ΠΡΟΣΩΠΑ

ΑΝΑΣΚΑΦΕΣ ΤΥΜΒΟΥ ΑΜΦΙΠΟΛΗΣ ΑΡΘΡΑ ΤΟΥ ΓΕΡ. ΓΕΡΟΛΥΜΑΤΟΥ ΑΡΘΡΑ-ΔΟΚΙΜΙΑ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ ΓΛΥΠΤΙΚΗ ΔΙΕΘΝΗ ΔΥΤΙΚΗ ΑΘΗΝΑ ΕΚΘΕΣΕΙΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΕΛΛΗΝΕΣ ΑΡΧΑΙΟΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ. ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ 12ου ΑΙΩΝΑ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ 14ου ΑΙΩΝΑ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ 15ου ΑΙΩΝΑ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ 16ου ΑΙΩΝΑ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ 17ου ΑΙΩΝΑ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ 18ου ΑΙΩΝΑ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ 19ου ΑΙΩΝΑ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ 20ου ΑΙΩΝΑ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ 21ου ΑΙΩΝΑ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ ΕΠΙΣΤΗΜΕΣ ΕΥΡΩΠΑΙΟΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ 13ου ΑΙΩΝΑ ΕΥΡΩΠΑΙΟΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ 14ου ΑΙΩΝΑ ΕΥΡΩΠΑΙΟΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ 15ου ΑΙΩΝΑ ΕΥΡΩΠΑΙΟΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ 16ου ΑΙΩΝΑ ΕΥΡΩΠΑΙΟΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ 17ου ΑΙΩΝΑ ΕΥΡΩΠΑΙΟΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ 18ου ΑΙΩΝΑ ΕΥΡΩΠΑΙΟΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ 19ου ΑΙΩΝΑ ΕΥΡΩΠΑΙΟΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ 20ου ΑΙΩΝΑ ΘΕΑΤΡΟ ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ ΛΑΟΓΡΑΦΙΑ ΛΟΓΟΤΡΟΠΙΟ ΜΟΥΣΙΚΗ ΜΟΥΣΙΚΗ-ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΥΝΘΕΤΕΣ ΜΥΘΟΙ & ΦΑΝΤΑΣΙΑ ΝΕΑ ΤΑΞΗ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ Ο ΚΥΝΙΚΟΣ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΠΑΝ ΤΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΤΟ 1821 ΟΙ ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΜΑΧΕΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΟΙ ΠΟΙΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΜΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ-ΟΙΚΟΛΟΓΙΑ ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ ΠΙΝΑΚΟΘΗΚΗ ΗΡΩΙΚΩΝ ΜΟΡΦΩΝ ΤΟΥ 1821 ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ ΠΡΟΣΩΠΑ ΤΕΧΝΕΣ-ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΤΕΧΝΗ-ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΤΕΧΝΗ-ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ ΤΕΧΝΗ-ΕΠΙΣΤΗΜΕΣ ΤΕΧΝΗ-ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΤΕΧΝΗ-ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΕΧΝΗ-ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΕΧΝΗ-ΤΗΣ ΑΜΕΡΙΚΗΣ ΤΕΧΝΗ-ΤΗΣ ΑΠΩ ΑΝΑΤΟΛΗΣ ΤΕΧΝΗ-ΤΗΣ ΑΣΙΑΣ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΦΩΤΟΘΗΚΗ ΧΕΙΡΟΤΕΧΝΙΑ ΧΕΙΡΟΤΕΧΝΙΑ-ΤΕΧΝΙΚΕΣ

Πέμπτη, 3 Μαρτίου 2016

Κομμάτια και θρύψαλα

Του Γιώργου Καραμπελιά

Η χώρα θυμίζει πλέον την υπέροχη ταινία του Μονιτσέλι, Μπρανκαλεόνε, την εποχή των Σταυροφοριών, όταν στους δρόμους κυκλοφορούσαν αναρίθμητα καραβάνια ενδεών και απελπισμένων φυγάδων. Ο Μπρανκαλεόνε (Βιτόριο Γκάσμαν), ως νέος ιππότης της ελεεινής μορφής, οδηγούσε την
αξιοθρήνητη και ολιγομελή στρατιά του, από τυφλούς, ανάπηρους και ζητιάνους, στους Αγίους Τόπους ως γη της επαγγελίας και με ένα σαρακοφαγωμένο σκαρί ξεκίνησαν από την Ιταλία  για να αποβιβαστούν εν τέλει όχι στην Παλαιστίνη, αλλά σε μια… διπλανή ιταλική ακτή, όπου και συνάντησαν τις ίδιες στρατιές των εξαθλιωμένων να διαγράφονται στον ορίζοντα…  Έτσι και ο Μπρακαλεόνε Τσίπρας με τη στρατιά του, –Καμμένος, Φίλης, Χριστοδουλοπούλου, Τσακαλώτος και Μιχελογιαννάκης– «κυβερνά» σε μια χώρα όπου τα καραβάνια των προσφύγων και των μεταναστών συναντιούνται με τα τρακτέρ των αγροτών στις εθνικές οδούς.

Κυβέρνηση και εξουσία έχουν γίνει κυριολεκτικά κομμάτια και θρύψαλα. Κατέλαβαν την κυβερνητική εξουσία υποσχόμενοι να αντιμετωπίσουν την «δυτική» απειλή των μνημονίων, την οποία εν τέλει όχι μόνο δεν αντιμετώπισαν, αλλά βύθισαν την χώρα ακόμα πιο βαθιά, τη χρέωσαν, τη χρεοκόπησαν, έκλεισαν τις τράπεζες. Αδυνατούν να φέρουν σε πέρας αυτά που έχουν υποσχεθεί στους εκλογείς τους από τη μία όσο και, από την εντελώς αντίθετη πλευρά, στους δανειστές προστάτες τους.

Όσο όμως ήταν ενεργοποιημένο κυρίως το ένα μέτωπο της χώρας, που αφορούσε την οικονομική κατάσταση, μπορούσαν να πείθουν κάποιους αφελείς ή ιδιοτελείς[1] πως θα κατορθώσουν να το αντιμετωπίσουν. Όμως, οι ίδιοι, μοιραίοι, ανίδεοι και εγκληματικοί, προκάλεσαν το άνοιγμα και του δεύτερου μεγάλου μετώπου που εδώ και χίλια χρόνια σχεδόν, από την μάχη του Μαντζικέρτ το 1071, αντιμετωπίζει η Ελλάδα, παράλληλα με εκείνο της Δύσης. Πυροδότησαν, ανεπίγνωστα και ασύγγνωστα, τη μεγάλη έξοδο των προσφύγων/μεταναστών από την Τουρκία προς την Ελλάδα και την Ευρώπη. Παράλληλα δηλαδή, με την επίταση της οικονομικής και πολιτικής υποταγής στην τευτονοφραγκική Ευρώπη, με την εμπλοκή σε ένα τρίτο μνημόνιο, ενεργοποίησαν από μόνοι τους ένα δεύτερο μεγάλο τεκτονικό ρήγμα και μετέβαλαν την χώρα σε έναν χώρο, τον οποίο διαφεντεύουν οι Γερμανοί, οι Αμερικανοί, οι ΜΚΟ και ο Σόρος.

Το μόνο που κάνει η κυβέρνηση των ανικάνων καταστροφέων, είναι να παρακολουθεί και να επιτείνει το βούλιαγμα της χώρας. Η οικονομία διαλύεται, η δικαιοσύνη έχει παραλύσει από τις απεργίες των δικηγόρων, τα φορτηγά μένουν εγκλωβισμένα στα σύνορα από τα μπλόκα των αγροτών. Απέναντι στους αγρότες, που αποτελούν το μεγάλο κοινωνικό μέτωπο της περιόδου, όπως ήταν οι «αγανακτισμένοι» το 2011, ακολουθούν την τακτική «θα μας δείρουν, θα μας δείρουν, όπως δέρνουν τους Συριζαίους βουλευτές, θα… ιδρώσουν και θα εξαντληθούν». Και όμως, οι  αγρότες δεν δείχνουν καθόλου διατεθειμένοι να «αρρωστήσουν»[2]. Ακόμα και εάν σταματήσουν τα μπλόκα, η κινητοποίηση δεν πρόκειται να σταματήσει. Θα μεταφερθεί με ακόμα μεγαλύτερη ένταση στα κέντρα των επαρχιακών πόλεων, όπου οι Συριζαίοι βουλευτές θα κηρυχθούν παντελώς ανεπιθύμητοι.

Ως προς το προσφυγικό, ο τραγέλαφος ξεπερνάει κάθε όριο. Οι πρόσφυγες και οι λαθραίοι μετανάστες, κινούνται χωρίς κανέναν κρατικό έλεγχο, η χώρα γεμίζει hot spot, και η ελληνική κυβέρνηση παριστάνει τον καμπόσο στην… Αυστρία για να μην μιλήσει για την Τουρκία, που είναι ο πραγματικός διακινητής και εντολέας των προσφυγικών εισροών. Η Τουρκία εφαρμόζει με σύστημα, εδώ και δεκαετίες, την πολιτική της εξώθησης μουσουλμανικών πληθυσμών προς την Ευρώπη και κατεξοχήν προς την Ελλάδα, έτσι ώστε, να ισλαμοποιήσει μεθοδικά το ελληνικό κράτος ως βάση για την μεταβολή της Ελλάδας σε προτεκτοράτο της. Και όμως, το ανθρωπάριο που παριστάνει τον πρωθυπουργό, ετοιμάζεται να βάλει βέτο στα… Σκόπια, και όχι βέβαια στην Τουρκία όπου στις 8 Μαρτίου μαζί με τον υπόλοιπο θίασο, θα μεταβεί για να υποβάλλει τα σέβη του στον νέο σουλτάνο. (Συνιστά απίστευτο σκάνδαλο η πραγματοποίηση αυτή τη στιγμή «διακυβερνητικής συνάντησης» Ελλάδας-Τουρκίας στη Σμύρνη).

Στα νησιά, την Ειδομένη και στους καταυλισμούς με τους οποίους έχει γεμίσει ήδη η χώρα, το ελληνικό κράτος απουσιάζει επιδεικτικά και τη διαχείριση των προσφυγικών και μεταναστευτικών εισροών έχουν αναλάβει προσώρας οι περιβόητες ΜΚΟ, συχνά ισλαμιστικού χαρακτήρα. Παράλληλα, μέσω της εισόδου ενός ακόμη παίκτη στο παιγνίδι, του ΝΑΤΟ, οι Τούρκοι, εκτός από την ισλαμοποίηση της χώρας, προωθούν και την εμπέδωση της στρατηγικής των γκρίζων ζωνών στο Αιγαίο, μια και εμείς αποδεικνυόμαστε ανίκανοι να προστατέψουμε τα σύνορά μας.

Τα πράγματα θα ήταν πολύ πιο απλά, αν η Ελλάδα και οι Έλληνες ψευτοπροοδευτικοί, αντί να κλαψουρίζουν ανήμποροι για το θάνατο εκατοντάδων ανθρώπων στο Αιγαίο, υπεδείκνυαν την αποκλειστική ευθύνη της Τουρκίας σε αυτούς τους θανάτους. Αν πρωτοστατούσαν στη δημιουργία ενός κινήματος καταγγελίας της τουρκικής πολιτικής σ’ ολόκληρη την Ευρώπη, αν έφερναν το θέμα κυρώσεων προς το τουρκικό κράτος από τον ΟΗΕ και την Ε.Ε., βάζοντας βέτο στις σχέσεις Ε.Ε. Τουρκίας, αν αυτή δεν συμμορφωνόταν. Αν, Αν, Αν… Όλα αυτά θα προϋπέθεταν την ύπαρξη μιας κυβέρνησης ικανής να διασφαλίσει στοιχειωδώς τα συμφέροντα της χώρας, και όχι ενός διεθνούς καρπαζοεισπράκτορα, καταχρεωμένου, εξαρτώμενου, καταγέλαστου στις παλινωδίες του, κ.ο.κ.

Και το μαρτυρολόγιο δεν έχει τέλος. Ήδη, μετά το δυτικό και το ανατολικό μέτωπο, ενεργοποιείται εις βάρος μας και το βόρειο μέτωπο.  Κλείνουν τα σύνορα της χώρας και τα Σκόπια, που βρίσκονταν μάλλον σε δεινή θέση τα τελευταία χρόνια, αποκτούν τη δυνατότητα να πλήξουν καίρια την Ελλάδα. Ακόμα και η Αυστρία ονειρεύεται μια νέα κάθοδο στα Βαλκάνια ενάντια στην Ελλάδα, από τη στιγμή και πέρα που οι βαλκανικοί πόλοι ισχύος, αρχικά η διαλυθείσα Γιουγκοσλαβία και τώρα η Ελλάδα, έχουν αποδυναμωθεί δραματικά. Διότι βέβαια, ούτε τα Σκόπια, ούτε η Σερβία κινδυνεύουν από τους διερχόμενους πρόσφυγες και μετανάστες, αλλά, δίνεται η ευκαιρία του αποκλεισμού της Ελλάδας και από τον Βορρά. Αφού πρώτα, μετά την κρίση των μνημονίων, και εσχάτως με τη διάλυση των τραπεζών από τον Σύριζα, η ελληνική οικονομική παρουσία στα Βαλκάνια σχεδόν εξανεμίστηκε, τώρα ακολουθεί και η απομόνωσή μας.

Αν αναχθούμε δε στο ευρύτερο ευρωπαϊκό πεδίο, όλη αυτή η κρίση, για την οποία όλοι Ευρωπαίοι ρίχνουν τις ευθύνες στην Ελλάδα, μια και αποδείχθηκε ανίκανη να προστατέψει τα σύνορά της, κινδυνεύει να οδηγήσει σε κατάλυση της συνθήκης Σέγκεν και σε έξοδο της Ελλάδας από την ευρωζώνη πριν αυτή πραγματοποιηθεί στο οικονομικό και νομισματικό πεδίο, ή ίσως ταυτόχρονα.

Και αυτά δεν είναι τα μόνα κατορθώματα του Τσίπρα και της παρέας του, ακολουθούν και άλλα. Ο τουρισμός, τελευταία πηγή εσόδων για το ημικατεστραμμένο ελληνικό κράτος, θα πληγεί ανεπανόρθωτα από την προσφυγική/μεταναστευτική κρίση και όχι μόνο στα νησιά του ανατολικού Αιγαίου. Η εικόνα μιας χώρας με καραβάνια προσφύγων να διασχίζουν τους δρόμους  και να συσσωρεύονται στις πλατείες, αναπόφευκτα θα πλήξει το σύνολο των τουριστικών εισροών. Όπως γνωρίζουμε, τα μεγάλα τουριστικά πρακτορεία κινούνται πάντοτε με μια λογική απόλυτης «ασφάλειας» και είτε αποκλείουν τους «επισφαλείς» τουριστικούς προορισμούς, είτε επιβάλλουν τεράστιες μειώσεις στις τιμές. Έτσι, τη στιγμή που μειώνονται τα έσοδα από φόρους, ασφαλιστικές εισφορές,  από τη μείωση του ΑΕΠ και τους κεφαλαιακούς ελέγχους στις τράπεζες, θα μειωθούν και τα τουριστικά έσοδα που αποτελούσαν τη μόνη ανάσα. Γι να μη μιλήσουμε για το επιχειρούμενο ξεπούλημα της Κύπρου με ένα νέο σχέδιο Ανάν.

Το τελικό συμπέρασμα είναι πως, η κυβέρνηση Σύριζα-ΑΝΕΛ προκάλεσε ήδη μια ανυπολόγιστη καταστροφή που θυμίζει ή κινδυνεύει να οδηγήσει, τηρουμένων των αναλογιών, σε ένα νέο ’22 ή ένα νέο 1974 με την καταστροφή της Κύπρου. Και όμως, την ίδια στιγμή, που προκαλούν μια ανυπολόγιστη καταστροφή στη χώρα, τα κυβερνητικά ανθρωπάρια ενδιαφέρονται μόνο για διορισμούς και συντήρηση του σκωληκόβρωτου κόμματός τους, αδιαφορώντας για το ότι καταστρέφουν την χώρα.

Η ευθύνη των πολιτικών και ιδεολογικών ελίτ

Και ποιος θα μπορούσε να εκφράσει μια διαφορετική πρόταση; Ο Καραμανλής, που στήριξε τον Σύριζα και απέτυχε παταγωδώς σ’ όλα του τα πολιτικά εγχειρήματα; Ελαφρά τη καρδία, από το 2012 θεώρησε πως ο Σύριζα και ο Τσίπρας ήταν η ευκαιρία για να εξοντώσει το ΠΑΣΟΚ και… τον Σαμαρά, και μετά μία «παρένθεση» Σύριζα να έρθει ο ίδιος στην εξουσία ως παράκλητος. Γι’ αυτό και αρνήθηκε να αναλάβει τις ευθύνες του στις προεδρικές εκλογές του 2014 – άφησε τον Σύριζα και έσπρωξε τον Καμμένο, να αναλάβουν την εξουσία, αγνοώντας τις προφανείς καταστροφικές συνέπειες για τη χώρα. Απεδείχθη έτσι, ότι, όπως και οι άλλοι, ήταν και αυτός ένας πολιτικάντης. Μήπως ο Κουβέλης, ο οποίος, άγνωστο για ποια οφειλόμενα γραμμάτια, ακολούθησε την καταστροφική και συνάμα αυτοκτονική και για τον ίδιο πολιτική της συμπαράταξης με τον Σύριζα στις προεδρικές εκλογές; Μήπως ο Σταύρος Θεοδωράκης, που εξάντλησε όλες τις προσδοκίες όσων προσέβλεπαν σε αυτόν, γλείφοντας μέχρι το καλοκαίρι του 2015 τον Τσίπρα για να τον προσλάβει ως κυβερνητικό εταίρο στη θέση του Καμμένου; Μήπως η Φώφη Γεννηματά, που κι αυτή κανοναρχούσε διαρκώς ότι το μεγάλο πρόβλημα στην κυβέρνηση Συριζανέλ δεν ήταν η κεντρική συμμορία, αλλά το μικρό παράρτημά της, δηλαδή ο Καμμένος;

Μήπως η αριστερή διανόηση, η οποία στήριξε ομοθυμαδόν τους σαλτιμπάγκους της πρώτης φοράς Αριστερά; Και όμως, τα πράγματα ήταν σαφή ήδη από τον Μάιο του 2012, όταν ένας απαίδευτος  αλλά πανούργος  νεανίας, μέσα στη σύγχυση που είχε προκαλέσει η κρίση, εμφανίστηκε με μια πρωτοφανή έπαρση ως η «κυβερνώσα Αριστερά». Γιατί άραγε, εμείς τους καταγγείλαμε, από τότε, ως τυχοδιώκτες και επικίνδυνους; Μήπως κατείχαμε κάποια προορατική ικανότητα; Ή απλώς δεν είμαστε τυφλωμένοι από κάποιον αντικατοπτρισμό οφικίων και εξουσίας; Διότι ο Σύριζα προφανώς και δεν μπορούσε να είναι «κυβερνώσα Αριστερά», με τις δυνάμεις που διέθετε  και την κατάσταση των λαϊκών δυνάμεων.

Τα όσα ακολούθησαν έκτοτε ήταν εγγεγραμμένα σε αυτή την αρχική δυναμική. Γι’ αυτό ο υποφαινόμενος και το «Άρδην» έκαναν ότι μπορούσαν –ατελέσφορα– ώστε να  μην υλοποιηθεί αυτό το εφιαλτικό σενάριο και βρεθεί στην εξουσία ο Τσίπρας και η παρέα του. Διότι και την εθνομηδενιστική ιδεολογία τους γνωρίζαμε, και την ανικανότητά τους και τον αμοραλισμό τους και τον τυχοδιωκτισμό εκείνων που είναι ικανοί να τα παίξουν όλα για όλα, αρκεί να βρεθούν στην εξουσία. Ήταν προδιαγεγραμμένες, λοιπόν, οι επαφές με τους Αμερικανούς και η στήριξή τους από αυτούς, ήταν προδιαγεγραμμένη η συμπόρευση με τα υπολείμματα του ΠΑΣΟΚ – γιατί πως αλλιώς από τα 3% θα έφθαναν στα 36%; Ήταν προδιαγεγραμμένες και οι «κωλοτούμπες» που ακολούθησαν.

Και όμως, ακόμα και σήμερα, η συντριπτική πλειοψηφία των ελίτ της χώρας, σφυρίζει αδιάφορα, ή προσποιείται τον έκπληκτο: «Δεν το περιμέναμε», «μας απογοήτευσε, αλλά και οι άλλοι ήταν χειρότεροι», «με τον Σύριζα θα πληγεί ολόκληρη η Αριστερά», άρα ας μην είμαστε τόσο επικριτικοί, «ο Αλέξης μας πρόδωσε» κλπ, κλπ. Και παραμένουν απαθείς μπροστά στην προϊούσα αποσύνθεση, κρύβουν ως στρουθοκάμηλοι το κεφάλι τους στην άμμο, αρνούνται να κινητοποιηθούν, με επιχειρήματα του τύπου «και τι θέλετε, να έλθει ο Μητσοτάκης;» Γι’ αυτό, και όταν οι αγρότες κατέβηκαν στην Αθήνα, αντί να ενωθούν μαζί τους σε μια λαοθάλασσα, που θα μπορούσε να πνίξει κυριολεκτικά την κυβέρνηση, άφησαν τους αγρότες  μόνους τους, ή μάλλον τους εγκατέλειψαν στα χέρια του ΚΚΕ, που έκανε το παν για να τους ξαναστείλει άπρακτους στα χωριά τους.

Το γεγονός ότι αυτοί οι άνθρωποι –ιδίως όσοι συμπορεύτηκαν με τον Σύριζα μέχρι το καλοκαίρι του 2015–, δεν έχουν ακόμη το θάρρος να αναγνωρίσουν το θεμελιώδες λάθος της επιλογής τους, εκτός  από τον Μανώλη Γλέζο που τουλάχιστον ζήτησε συγνώμη από τους Έλληνες, δεν αποτελεί απλά ζήτημα ηθικής τάξης. Ούτε αποτελεί για εμάς μία εκδικητική εμμονή –  του τύπου «εμείς είχαμε δίκιο». Όχι, αποτελεί την προϋπόθεση για την ανάδειξη μιας οποιασδήποτε σοβαρής πρότασης για τη χώρα: Μόνο η αναγνώριση του γεγονότος ότι, από το 2008 τουλάχιστον, με την ασύγγνωστη υποστήριξη μιας μηδενιστικής ψευδοεπανάστασης, αρχίζει μία πορεία η οποία καταλήγει στον Τσίπρα του 2016, μπορεί να επιτρέψει μια νέα αρχή για τα πνευματικά και πολιτικά ζητήματα της χώρας[3].  Η αναγνώριση αυτού του «λάθους», είναι προϋπόθεση για τη συγκρότηση μιας νέας ηθικής και πολιτικής πρότασης, που να υπερβαίνει την παλαιά και αποτυχημένη Αριστερά, και την ιδεολογία της.

Σήμερα, που η «κυβερνώσα Αριστερά» απεδείχθη εν τοις πράγμασι καταστροφή για τη χώρα, δεν υπάρχει περιθώριο για κάποια δήθεν «συνεπή» αριστερή πρόταση, τύπου Λαφαζάνη, Ανταρσύας, ή της… συνιστώσας Ζωή/Ραχήλ. Σήμερα, μετά τις τεράστιες καταστροφές που έχουν γίνει, και δυστυχώς δεν έχουν ακόμη τελειώσει, η αρχή θα πρέπει να γίνει με το άμεσο αίτημα της άμεσης εκδίωξης αυτής της κυβέρνησης και της παράλληλης συγκρότησης ενός αληθινά πατριωτικού κοινωνικού και δημοκρατικού κινήματος εθνικής σωτηρίας. Όσο αφήνουμε να διαιωνίζεται η σημερινή κατάσταση, τόσο πιο δύσκολη θα είναι η ανάταξη της χώρας και τόσο μεγαλύτερο το τίμημα που θα πρέπει να πληρώσει.

[1] Πολλοί από τους πιο επιτήδειους υποστηρικτές στήριζαν τον ΣΥΡΙΖΑ για να αποφύγουν να πληρώσουν λογαριασμούς και χρέη που μπορούσαν να καταβάλουν και σήμερα βαράνε το κεφάλι τους στον τοίχο.

[2] Και αυτό παρά τις ευγενείς φροντίδες του ΚΚΕ, που έκανε ότι μπορούσε για να στομώσει την αγανάκτησή τους, ιδιαίτερα στο διήμερο της καθόδου τους στην Αθήνα.  Στον ομογάλακτο αδελφό του Σύριζα, στο ΚΚΕ, έχουν μάθει από πολύ παλιά, πώς να ελέγχεις και να σπας την δυναμική μιας κινητοποίησης, πίσω από επαναστατικά φούμαρα, δήθεν σκληρή φρασεολογία και μια στημένη παρέλαση δέκα τρακτέρ σε συμπαιγνία με τον Κουρουπλή.

[3] Καθόλου τυχαία μάλιστα, οι πρωταγωνιστές εκείνου του Δεκέμβρη,– από τη μία πλευρά οι πολιτικοί υποστηρικτές του, ο Τσίπρας και οι συν αυτώ, και από την άλλη ο αποτυχημένος «διώκτης» του, ο Παυλόπουλος– καταλαμβάνουν τα δύο ανώτερα αξιώματα  της χώρας.


Το είδα εδώ:

7 σχόλια:

  1. -Αντί άλλων σχολίων ή παρατηρήσεων, δεχθείτε αγαπητέ Γεράσιμε- αναγνώστες, τό παρακάτω κομματιασμένο πού τό αφιερώνω εξαιρετικά σε όλους τους απογειωμένους, αιθεροβάμονες, μιαρούς, αποστάτες, βέβηλους άπληστους, αχόρταγους καί φαύλους Υβριστές. Τιμητικά στούς κοιμωμένους ακαδημαϊκούς ταγούς, στούς κακοποιητές της Γλώσσας μου, στους χλιδάτους χρυσοστόλιστους μητροπολίτες - δεσποτάδες, (και στις κουστωδίες των κολαούζων τους) στα καταξιωμένα καλλιτεχνικά ινδάλματα (πού διδάσκουν και επιβάλλουν ήθος, και συμπεριφορές μέσω των κατινάδικων τής τηλετύφλας και των ιλουστρασιόν τσοντοπεριοδικών τους), στους κωφούς-τυφλούς παραπληγικούς καί παράλυτους θεράποντες της Θέμιδας. Ιδιαίτερα στους επιδειξίες των καγιέν, των πράντα, των μπούλγκαιρι, των υβσελοράντ, της βόδιαφον, της μεζονέτας με γκαζόν σέ μπαζωμένα ρέματα, στους κουνιστούληδες και παρά φύσει ανώμαλους και «άχθος αρούρης» διεθνιστούληδες. Στους εν ενεργεία και εν αποστρατεία Ανωτάτους Αξιωματικούς (ενόπλους) όλων των κλάδων πού υποκύπτουν στους εξευτελισμούς των ανώμαλων.{το ενστόλους αφορά τους παγωτατζήδες, τους θυρωρούς, τους μπάρμαν, τους υπαλλήλους (τους άρρωστους δούλους των εκατομμυρίων μπίμπ ή ντίν ή μπίμπντίν των μεγαλομπακάλικων κλπ κλπ) μά πρό πάντων τα αιώνια άστράτευτα και απαλλαγμένα από στράτευση καρναβάλια (του ανώμαλου κυνοβουλίου τους) πού, θρασύτατα «νομοθετούν». Τέλος, σέ όλους όσους εξακολουθούν και υμνούν τόν φτωχομπινέ* «εθνάρχη» καί εφιάλτη καρα μάν αλή και το διάδοχο σκυλολόϊ του. *Φτωχομπινές*, το απώτατο όριο στο οποίο μπορεί να φτάσει ένας άνθρωπος και μάλιστα ο άνδρας. Πιο "κάτω- πάτω" δεν έχει για τον άνθρωπο. Ακόμα και η εκπόρνευση των γυναικών είναι "πταίσμα" μπροστά σ' αυτήν την ανδρική κατάντια. Είναι "πταίσμα", γιατί ως πράξη δεν βγαίνει από τα όρια του "φυσιολογικού" για να βυθιστεί στην "ανωμαλία". Ακόμα και η κτηνοβασία είναι πιο "ελαφριά", γιατί το "θύμα" είναι ένα ζώο, ενώ εδώ μιλάμε για αυτοθυματοποίηση και αυτοκτηνοποίηση του ανθρώπου. Φτωχομπινές είναι αυτός πού αυτοθυματοποιείται, παραχωρώντας το σώμα του σε άνδρες - εφόσον δεν είναι ομοφυλόφιλος - , για να βγάλει κανένα φράγκο. Είναι αυτός, πού γίνεται αρσενοκοίτης, για να βγάλει φράγκα από ανώμαλους Από ανώμαλους, πού θέλουν να μετατρέψουν ένα ανθρώπινο ον σε "πτυελοδοχείο" ή "αποχωρητήριο" της ανωμαλίας τους. Γιατί μπαίνω στη διαδικασία να εξηγήσω "βρισιές"; Γιατί "τσαλαβουτώ" μέσα στις σβουνιές και στα "κόπρανα" του υποκόσμου και του κοινωνικού "βόθρου"; Γιατί κάθομαι και γράφω τέτοιου είδους ωμές αναλύσεις και δεν "βαδίζω" στον ασφαλή "δρόμο" των "αποστειρωμένων" κειμένων τής πολιτικής ορθότητας, "διανθισμένων" με ψευδοεπιστημονικούς όρους; θα σκέφτεται ίσως, ο αναγνώστης. Γιατί απλούστατα δεν θα είναι αποτελεσματικός ο λόγος μου.>>>>>>>>>>>

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. >>>>>>>>>>>> Γιατί δεν θα μπορέσουμε να δώσουμε την "ένταση" που θέλουμε σ' αυτά που περιγράφουμε. Γιατί θα τα εμφανίσουμε "επίπεδα", ενώ αυτά είναι "ανάγλυφα" Γιατί θα εμφανιστούν ακίνδυνες "γραμμές" εκεί όπου υπάρχουν επικίνδυνοι "γκρεμοί". Γιατί ο "βόθρος" είναι που μας κυβερνάει τουλάχιστον εδώ και μισό αιώνα και αν δεν εξηγήσω τα συμβαίνοντα με όρους "βόθρου", δεν πρόκειται ποτέ να καταλάβουμε την ουσία των πραγμάτων. Στον κόσμο τής υποκρισίας και της politically correct Νέας Τάξης φτάσαμε στο σημείο να φοβόμαστε τις λέξεις, λες κι αυτές είναι "βρόμικες" και όχι αυτά που κάνουν οι υπάνθρωποι. Επιλέγουμε να χρησιμοποιούμε "καθαρά" "υποκατάστατα" και χάνουμε την ουσία των προβλημάτων. Χάνουμε την ουσία, χωρίς κανένα ουσιαστικό κέρδος. Νομίζουμε ότι "λερωνόμαστε" από τις λέξεις, ενώ οι λέξεις δεν "λερώνουν" κανέναν. Δεν "λερωνόταν" ο Ίδιος ο Χριστός, όταν μιλούσε για πόρνες και εκπορνεύσεις. Χωρίς το "σοκάρισμα" των πραγματικών λέξεων, πού περιγράφουν πραγματικά σοκαριστικές καταστάσεις, δεν πρόκειται ποτέ να καταλάβουμε ούτε τις εντάσεις ούτε την βιαιότητα των εκβιασμών, πού πραγματοποιούνται, προκειμένου κάποιοι να ελέγχουν τις ηγεσίες «μας»
    Απλά πράγματα: Όταν έχεις μπροστά σου έναν ανώμαλο, αυτή η ιδιότητά του κυριαρχεί στη συμπεριφορά σου απέναντί του. Ακόμα και τον πιο διεφθαρμένο άνθρωπο τον σέβεσαι στοιχειωδώς, γιατί παραμένει άνθρωπος. Τον ανώμαλο δεν τον σέβεσαι απολύτως καθόλου. Δεν του αναγνωρίζεις τίποτε και σε καμία περίπτωση, γιατί προσβάλει την ίδια την έννοια του ανθρώπου. Δεν του "αναγνωρίζεις" καμία από την "επιτυχία" του, γιατί αμφισβητείς τον τρόπο που "επιτυγχάνει". Ακόμα κι αν είσαι ένας άστεγος, σιχαίνεσαι και υποτιμάς ακόμα και τον πιο "πετυχημένο" ανώμαλο, γιατί απλούστατα δεν έχεις φτάσει στην κατάντια του. Μπορεί να είσαι φτωχός, αλλά δεν είσαι "τελειωμένος", όπως ένας ανώμαλος, που, ακόμα κι αν είναι ο Πρωθυπουργός μιας χώρας, τον αντιμετωπίζεις σαν ένα κομμάτι "χαλασμένο" και σάπιο κρέας.>>>>>>>>>>>>>>>

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. >>>>>>>>>>>Τον βρίζεις, τον φτύνεις και τον εκβιάζεις σαν το τελευταίο "σκουπίδι" τού δρόμου, γιατί απλούστατα καί το θέλεις ο ίδιος καί σου το επιτρέπει αυτός. Γιατί από την πλευρά σου τον σιχαίνεσαι και θέλεις να του το δείξεις και από την πλευρά του τρέμει στην ιδέα ότι θα τον αποκαλύψεις στον κόσμο και ως εκ τούτου αποδέχεται τα πάντα. Ο ανώμαλος δεν αντιδρά ποτέ, γιατί έχει επίγνωση της αθλιότητάς του. Ειδικά όταν είναι πολιτικός. Ξέρεις - όπως ξέρει και ο ίδιος - ότι βρίσκεται εκεί όπου βρίσκεται, επειδή απλά βολεύει κάποιους να έχουν κάποιον να τους κάνει τα "θελήματα", μέσω εκβιασμού. Ακόμα και ο τελευταίος κλητήρας μιας πρεσβείας μπορεί να ταπεινώσει με τον πιο σκαιό τρόπο έναν ανώμαλο, ακόμα κι αν εμφανίζεται με την ιδιότητα του πρωθυπουργού.. Ολόκληροι Πρωθυπουργοί μπαίνουν μέσα στις πρεσβείες και γελάνε μαζί τους και οι κλητήρες των φωτοτυπιών. Γελάμε όταν το βλέπουμε να συμβαίνει με τις ηγεσίες των υποσαχάριων "Μπανανιών", αλλά κλείνουμε τα μάτια μας, όταν αυτό αφορά τους δικούς «μας» πολιτικούς.
    Καμία ιεραρχία και κανένα πρωτόκολλο δεν λειτουργεί σε μια τέτοια περίπτωση. Ο ανώμαλος είναι πάντα ανώμαλος και αντιμετωπίζεται ως τέτοιος όποια ιδιότητα κι αν φέρει. Γι' αυτόν τον λόγο αποτελεί πάγια επιδίωξη των "Μεγάλων Δυνάμεων" να τοποθετούν σε ηγετικές θέσεις τέτοιου είδους ανθρώπους στις ελεγχόμενες από τους ίδιους "Μπανανίες". Σε τέτοιες "άρρωστες" καταστάσεις έχουν εμπλακεί οι ηγεσίες μας και αυτές πρέπει να εξηγήσουμε, για να μπορέσουμε να ερμηνεύσουμε και τη σημερινή μας κατάντια ως κράτος. Μόνον με όρους υποκόσμου μπορούμε να εξηγήσουμε τα συμβαίνοντα στην πολιτική ζωή τής πατρίδας μας, γιατί ο υπόκοσμος μας κυβερνά. Δεν λέμε κάτι περίπλοκο. Μόνον αν γνωρίζεις πόσο "βρόμικοι" - ως άνθρωποι - είναι αυτοί που μας κυβερνάνε, μπορείς να καταλάβεις και τον λόγο που καταντήσαμε σ' αυτήν την κατάσταση.>>>>>>>>>>>>>

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. >>>>>>>>>>>>>>>>>>Δεν υπάρχει μυστήριο σε όλα αυτά που ζούμε σήμερα και είναι τραγικά. Η σημερινή κατάντια της Ελλάδας οφείλεται στο γεγονός ότι αφήσαμε τον "βόθρο" να κατακλύσει τις "δεξαμενές" και τις πηγές του πόσιμου ύδατος. Αφήσαμε τον "βόθρο" να ανέβει, ωσάν τα επιπλέοντα άπεπτα, στην κοινωνική ιεραρχία και να μας κυβερνά. "Κλείνοντας" τα μάτια στην αθλιότητα, δεν την διώχναμε - όπως νομίζαμε - , αλλά την αφήναμε να επιβιώνει, να ισχυροποιείται και να μας "καταβάλει". Υποκρινόμενοι ότι δεν την βλέπουμε, την αφήναμε να μας προδίδει ως λαό και να μας ξεπουλάει ως κράτος. Εξωραΐζοντας τη χυδαιότητα, φτάσαμε σε σημείο να την ανεχόμαστε, γιατί εφευρίσκαμε "φιλικές" λέξεις που την περιέγραφαν. Ως εκ τούτου την αφήσαμε να μπει στα "σαλόνια" της Δημοκρατίας και να μας κυβερνήσει. Της εμπιστευτήκαμε τους κόπους των γενιών. Της εμπιστευτήκαμε την ελευθερία και την ανεξαρτησία μας. Της εμπιστευτήκαμε την Κύπρο. Όλα αυτά γύρισαν εναντίον μας, γιατί ο "στρουθοκαμηλισμός" δεν βοήθησε ποτέ κανέναν μέσα σε έναν επικίνδυνο κόσμο, όπου ο "σκυμμένος" έχει το κεφάλι του βαθειά χωμένο, μέσα στην σωτήρια άμμο.
    Κάποιοι ξένοι έκαναν κατάχρηση της λειτουργίας τής Δημοκρατίας και μπόρεσαν και επέβαλαν στην "κορυφή" της κοινωνικής ιεραρχίας πραγματικούς ανώμαλους ανθρώπους. Εκμεταλλεύτηκαν τα χαρακτηριστικά τής Δημοκρατίας και την "άλωσαν", μετατρέποντας σε υποχείριά τους αυτούς τους ανθρώπους. Εκμεταλλευόμενοι τις ανοικτές "πόρτες" τής Δημοκρατίας και τα μέσα τής προπαγάνδας, "έσπρωξαν" ανώμαλους ανθρώπους στην κορυφή τού συστήματος. Αυτό είναι το πρόβλημα και σε αυτό το σημείο υπάρχουν οι ευθύνες τού λαού. Η Δημοκρατία έχει μια συγκεκριμένη "παθογένεια" και είναι υποχρεωμένοι αυτοί που την "χρησιμοποιούν" να την σέβονται. Δεν είναι δυνατόν να μην γνωρίζεις τα χαρακτηριστικά τού "μέσου" που χρησιμοποιείς και εμπιστεύεσαι πάνω του την ζωή σου. Δεν είναι δυνατόν να πετάς μέ αεροπλάνο και να έχεις την απαίτηση να το σταματάς στον αέρα για ν' ανέβεις και να κατέβεις. Δεν είναι δυνατόν να ταξιδεύεις με πλοίο και να θέλεις να "σκάβεις" στα αμπάρια του. Σε κάθε περίπτωση θα την πληρώσεις, γιατί θα καταστρέψεις το "μέσο" επιβίωσής σου και μαζί μ' αυτό θα καταστραφείς κι εσύ.>>>>>>>>>>>>

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. >>>>>>>>>>>>>>>>>>>Η Δημοκρατία είναι ένα τέτοιο "ιδιόμορφο" σύστημα, το οποίο δεν είναι φυσικό. Είναι ανθρώπινο δημιούργημα και ως εκ τούτου έχει τη δική του παθογένεια. Μια παθογένεια, πού την γνώριζαν καλύτερα από τον καθένα οι εφευρέτες της και άρα οι Αρχαίοι Έλληνες. Αν, για παράδειγμα, μπορούσαμε να κάνουμε ένα "θαύμα" και να "αναστήσουμε" έναν από τους μεγάλους πολιτικούς άνδρες τής αρχαίας Αθήνας, για να του ζητήσουμε να μας βοηθήσει να ξεπεράσουμε τη σημερινή αθλιότητα, τι θα μας έλεγε; Δεν θα μας έλεγε ότι πέσαμε θύματα προδοσίας από την πλευρά των ηγετών μας; Από εκεί θα ξεκινούσε. Είναι προφανές ότι έχουμε πέσει θύματα προδοσίας. Το θέμα είναι ποιος και πότε μας πρόδωσε. Τι θα μας έλεγε λοιπόν ο Αρχαίος μας Πρόγονος; Δεν θα μας παρακινούσε να βρούμε τους προδότες; Χαϊβάνια της αφέλειας ψάξτε τους προδότες ", θα μας έκραζε! Χαϊβάνια του βαρβαρικού "politically correct" ψάξτε τους προδότες ανάμεσα στους ανώμαλους που σας κυβερνάνε, γιατί αυτοί είναι οι διεφθαρμένοι που εκβιάζονται και προδίδουν ΠΑΝΤΑ. Από τη στιγμή που στο όνομα μιας δήθεν ελευθερίας και προόδου δεν χρησιμοποιείτε "φίλτρα" προσώπων", θα μας έλεγε, ..."ψάξτε να βρείτε τον προδότη εκεί όπου οι αρχαίοι έβαζαν "φίλτρα". Πού ψάχνεις δηλαδή; Εκεί όπου οι τρανοί Αρχαίοι είχαν απαγορεύσεις, τις οποίες οι νεώτεροι - λόγω άγνοιας ή "πολιτισμού" - τις κατήργησαν. Εκεί όπου η προδοσία ή η διαφθορά "ανοίγει" τις "κερκόπορτες" της Δημοκρατίας. Εκεί όπου η προδοσία ή η διαφθορά είναι δεδομένη για κάποιους.
    Για τους αρχαίους Έλληνες μερικά πράγματα ήταν τόσο δεδομένα, που δεν κάθονταν ούτε να τα συζητήσουν. Δεν κάθονταν καν να αναζητήσουν κάποιες εξαιρέσεις, για να επιβεβαιώσουν κανόνες. Θεωρούσαν όλους τούς σεξουαλικά "μη φυσιολογικούς" ανθρώπους ακατάλληλους για δημόσια αξιώματα. Γιατί; Όχι για λόγους ρατσιστικούς. Όχι επειδή πίστευαν ότι δεν είχαν ικανότητες ή εξυπνάδα. Τους θεωρούσαν ακατάλληλους, γιατί γνώριζαν ότι τα πάθη τυφλώνουν τους ανθρώπους και αυτοί οι "μη φυσιολογικοί" άνθρωποι είχαν και έχουν πάθη. Πάθη μάλιστα πολυδάπανα και όποιος έχει ακριβά πάθη είναι θέμα χρόνου να εκδηλώσει "τάση" προς τη διαφθορά. Όποιος "καίγεται", είναι θέμα χρόνου να απλώσει τα "χέρια" του προς το "μέσο" που "δροσίζει" και στην προκειμένη περίπτωση στο δημόσιο χρήμα.>>>>>>>>>>>>>>>>

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. >>>>>>>>>>>>>>>>>>>Θεωρούσαν δηλαδή δεδομένο ότι οι εξουσιαστές, πού ήταν σεξουαλικά ανώμαλοι, θα διαφθείρονταν, προκειμένου να εξυπηρετήσουν τα "βίτσια" τους. Όμως "βίτσια" τζάμπα δεν υπάρχουν και ένας "άρρωστος" άνθρωπος θα κάνει τα πάντα για να τα εξασφαλίσει. Πόσο μάλλον ένας οριακά "άρρωστος" άνθρωπος, όπως είναι ο "φτωχομπινές", πού προκειμένου να "κονομήσει", παραχωρεί τον εαυτό του για να "παίξουν" οι ανώμαλοι. Έχει ένας τέτοιος άνθρωπος κανέναν ενδοιασμό μπροστά στην προδοσία; Αυτός, πού για λίγα χρήματα προδίδει τον ίδιο του τον εαυτό, έχει πρόβλημα να προδώσει και όλους τους άλλους; Αυτός, πού μετατρέπει τον εαυτό του σε "αποχωρητήριο" ανωμάλων ( πότε με ανώμαλους κουνιστούς ευταξίες άλλοτε με φριδερίκες των ανόβερο), έχει πρόβλημα αν υποφέρει από φτώχεια ένας λαός; Αυτό το απλό πράγμα "έλεγαν" με τους Νόμους τους οι Μεγάλοι αρχαίοι Μας Έλληνες και αυτό είναι που αγνοούν οι σύγχρονοι νεοέλληνες ραγιάδες. Καλό είναι, για την Δημοκρατία και την κοινωνία, κοντά σε έναν άνθρωπο, ο οποίος είναι έτοιμος να κάνει τα πάντα για να ικανοποιήσει τα πάθη του, να μην βρίσκονται ούτε δημόσια χρήματα ούτε εξουσίες πάνω σε "κλειδιά" από "κερκόπορτες". Επιπλέον, όλοι αυτοί οι "άρρωστοι" άνθρωποι εκτός από εν δυνάμει προδότες ή κλέφτες είναι και εύκολα εκβιάσιμοι. Ακόμα και όταν είναι αρκετά πλούσιοι για να διαφθαρούν ή να κλέψουν, είναι εξίσου επικίνδυνοι, γιατί είναι εκβιάσιμοι. Γνωρίζοντας ότι η επαφή τους με την εξουσία "απειλείται" από τις αποκαλύψεις, είναι βέβαιο ότι εκβιάζονται από όποιον γνωρίζει την ιδιομορφία τους και τους απειλεί με αποκάλυψη, η οποία θα τους καταστρέψει. Οι κοινωνίες έχουν ένστικτα και αυτά τα ένστικτα ερεθίζονται από τους ανώμαλους. Οι δημοκρατικές κοινωνίες ψηφίζουν τους ηγέτες τους και όταν ερεθίζονται από αυτούς απλά δεν τους ψηφίζουν. Βλέπουμε, λοιπόν, πως οι Αρχαίοι μας Πρόγονοι, γνωρίζοντας τις παθογένειες του πολιτικού συστήματος, το οποίο είχαν εφεύρει οι ίδιοι, "έκλειναν" όσες περισσότερες "κερκόπορτες" μπορούσαν πριν καν επιχειρήσει κάποιος να τις ανοίξει. Μπορεί η Δημοκρατία τους να προδίδονταν από φιλόδοξους, δημαγωγούς ή μισαλλόδοξους ηγέτες, αλλά όχι από ανώμαλους. Αυτό, δηλαδή, το οποίο δεν έχουμε καταφέρει εμείς. Είναι δυνατόν μέσα σε ένα εχθρικό περιβάλλον, πού επιβουλεύεται την ελευθερία σου, να έχεις ως ηγέτη έναν ανώμαλο; Πραγματικά ανώμαλο και παρά φύσει. Ανώμαλο, πού μπορεί να τον εκβιάσει με απόλυτη καταστροφή ο τελευταίος πρέσβης τής τελευταίας χώρας τού κόσμου. Σε αυτό το σημείο την πάτησαν οι σύγχρονοι Έλληνες. Όταν οι αρχαίοι Έλληνες απαγόρευαν δια ροπάλου στους κοινούς ομοφυλόφιλους να καταλαμβάνουν δημόσια αξιώματα και να ασκούν εξουσία, αντιλαμβανόμαστε πώς περίπου αντιμετώπιζαν τους πραγματικούς ανώμαλους. Αν, δηλαδή, σκότωναν όποιον ομοφυλόφιλο απέκρυπτε την ιδιαιτερότητά του, προκειμένου να καταλάβει ένα δημόσιο αξίωμα, εύκολα αντιλαμβανόμαστε τι θα έκαναν απέναντι σε έναν πραγματικό ανώμαλο, τον οποίο δεν σέβονταν σε καμία περίπτωση. >>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. >>>>>>>>>>>>>>>Απέναντι σε έναν ανώμαλο, πού παραχωρούσε τον εαυτό του στους ανώμαλους, για να διασκεδάζουν. Κομμάτια θα έκαναν ένα "παιχνίδι" ανωμάλων, αν τολμούσε και έβγαινε στον δημόσιο βίο, διεκδικώντας δημόσιο αξίωμα. Κομμάτια καί θρύψαλα όσα και τα θύματα της Τραγωδίας μας ..καί αίώνια κατάρα να τόν συνοδεύει τόν βρομιάρη, πού λερώνει την Αττική Γή μας, το σάπιο του πτώμα.- ΩΑ

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...