ΠΡΟΣΩΠΑ

ΑΝΑΣΚΑΦΕΣ ΤΥΜΒΟΥ ΑΜΦΙΠΟΛΗΣ ΑΡΘΡΑ ΤΟΥ ΓΕΡ. ΓΕΡΟΛΥΜΑΤΟΥ ΑΡΘΡΑ-ΔΟΚΙΜΙΑ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ ΓΛΥΠΤΙΚΗ ΔΙΕΘΝΗ ΔΥΤΙΚΗ ΑΘΗΝΑ ΕΚΘΕΣΕΙΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΕΛΛΗΝΕΣ ΑΡΧΑΙΟΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ. ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ 12ου ΑΙΩΝΑ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ 14ου ΑΙΩΝΑ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ 15ου ΑΙΩΝΑ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ 16ου ΑΙΩΝΑ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ 17ου ΑΙΩΝΑ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ 18ου ΑΙΩΝΑ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ 19ου ΑΙΩΝΑ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ 20ου ΑΙΩΝΑ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ 21ου ΑΙΩΝΑ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ ΕΠΙΣΤΗΜΕΣ ΕΥΡΩΠΑΙΟΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ 13ου ΑΙΩΝΑ ΕΥΡΩΠΑΙΟΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ 14ου ΑΙΩΝΑ ΕΥΡΩΠΑΙΟΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ 15ου ΑΙΩΝΑ ΕΥΡΩΠΑΙΟΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ 16ου ΑΙΩΝΑ ΕΥΡΩΠΑΙΟΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ 17ου ΑΙΩΝΑ ΕΥΡΩΠΑΙΟΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ 18ου ΑΙΩΝΑ ΕΥΡΩΠΑΙΟΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ 19ου ΑΙΩΝΑ ΕΥΡΩΠΑΙΟΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ 20ου ΑΙΩΝΑ ΘΕΑΤΡΟ ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ ΛΑΟΓΡΑΦΙΑ ΛΟΓΟΤΡΟΠΙΟ ΜΟΥΣΙΚΗ ΜΟΥΣΙΚΗ-ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΥΝΘΕΤΕΣ ΜΥΘΟΙ & ΦΑΝΤΑΣΙΑ ΝΕΑ ΤΑΞΗ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ Ο ΚΥΝΙΚΟΣ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΠΑΝ ΤΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΤΟ 1821 ΟΙ ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΜΑΧΕΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΟΙ ΠΟΙΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΜΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ-ΟΙΚΟΛΟΓΙΑ ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ ΠΙΝΑΚΟΘΗΚΗ ΗΡΩΙΚΩΝ ΜΟΡΦΩΝ ΤΟΥ 1821 ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ ΠΡΟΣΩΠΑ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ ΤΕΧΝΕΣ-ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΤΕΧΝΗ-ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΤΕΧΝΗ-ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ ΤΕΧΝΗ-ΕΠΙΣΤΗΜΕΣ ΤΕΧΝΗ-ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΤΕΧΝΗ-ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΕΧΝΗ-ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΕΧΝΗ-ΠΡΟΪΣΤΟΡΙΑ ΤΕΧΝΗ-ΤΗΣ ΑΜΕΡΙΚΗΣ ΤΕΧΝΗ-ΤΗΣ ΑΠΩ ΑΝΑΤΟΛΗΣ ΤΕΧΝΗ-ΤΗΣ ΑΣΙΑΣ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΦΩΤΟΘΗΚΗ ΧΕΙΡΟΤΕΧΝΙΑ ΧΕΙΡΟΤΕΧΝΙΑ-ΤΕΧΝΙΚΕΣ

Πέμπτη, 20 Νοεμβρίου 2014

Αμφίπολη: Μια πολυτέλεια που ζητάει ιδιοκτήτη

Γερ. Γερολυμάτου: «Η Πύλη των Καρυατίδων Β», 
(λεπτομέρεια)
του Γεράσιμου Γ. Γερολυμάτου

Αναρωτιέται κανείς, αν έπειτα από τρεις μήνες αντιπαραθέσεων, διεξοδικών αναλύσεων και προσφοράς θεωριών, έχει απομείνει κάτι νέο να ειπωθεί. Κάτι που να μην έχει προταθεί ακόμα, σχετικά με τον τάφο της Αμφίπολης.


Ζωγραφίζοντας ακόμα την δεύτερη και τελευταία έγχρωμη αναπαράσταση της Πύλης των Καρυατίδων και εφαρμόζοντας ένα λελογισμένο συνδυασμό πραγματικών και υποθετικών χρωμάτων, έρχομαι σταδιακά αντιμέτωπος με μια αναδυόμενη πολυτέλεια. Μια καλαισθησία που πραγματικά έχει εκπλήξει και εμένα τον ίδιο για την επιμέλεια της κατασκευής της, όσο και για την αφθονία και τον πλούτο των χαρακτηριστικών της, όπως αυτή αποτυπώνεται στα επί μέρους δομικά, καλλιτεχνικά και διακοσμητικά στοιχεία του ταφικού μνημείου.

Όλα αυτά, τα χαρακτηριστικά της πολυτέλειας των υλικών και της σοφής πολυχρωμίας, όπως εμφανίζονται στην αναπαράσταση μου, ακόμα και αν το τελικό αποτέλεσμα της προσεγγίζει το ήμισυ της αληθινής αισθητικής μορφής που εμφάνιζε το μνημείο τις ημέρες της κατασκευής του, καθιστούν ολοφάνερο πως δεν πρόκειται για έναν από τους συνήθεις μακεδονικούς τάφους που έχουν βρεθεί μέχρι σήμερα.

Η έρευνα που έχω διεξάγει, προκειμένου να μελετήσω τα διακοσμητικά και χρωματικά στοιχεία άλλων μακεδονικών τάφων, ώστε να αναπληρώσω με αρκετές πιθανότητες τα μεγάλα κενά που υπάρχουν στην κατεστραμμένη διακόσμηση του τάφου της Αμφίπολης, μου έδειξε απλά πως δεν υπάρχει συγκεκριμένο μέτρο σύγκρισης μεταξύ τους, ούτε στο μέγεθος, ούτε στην πολυτέλεια της διακόσμησης, αλλά ούτε και στην αφθονία των υλικών.

Μου προκαλούν, λοιπόν, την απορία οι δηλώσεις κάποιων αρχαιολόγων, που αποκαλούν το μνημείο της Αμφίπολης «συνηθισμένο», «όχι και τόσο σπουδαίο», πως «υπάρχουν και άλλοι τάφοι αυτού του είδους» και πως το μνημείο χτίστηκε για ένα Δήμαρχο της Αμφίπολης, ή ακόμα και για έναν πλούσιο «απλό πολίτη»! Μη όντας ειδικός αρχαιολόγος και εξετάζοντας πάντα το ζήτημα από την οπτική του καλλιτέχνη, θα ήθελα, αν κάποιος γνωρίζει, να μου δείξει τις φωτογραφίες αυτών των ταφικών μνημείων που είναι εφάμιλλα, όπως λέγουν, ή ακόμα και ανώτερα από τον τάφο της Αμφίπολης. Υπάρχουν; Αν ναι, ποια; Πολύ φοβάμαι πως δεν υπάρχουν. Αν θεωρήσει κάποιος πως ο τάφος του Φιλίππου Β΄στην Βεργίνα υπήρξε ένα υπόδειγμα-ορόσημο, ή πως οι τάφοι των «Ανθεμίων» και της «Ευρυδίκης», ήταν μέχρι πρόσφατα οι σπουδαιότεροι των μακεδονικών τάφων, τότε, ο τάφος της Αμφίπολης υπερέχει από κάθε άποψη.

Οι αναγνώστες που αγαπούν τις τέχνες και την ιστορία και οι οποίοι έχουν επισκεφτεί όπως και εγώ την Βεργίνα και άλλους αρχαιολογικούς χώρους της περιοχής, ή έχουν δει έστω φωτογραφίες αυτών των τάφων, είναι βέβαιο πως αντιλαμβάνονται τι ακριβώς εννοώ. Ατελείωτα κυβικά μέτρα ακριβού μαρμάρου, ένα έγχρωμο μωσαϊκό δάπεδο αρκετών τετραγωνικών, τέσσερα μεγάλα γλυπτά εξαιρετικής τέχνης από μάρμαρο, ένα μεγάλων διαστάσεων εικονιστικό ψηφιδωτό, επίσης υψηλής τεχνικής και δαπάνης, συνθέτουν ένα μνημείο πρωτόγνωρων διαστάσεων και αισθητικής μορφής-όπως όλοι δηλώνουν- μήκους περίπου 25 μέτρων και εμβαδού 100 τ.μ, χώρια το ύψος των 9 μέτρων στον θάλαμο του τάφου. Συνυπολογίζοντας δε και την μήκους 497 μέτρων μαρμάρινη περίμετρο και τον Λέοντα, η εκπληκτική εντύπωση μεγεθύνεται ακόμα περισσότερο. Αν μπορούσα να κάνω μια σύγκριση υπό όρους και προϋποθέσεις που αφορούν μόνο τις διαστάσεις και όχι την διαφορετική τεχνική, την αρχιτεκτονική και την εποχή τους, τότε ο τάφος της Αμφίπολης θα μπορούσε να συγκριθεί μόνο με τον τάφο του Αγαμέμνονα στις Μυκήνες, χωρίς να είναι βέβαιο, ότι ο μυκηναϊκός βασιλικός τάφος θα έπαιρνε τα πρωτεία. Αν γνωρίζει κάποιος ένα σωζόμενο μεγαλύτερο τάφο στην Ελλάδα, ας με πληροφορήσει να τον μάθω και εγώ.

Άρα, ποιος να ήταν αυτός ο «Δήμαρχος», ή ο «Διοικητής», ή ο πλούσιος «απλός πολίτης», που έκανε τον Φίλιππο τον Β΄να μοιάζει με φτωχό συγγενή; Που ενώ ο ίδιος έμενε σε πολυτελή μεζονέτα στην Εκάλη, ο άλλος μοιάζει σαν να έμενε σε δυαράκι στο Παγκράτι; Ποιος ήταν αυτός που τόλμησε, είκοσι-τριάντα χρόνια έπειτα από τον θάνατο του Φιλίππου, να φτιάξει για τον εαυτό του έναν τάφο μεγαλύτερο από εκείνον του σπουδαιότερου Μακεδόνα βασιλιά και να σφετεριστεί τα δυναστικά του σύμβολα, χωρίς να βρεθούν οι φύλακες του στέματος «να του τραβήξουν το αυτί» και να τον επαναφέρουν στην τάξη;  Ήταν αυστηρή η εποχή και επρόκειτο για μοναρχία. Ποιος να ήταν λοιπόν αυτός ο απλός πολίτης, που η ιστορία τον προσπέρασε και τον ξέχασε ως ασήμαντο, αλλά που με το παχύ πουγκί του μπόρεσε να αγοράσει τον μεγαλύτερο τάφο στην Ελλάδα όλων των εποχών;

Η λογική είναι μοιραίο πως θα συγκρουστεί με την ιστορία. Και επειδή η λογική και μάλιστα η κοινή, δεν κάνει λάθος, αυτό σημαίνει ένα πράγμα. Πως η επίσημη ιστορία είναι, είτε σκοπίμως ψευδής, είτε ελλιπώς καταγεγραμμένη.


Υγ: Η εικόνα είναι μια λεπτομέρεια του έργου, που συνεχίζει να εξελίσσεται. Τη δημοσιεύω μόνο για να έχετε μια ιδέα.

6 σχόλια:

  1. Έχεις απόλυτο δίκιο σε όλα κ. Γερολυμάτε. Δυστυχως μάλλον τωρα πρέπει να αναλάβουν οι οφθαλμίατροι όσο βγάζουν τα μάτια τους ... :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλημέρα αγαπητέ Παντελή!

      Όχι μόνο οφθαλμίατροι, αλλά και ψυχίατροι!
      Διότι δε μπορεί να βλέπουμε όλοι το ίδιο πράγμα, όπως πχ το φεγγάρι
      και κάποιοι να μας λένε ότι είναι πεπόνι επειδή είναι κίτρινο!
      Ο τάφος είναι πολύ σημαντικός και είναι εκ του πονηρού κάθε προσπάθεια μετριασμού και υποβάθμισης της αξίας του σε ένα μνημείο ενός "απλού πολίτη"!

      Καλη συνέχεια..

      Διαγραφή
  2. Καλησπέρα σας κύριε Γερολυμάτε,

    για ακόμα μια φορά θαυμάζω τον τρόπο γραφής σας… πολύ σαφής και άψογα επιχειρηματολογημένος.

    Συμφωνώ φυσικά, απόλυτα μαζί σας, και θέλω επιλέον να αναρωτηθώ το εξής: δεν είδα πουθενά στο επίσημο site του υπουργείο να δημοσιεύσουν φωτογραφία του σκελετού. Ωστόσο στο internet έχει διαρρεύσει κάποια τέτοια φωτογραφία. Δεν ξέρω αν είναι από επίσημη πηγή, οπότε δεν ξέρω αν είναι αληθινή. Αν όντως δεν πρόκειται για αληθινή φωτογραφία, γιατί δεν δημοσιεύει το υπουργείο κάποια φωτογραφία του σκελετού; φοβούνται μήπως ότι θα αρχίσουν διάφοροι να βγάζουν διάφορα συμπεράσματα;

    Επίσης αναρωτιέμαι αν όντως η ανθρωπολογική εξέταση του σκελετού και η ανάλυση γενετικού υλικού θα δοθεί σε εργαστήριο στην Ελλάδα όπως λένε, ή αν θα σταλεί στο εξωτερικό, το οποίο θεωρώ ότι είναι κρίμα για τους επιστήμονες στη χώρα μας, τους οποίους προσπαθεί επιμόνως να διώξει η μαμά πατρίδα (ούσα μοριακός βιολόγος τα έχω ζήσει στο πετσί μου). Προσφάτως έμαθα (δεν ξέρω αν ισχύει σίγουρα, αλλά είμαι σχεδόν πεπεισμένη) ότι ένας από τους υπουργούς μας προ κάποιων ετών, έστειλε ένα σωρό σκελετούς από τον Κεραμεικό στην Αμερική για κάποιες μελέτες. Και όταν παει ένας επιστήμονας του χώρου που όμως εργάζεται σε ελληνικό εργαστήριο, να ζητήσει τέτοιο υλικό από μουσεία, τρώει τα μούτρα του τις περισσότερες φορές, αν δεν είναι αρκετά τυχερός ώστε να έχει μια καλή γνωριμία… τέλος πάντων, ο καθένας με τον πόνο του…μάλλον!

    Ελένη

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλημέρα αγαπητή φίλη Ελένη!

      Αυτές ακριβώς οι μυστικοπαθείς ενέργειες του ΥΠΠΟΑ (διότι το πράγμα έχει ξεφύγει από τον έλεγχο και την αρμοδιότητα της Κ. Περιστέρη), είναι που τροφοδοτούν διαρκώς τις αμφιβολίες όλων μας και που δίνουν έδαφος ανάπτυξης σε πλήθος απίθανων και ευφάνταστων θεωρίων και σεναρίων. Τώρα πια αρχίζω να σκέπτομαι, πως ακόμα και αυτό το αλαλούμ και η σύγχιση τύπου Βαβέλ που έχει επικρατήσει γύρω από την ανασκαφή, είναι μια τακτική σκοπιμότητας που αποβλέπει στην πολιτικά αξιοποιήσιμη διαχείριση του χρόνου της. Και ίσως όχι μόνο αυτό.
      Γεγονός είναι πάντως, πως οι ίδιοι ευθύνονται για την όποια καχυποψία έχει επικρατήσει στους Έλληνες αναφορικά με τα ευρήματα. Αυτή η "διαρροή" της φωτογραφίας του σκελετού στο internet, τι σκοπό εξυπηρετεί; Αν είναι πλαστή, γιατί δεν την διαψεύδει το ΥΠΠΟΑ; Αν είναι αληθινή και τώρα όλοι την έχουν δει, γιατί δεν μας δείχνουν κάποια ακόμα καλύτερη, ώστε να διασκεδάσουν τις αμφιβολίες μας, αλλά συνεχίζουν να παίζουν την κολοκυθιά;;;
      Πάμπολλα ερωτήματα!
      Η δεύτερη παράγραφος είναι αυτή που "πονάει" όλους μας και δεν είναι απλά ένας πόνος που αφορά μόνο τους ειδικούς επιστήμονες που τους απαξιώνει η ίδια τους η χώρα!
      Και σας ερωτώ αγαπητή μου Ελένη. Γνωρίζετε οποιαδήποτε κατηγορία επιστημόνων, καλλιτεχνών και νέων επιχειρηματιών που να μην απαξιώνονται και κατά συνέπεια να μην απογοητεύονται από αυτήν την χώρα;Πόσο δίκιο έχετε όταν γράφετε πως "προσπαθεί επιμόνως να τους διώξει η μαμά πατρίδα.."
      Μοιάζει σαν να έχουν βάλει στοίχημα και σκοπό κάποιοι να καταστρέψουν αυτήν την χώρα, να της στερήσουν το αξιόλογο ανθρώπινο δυναμικό της, να διώχνουν καινοτόμες επιχειρήσεις και να απελπίζουν νέους επιχειρηματίες δια της άκαμπτης γραφειοκρατίας. Πως θα έρθει η ανάπτυξη λοιπόν; Με ξένες πολυεθνικές και με ξένες επιστημονικές αυθεντίες, όταν έχουμε τόσους αξιόλογους επιστήμονες και ανθρώπους με όρεξη και μεράκι;;
      Είμαι πεπεισμένος πως αποκλείεται να είναι τόσο άχρηστοι και αμετροεπείς, όσο είναι ξεπουλημένοι και συμβιβασμένοι με την ιδέα πως πρέπει να είμαστε τα γκαρσόνια και οι καμαριέρες της Ευρώπης, τα τσουτσέκια των Γερμανών και οι παθητικοί θαυμαστές των "επιτευγμάτων" της Εσπερίας.
      Για αυτό λέω, πως ο πόνος είναι όλων μας!

      Να είστε καλά!

      Διαγραφή
  3. Καλημέρα, χάρμα οφθαλμών η εικόνα σας, υπηρετεί θαυμάσια την ανάδείξη της ομορφιάς του χώρου και το "ωραίο" (αισθητική κατηγορία) είναι κυρίως κατανόηση και παρέχει αφορμή για γνώση!Ο "πλούτος" των υλικών θαρρώ στοχεύει στο τελειότερο δυνατό χρωματικό αποτέλεσμα ώστε να "αιχμαλωτισθεί" το φως που δίνει υπόσταση. Φαίνεται ότι στον καθένα από τους τρεις χώρους επικρατεί ένα κυρίως χρώμα και ο συμβολισμός του, το κόκκινο (το πιο υψόσυχνο που μπορούμε να αντιληφθούμε), το γλαυκό (αιθήρ) και το λευκό (φως)!
    Βαπτίσαμε το "κτίσμα' αυτό τάφο χωρίς να έχει βρεθεί μέχρι στιγμής ίχνος ενταφιασμού. Βαπτίσαμε το δάπεδο του τρίτου θαλάμου "οριζόντιο τοίχο σφράγισης" ώστε να συνδεθεί μ' αυτόν ο κιβωτιόσχημος τάφος που βρέθηκε σε βάθος συνολικό 1.80 μ (προφανώς παλαιότερος) κι αυτός χωρίς ίχνος κεραμικής (λένε) μόνο με "ανθρωπολογικό υλικό"! Συγχωρέστε την αμφισβήτηση μου αλλά.. ο πόνος του καθ' ενός μας μάλλον είναι κοινός!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αγαπητή φίλη kynorodi καλημέρα!

      Όχι μόνο σας "συγχωρώ", αλλά και σας ευχαριστώ, διότι με την τελευταία σας φράση κάνετε μια 'γέφυρα" στο παραπάνω σχόλιο της φίλης Ελένης και στη δική μου απάντηση που συμφωνεί με τη δική σας, στο ότι ο συγκεκριμένος πόνος δεν είναι απλά του καθενός, αλλά είναι κοινός.
      Επίσης μου άρεσε η άποψη σας για τα χρώματα και για το φως. Το ζητούμενο είναι πάντα το φως στις τέχνες του χώρου και η ιδιαίτερη λάμψη που μπορεί να έχει αυτό μέσα από το κάθε χρώμα. Σχετικά με τα χρώματα του μνημείου θα συμφωνήσω απόλυτα και μάλιστα είχα κατά νου να γράψω κάτι σχετικό, αναφορικά με την επιλογή τους, με τις αναλογίες στις ποσότητες τους (διότι και αυτά ακολουθούν μια σχέση αναλογίας) με πρώτο το λευκό, έπειτα το μπλε και μετά το κόκκινο, τη συμβολική χρήση τους ως εκφραστές ιδεών και καταστάσεων και τέλος την διευθέτηση σε ότι αφορά την θέση τους μέσα στους χώρους των θαλάμων και τι μπορεί να υποδηλώνουν για τον καθένα από αυτούς.
      Σχετικά με το μνημείο το ίδιο, είναι πιστεύω τάφος (το ψηφιδωτό είναι κατηγορηματικό σχετικά με αυτό) και μένει να αποδειχθεί αν είναι μόνο τέτοιος, ή αν είναι και κάτι άλλο.
      Αυτοί "λένε" πολλά, χωρίς να λένε τίποτα! Οι αμφισβητήσεις, λοιπόν, είναι θεμιτές και αναγκαίες...

      Ευχαριστώ πολύ για την επικοινωνία μας

      Διαγραφή

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...