Γερ. Γ. Γερολυμάτου 

Της πατρίδας μου τα σεβάσματα,                                        

είν΄ της ψυχής μου θραύσματα.

Γλώσσα μου η αλήθεια της καρδιάς

τ΄ αρχαίο στέριωμα του λαού μου.

Σε λευκών κιόνων μέλη αρμονικά,

Σε όρθρου βυζαντινού καλέσματα,

Στο υπερούσιο κάλλος των αιώνων,

Στων αγώνων τα  παλαίσματα,

Στων θυσιών τ΄ άχραντα  αίματα.

Ο Αγέννητος Χρόνος του Αεί... (μέρος Α΄)

Γ. Γερολυμάτος: Διακοσμητικό ν. 9.

                      

                                   Α΄                              του Γεράσιμου Γ. Γερολυμάτου

Χαίρει ο μυστικός κι ανείπωτος Λόγος

στον γνόφο της ιερής του πεμπτουσίας.

Το αείζωο σπέρμα που αναγεννά ο πόθος   

στην έκρηξη μιας αθάνατης δημιουργίας.

Ποταμούς σχηματίζει ο αρχέγονος σφυγμός,

που διατρέχουν σαν αίμα τις μαρμάρινες φλέβες    

και το μειδίαμα της Κόρης, σαν γλυκοχάραμα.

Άσπιλη σύλληψη στον κόλπο της νύχτας

Η άχραντη σκέψη που γέννησε το Φως!

Στην χερσόνησο των τριών θαλασσών,

Στην καμπύλη του μαρμάρινου στήθους,

Στην ευθεία των δωρικών κιόνων,

Στην τεθλασμένη των μαιάνδρων της σκέψης,

Στην σφαίρα τρούλου βυζαντινού.