ΠΡΟΣΩΠΑ

ΑΝΑΣΚΑΦΕΣ ΤΥΜΒΟΥ ΑΜΦΙΠΟΛΗΣ ΑΡΘΡΑ ΤΟΥ ΓΕΡ. ΓΕΡΟΛΥΜΑΤΟΥ ΑΡΘΡΑ-ΔΟΚΙΜΙΑ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ ΓΛΥΠΤΙΚΗ ΔΙΕΘΝΗ ΔΥΤΙΚΗ ΑΘΗΝΑ ΕΚΘΕΣΕΙΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΕΛΛΗΝΕΣ ΑΡΧΑΙΟΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ. ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ 12ου ΑΙΩΝΑ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ 14ου ΑΙΩΝΑ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ 15ου ΑΙΩΝΑ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ 16ου ΑΙΩΝΑ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ 17ου ΑΙΩΝΑ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ 18ου ΑΙΩΝΑ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ 19ου ΑΙΩΝΑ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ 20ου ΑΙΩΝΑ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ 21ου ΑΙΩΝΑ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ ΕΠΙΣΤΗΜΕΣ ΕΥΡΩΠΑΙΟΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ 13ου ΑΙΩΝΑ ΕΥΡΩΠΑΙΟΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ 14ου ΑΙΩΝΑ ΕΥΡΩΠΑΙΟΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ 15ου ΑΙΩΝΑ ΕΥΡΩΠΑΙΟΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ 16ου ΑΙΩΝΑ ΕΥΡΩΠΑΙΟΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ 17ου ΑΙΩΝΑ ΕΥΡΩΠΑΙΟΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ 18ου ΑΙΩΝΑ ΕΥΡΩΠΑΙΟΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ 19ου ΑΙΩΝΑ ΕΥΡΩΠΑΙΟΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ 20ου ΑΙΩΝΑ ΘΕΑΤΡΟ ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ ΛΑΟΓΡΑΦΙΑ ΛΟΓΟΤΡΟΠΙΟ ΜΟΥΣΙΚΗ ΜΟΥΣΙΚΗ-ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΥΝΘΕΤΕΣ ΜΥΘΟΙ & ΦΑΝΤΑΣΙΑ ΝΕΑ ΤΑΞΗ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ Ο ΚΥΝΙΚΟΣ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΠΑΝ ΤΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΤΟ 1821 ΟΙ ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΜΑΧΕΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΟΙ ΠΟΙΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΜΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ-ΟΙΚΟΛΟΓΙΑ ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ ΠΙΝΑΚΟΘΗΚΗ ΗΡΩΙΚΩΝ ΜΟΡΦΩΝ ΤΟΥ 1821 ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ ΠΡΟΣΩΠΑ ΤΕΧΝΕΣ-ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΤΕΧΝΗ-ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΤΕΧΝΗ-ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ ΤΕΧΝΗ-ΕΠΙΣΤΗΜΕΣ ΤΕΧΝΗ-ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΤΕΧΝΗ-ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΕΧΝΗ-ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΕΧΝΗ-ΤΗΣ ΑΜΕΡΙΚΗΣ ΤΕΧΝΗ-ΤΗΣ ΑΠΩ ΑΝΑΤΟΛΗΣ ΤΕΧΝΗ-ΤΗΣ ΑΣΙΑΣ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΦΩΤΟΘΗΚΗ ΧΕΙΡΟΤΕΧΝΙΑ ΧΕΙΡΟΤΕΧΝΙΑ-ΤΕΧΝΙΚΕΣ

Τρίτη, 9 Ιουνίου 2015

Ο Ναύσταθμος του Αθηναϊκού Στόλου

Σχεδιαστική αναπαράσταση των νεωρίων του ύστερου 6ου-πρώιμου 5ου αι. π.Χ. στο λιμάνι της Μουνιχίας. Γ. Νάκας © Zea Harbour Project
Ο κύριος πολεμικός ναύσταθμος της αρχαίας Αθήνας στον Πειραιά δεν ήταν μικρή υπόθεση. Οι εγκαταστάσεις με τις κιονοστοιχίες και τις επικλινείς κρηπίδες ήταν μεγάλες και εντυπωσιακές και στέγαζαν τριήρεις και άλλα πολεμικά πλοία του αθηναϊκού στόλου. Του στόλου που έπαιξε σημαντικό ρόλο στην έκβαση των Περσικών Πολέμων και όχι μόνον.


Οι έρευνες

2011-Τους συναντάει κανείς συχνά τα πρωινά στη Ζέα, αλλά και στο Μικρολίμανο. Βουτούν στα μολυσμένα νερά, με βαρύ εξοπλισμό, διπλά και τριπλά γάντια για να μην κινδυνεύουν από τα σκουπίδια του βυθού στην προσπάθειά τους να ερευνήσουν λίγα μόλις μέτρα από την επιφάνεια της θάλασσας. Στην προκυμαία, οι συνάδελφοί τους επικοινωνούν μαζί τους με σύγχρονα συστήματα, ενώ οι φωτογράφοι της ομάδας δεν χάνουν στιγμή από όσα συμβαίνουν.



Οι έρευνες στα κατάλοιπα των λιμενικών εγκαταστάσεων του Πειραιά
 τα οποία διατηρούνται βυθισμένα στη Ζέα και το Μικρολίμανο.

Είναι η ομάδα του Zea Harbour Project, η οποία διενεργεί το ερευνητικό αρχαιολογικό πρόγραμμα που ξεκίνησε πριν από δέκα χρόνια ο Dr Bjoern Loven, στην προσπάθειά του να μελετήσει τα αρχαία κατάλοιπα των λιμενικών εγκαταστάσεων του Πειραιά, που χρονολογούνται στον 4ο και τον 5ο αιώνα π. Χ. και διατηρούνται βυθισμένα στα λιμάνια της Ζέας και του Μικρολίμανου (Μουνιχία). Από το 2002, διεξάγονται ενάλιες ανασκαφές και χερσαίες έρευνες στην περιοχή, φέρνοντας στο φως σημαντικά ευρήματα και προσελκύοντας το ενδιαφέρον κοινού και επιστημόνων απ’ όλο τον κόσμο.

Τα δικά μας γυμνάσια και λύκεια μπορεί να μη φτάνουν ως εκεί, αλλά εκείνα του εξωτερικού, όπως και πολλοί φοιτητές πανεπιστημίων (από Δανία, Αμερική, Αγγλία, Πολωνία κ. α.) και Έλληνες είναι τακτικοί επισκέπτες. Μαθαίνουν και μάλιστα από πρώτο χέρι για το σπίτι του αθηναϊκού στόλου.



Οι νεώσοικοι στο λιμένα της Ζέας τον 4ο αι. π.Χ.

Τεράστιο συγκρότημα

Ο κύριος πολεμικός ναύσταθμος της αρχαίας Αθήνας στον Πειραιά δεν ήταν μικρή υπόθεση. Οι εγκαταστάσεις με τις κιονοστοιχίες και τις επικλινείς κρηπίδες ήταν μεγάλες και εντυπωσιακές και στέγαζαν τριήρεις και άλλα πολεμικά πλοία του αθηναϊκού στόλου. Του στόλου που έπαιξε σημαντικό ρόλο στην έκβαση των Περσικών Πολέμων και όχι μόνον.



Αναπαράσταση του λιμένος της Μουνιχίας

«Ήταν τεράστιο κτιριακό συγκρότημα. Επιβλητικό και μνημειακό. Τρομερό έργο την εποχή εκείνη, σύμβολο για την αθηναϊκή δημοκρατία που φρόντιζαν να το διαφυλάττουν καλά. Ήταν σύμβολο της Αθήνας», είναι τα πρώτα λόγια του Ιωάννη Σαπουντζή, υποδιευθυντή του προγράμματος και του Παναγιώτη Αθανασόπουλου, επίσης αρχαιολόγου και επιστημονικού συνεργάτη, όταν τους συναντήσαμε.
Οι πρώτοι που ασχολήθηκαν το 1885 ήταν οι αρχαιολόγοι Ι. Χ. Δραγάτσης και Wilhelm Dorpfeld, οι οποίοι μελέτησαν τα αρχαιολογικά κατάλοιπα, κάποια από τα οποία διασώζονται σήμερα σε πιλοτή πολυκατοικίας.



Ευρήματα νεώσοικοιυς στον λιμένα της Μουνιχίας

Η ομάδα, όμως, του Zea Harbour Project ανακάλυψε τους βυθισμένους στη θάλασσα νεώσοικους. Και το κυριότερο, τεκμηριώνει ότι ήταν διπλοί.
Νέοι στην πλειοψηφία τους επιστήμονες τα μέλη της ομάδας, κάνουν αυτόνομες καταδύσεις.
Τα βάθη στα οποία βουτούν δεν είναι μεγάλα, γεγονός που τους επιτρέπει να μένουν τρεις και τέσσερις ώρες, χωρίς μάλιστα να έρχονται σε επαφή με τα έντονα μολυσμένα εδώ και 2.500 χρόνια νερά. «Ουσιαστικά κανένα σημείο τους σώματός μας δεν βρέχεται. Χρησιμοποιούμε στολές και μάσκες στεγανού τύπου και διατηρούμε υψηλές προδιαγραφές μετά την κατάδυση, όπως απολύμανση κ. ά.», λένε δείχνοντας τα πειστήρια στον φορητό η/υ..









Η δουλειά ξεκινάει πρώτα προσπαθώντας ενώ κολυμπούν να δουν τι είναι ορατό. Υστερα ακολουθεί η ανασκαφή κάτω από το νερό με ειδικά συστήματα τα οποία απορροφούν τα ένζυμα από τον πυθμένα και τα μεταφέρουν σε άλλα σημεία. Αφού καθαριστεί ό, τι βρίσκουν, το επόμενο βήμα είναι η αποτύπωση με ηλεκτρονική μορφή και χρήση γεωδαιτικού σταθμού, που τους επιτρέπει να έχουν λεπτομερή απεικόνιση των καταλοίπων.












Έπειτα τα πράγματα είναι στο χέρι της τεχνολογίας. Οι υπολογιστές δίνουν εντυπωσιακά σχέδια σε τρισδιάστατη μορφή και οι επιστήμονες (όλων των ειδικοτήτων) μπορούν να δουν με λεπτομέρειες τι υπάρχει κάτω από το νερό. Η οικονομική βιωσιμότητα του προγράμματος επιτυγχάνεται μέσω χρηματοδοτήσεων και χορηγιών, κατ’ αποκλειστικότητα από φορείς του εξωτερικού, με το Ιδρυμα Carlsberg να κατέχει τον ρόλο του βασικού χρηματοδότη.




Η ερευνητική ομάδα της οποίας ηγείται ο Μπγιορν Λοβέν βρήκε τα κατάλοιπα των νεωσοίκων κάτω από το νερό (εξαιτίας της ανόδου της στάθμης της θάλασσας και των κλιματικών αλλαγών), σε βάθος 2,25 μ. Τόσο η Ζέα όσο και το Μικρολίμανο είναι φυσικά λιμάνια• όσο για τους νεώσοικους, όπως μας εξηγούν, ήταν μια μεγάλη δημόσια επένδυση της εποχής.

Σημείο αναφοράς

Οι αρχαιολογικές ανακαλύψεις τους βοήθησαν να κατανοήσουν και κατασκευαστικά την αρχιτεκτονική των λιμένων και της τοπογραφίας τους. «Κυρίως μας επέτρεψε να αντιληφθούμε την κεφαλαιώδη σημασία τους για την πόλη της Αθήνας, σε μία ιστορική περίοδο κατά την οποία ο αθηναϊκός στόλος αντιμετωπίζει τους Πέρσες στη Ναυμαχία της Σαλαμίνας, έχει κυρίαρχο ρόλο στη Δηλιακή Συμμαχία και αποτελεί σημείο αναφοράς του Πελοποννησιακού Πολέμου. Δεν είναι τυχαίο, άλλωστε, πως η ναυτική δύναμη των Αθηναίων κατά την περίοδο της ακμής της (τέλη 4ου αι. π. Χ.) επανδρώνεται με μια δύναμη περίπου 50.000 ανδρών, ενώ οι υπό μελέτη λιμενικές εγκαταστάσεις καλύπτουν έκταση μεγαλύτερη των 55.000 τ. μ.»», τονίζουν οι Γ. Σαπουντζής και Π. Αθανασόπουλος.



Οι τριήρεις που χρησιμοποιούνταν για πολεμικές κινήσεις δεν έμεναν μέσα στο νερό ούτε εξετίθεντο στον ήλιο και τη βροχή, στοιχεία που μείωναν τη διάρκεια ζωής τους. Έπρεπε, άλλωστε, να έχουν αντοχή στο χρόνο. Και δεν ήταν μόνο αυτές στη Ζέα.





Οι συστηματικές ανασκαφές στο Μικρολίμανο αποκάλυψαν τμήματα άγνωστης ομάδας νεωσοίκων και οι ανασκαφικές τομές που έγιναν στις βάσεις των θεμελίων επέτρεψαν να χρονολογηθούν με μια απόκλιση μεταξύ 500 και 480 π. Χ. «Αυτό τους κατατάσσει κατευθείαν στους πρώτους νεώσοικους.





Πριν απ’ αυτούς, βάσει των αρχαίων πηγών, τα πολεμικά πλοία στεγάζονταν στην παραλία του Φαλήρου και απλώς τα τραβούσαν στην αμμουδιά. Η ένδειξη ότι αυτή η ομάδα είναι από τους πρώτους νεώσοικους που κατασκευάστηκαν είναι ιδιαίτερα σημαντική διότι δεν νομίζω να υπάρχουν άλλοι στην Ανατολική Μεσόγειο που να είναι παλαιότεροι», επισημαίνει ο υποδιευθυντής του σχεδίου .



Οχυρωματικό τείχος του λιμένος της Μουνιχίας

Στο Μικρολίμανο διασώζονται και τα θεμέλια τριών οχυρωματικών τοίχων, αλλά και τμήμα του οχυρωματικού μόλου της βόρειας πλευράς του λιμανιού, ενώ εντοπίστηκε και κεραμική που χρονολογείται στα ελληνιστικά χρόνια.









Τα λιμάνια του Πειραιά βρίσκονται σε συνεχή δραστηριότητα για περισσότερα από 2.500 χρόνια.
 Η συμβολή τους στην εξέλιξη της ναυτοσύνης των Ελλήνων είναι αδιαμφισβήτητη, όπως και η ιστορική τους σημασία. «Η μνημειώδης κατασκευή των λιμενικών εγκαταστάσεων και ο θεσμικός ρόλος που κατείχαν στην αθηναϊκή δημοκρατία συντέλεσε στο να αποκτήσουν οι λιμένες αυτοί μια συμβολική διάσταση, τόσο ισχυρή, ώστε να διασφαλίσει την ιστορική συνέχεια της ευρύτερης περιοχής.



Η οχύρωση του Ναυστάθμου

Οι ναύσταθμοι αυτοί αποτελούν ένα σημείο αναφοράς για τον αρχαίο κόσμο και ένα ισχυρό θεμέλιο της μετέπειτα ναυτικής παράδοσης των Ελλήνων».

 ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ ΠΕΡΙΓΡΑΦΩΝ ΤΡΙΗΡΕΩΝ ΚΑΙ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΩΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΝΑΥΣΤΑΘΜΟ ΣΕ ΕΠΙΓΡΑΦΕΣ ΠΟΥ ΒΡΕΘΗΚΑΝ ΣΤΟΝ ΠΕΙΡΑΙΑ


[․․․ κεραας μεγ]λας, κ-
[πας θ]ραντιδας ����, [δ]-
[οκμο]υς ��Ι, ζυγας ΔΔ[]
․․․․, δοκμους ��Ι, θαλ-
5
[αμα]ς ��, δοκμους ΙΙΙΙ, π-
[ερ]νεως ΔΔΔ· vac.
[Τρι]ετηρς· τριραρχο-
π]ερνθης χαρνες·
[v α]τη σκεος χει οδ-
10
[ν]· vac.
χ]μλωτος τμ μετ [Τ]-
[ιμοθ]ου [στρατηγο]· α-
[τη ]χει σκεος οδν· v
[Γαλ]τεια παλαι νε[π]-
15
[ικλρ]ω[τ]ος, σκωμνη· α-
[τη ]χ[ε]ι πηδλια, παρα-
[σττας], κοντς ΙΙΙ, κλιμα-
δας, ]στμ μγαν, κε[ρ]-
ας μεγ]λας, κπας θ[ρ]-
20
[αντιδα]ς ��ΔΙΙ, ζγιαι []
[, δκιμ]οι ΙΙ, θαλμιαι
[․․6․․․ δ]κιμοι ��ΙΙΙ, π[ε]-
νεωι Δ]ΙΙΙ· vac.
[․․6․․․ α]χμλωτος τ-
25
[μ μετ Τιμοθου στρατ]-
[ηγο̑· ατη σκεο]ς χει ο-
[δν οδ τ χλ]κωμα τ-
[ νω]· vac.
χμλωτος τμ] μετ Τ-
30
[ιμοθο στρατηγο] ατ-
[η σκεος χ]ει οδν ο[]-
τ χαλκω]μα τ νω· vv
․․․7․․․ις παλαι νε-
[πικλρ]ωτος· ατη χει
35
[πηδ]λια, τ τερον δ-
[κιμο]ν, παρασττας, κον-
[το]ς ΙΙΙ, ες θριπδεστ-
[ος, κ]εραας μεγλας, κλ-
[ιμα]κδας, κπας θραν[]-
40
[τιδ]ας ����ΙΙΙ, δοκμους
[, ζυ]γας ��Ι, δοκμους
[, θα]λαμας ��, δοκμο[υ]-
․․], περνεως ΔΔΔ· τοτ-
[ων ]ννεαπχεις ΙΙΙ vvvv
45
π]ορα· τριραρχος []
․․․φαλος Εωνυμ· ατ[η]
47
[σκε]ος χει οδν· vv[v]
[Πανθ]ρα παλαι νεπ[ι]-
[κλρ]ωτος σκωμνη· α[]-
50
[τη ]χει πηδλια, παρασ-
τ]ας, κοντμ μγαν, κλ-
[ιμα]κδας, κεραας με[γ]-
[λας, κ]πας θραντιδ[α]-
��Δ, κιμοι ΙΙΙ, ζυγα[ς]
55
[․․, δ]κιμοι ΙΙΙ, θαλαμα-
[ς ΙΙ, δ]κιμοι ΙΙ, περν[ε]-
[ως ΔΔ]��ΙΙΙΙ· vac.







«Η ραχοκοκαλιά της Δημοκρατίας»



Σχεδιαστική αναπαράσταση της ναυτικής βάσης του λιμανιού της Ζέας τον 4ο αι. π.Χ.

Ας δούμε όμως τι λέει ο Δανός αρχαιολόγος Μπγιορν Λοβέν, που ηγείται διεθνούς ερευνητικής ομάδας: «Κοιτώντας πίσω αυτά τα 10 χρόνια, δεν μπορώ παρά να νιώσω ιδιαίτερα προνομιούχος. Γύρω μου έχει συγκεντρωθεί μια ομάδα πολύ αφοσιωμένων και ικανών ανθρώπων.



Ανάγλυφο αθηναϊκής τριήρους 480 π.Χ. περίπου -Museo Nationale Abruzzo La Aquila Ιταλία.

Έχουμε ανακαλύψει πολύ περισσότερα από αυτά που ευχόμουν. Το σπουδαιότερο είναι η ανακάλυψη των νεωσοίκων του 5ου αιώνα π. Χ., της εποχής που έζησαν εδώ ο Περικλής και ο Θεμιστοκλής. Πιστεύω ακράδαντα πως ο δεσμός που δημιουργήθηκε μεταξύ των κατοίκων της Αθήνας μετά τη νίκη επί των Περσών στη Nαυμαχία της Σαλαμίνας το 480 π. Χ. αποτέλεσε και το συνδετικό υλικό της νεότευκτης δημοκρατίας.





Οι ναύσταθμοι του Πειραιά και οι τριήρεις αποτέλεσαν με πολλούς τρόπους τη ραχοκοκαλιά της Αθηναϊκής Δημοκρατίας. Είναι πολύ σημαντικό, λοιπόν, τα βυθισμένα κατάλοιπα του Πειραιά να λάβουν τη θέση που τους αρμόζει στην παγκόσμια Iστορία».-ΑΡΧΑΙΟΓΝΩΜΩΝ











Η θέση της στον λιμένα της Ζέας.

Μακέτα σκευοθήκης του Φίλωνος στο Ναυτικό Μουσείο Πειραιά) κατασκευασμένη πριν τασης που έγιναν από την περίφημη επιγραφή IGII² 1668 του Φίλωνα


Η επιγραφή IGII² 1668

ΘεοΙ.
Συνγραφα τς σκευοθκης τς λιθνης τος κρεμαστος σκεεσιν
Εθυδμου Δημητρου Μελιτως, Φλωνος ξηκεστδου λευσινου.
σκευοθκην οκοδομσαι τος κρεμαστος σκεεσιν ν Ζεαι ρξ-
5
μενον π το προπυλαου το ξ γορς προσιντι κ το πισθεν τν ν-
εωσοκων τν μοτεγν, μκος τεττρων πλθρων, πλτος πεντκοντα π-
οδν κα πντε σν τος τοχοις. κατατεμν το χωρου βθος π το-
μετεωροττου τρες πδας, τ λλο νακαθαρμενος π τ στριφ-
ον στρωματιε κα ναλψεται σον κατ κεφαλν παν ρθν πρς τ-
10
ν διαβτην. στρωματιε δ κα τος κοσιν πολεπων π το τοχ-
ου κατρου πντε κα πδας σν τι πχει το κονος, ριθμς
τν κινων κατρου το στοχου πντε κα τρικοντα, διαλεπων δ-
Ι οδον τι δμωι δι μσης τς σκευοθκης πλτος τ μεταξ τν κι-
νων εκοσι ποδν. πχος Δ ποσει τ στρμα τετρπουν, τιθες τος
15
λθους ναλλξ φορδν κα παρ μκος. οκοδομσει δ τος τοχ-
ους τς σκευοθκη τος κονας κττου λθου, θες εθυντηρ-
αν τος τοχοις λτος τριν ποδν, πχος τριν μιποδων, μκος τ-
ετραπδων τν λων, π δ τας γωναις τετραπδων κα τριν παλ-
αστν. κα π τς εθυντηρας πιθσει ρθοσττας περ μσηι τ-
20
ι εθυντηρα μκος τετρποδας, πχος πενθημιποδων κα δακτλ-
ου, ψος τρποδας, τος δ’ π τας γωναις μκος κ το μτρου τν τρ-
ιγλφων, διαλεπων θυραας κατ τ πλτος τς σκευοθκης, δο κ-
τρωθεν, πλτος ννα ποδν. κα οκοδομσει μτωπον κατρωθε
ν τι μετα τν θυρν, πλτος δπουν, ες δ τ εσω δεκπουν. κα π-
25
ερικμψει τν τοχον μχρι τν πρτων κινων, πρς ν νοξεται
θρα κατρα. π δ το ρθοσττου πλινθσιν οκοδομσει τος τ-
οχους, μκος τετρποσιν, πλτος πντε μιποδων, π δ τας γων-
αις μκος κ το μτρου τν τριγλφων, πχος τριημιποδοις. ψος δ-
ποισει τν τοχων π τς εθυντηρας πτ κα εκοσι ποδν σ-
30
ν τι τριγλφωι π τ γεσον, τς δ θυραας ψος πντε κα δκα πο-
δν κα μιποδου. κα πιθσει περτναια λθου Πεντεληϊκο μ-
κος δδεκα ποδν, πλτος σα τος τοχοις, ψος δστοιχα παραστδ-
ας στσας λθου Πεντεληϊκο μηττου, δος ποθες μηττους.
κα γεσον πιθσει π τν περτοναων περχον τρα μιπδια.
35
κα ποισει θυρδας κκλωι ν πασιν τος τοχοις καθ’ καστον τ
μετακινιον, ν δ τι πλατε τρες κατρωθεν, ψος τριν ποδν, π-
λτος δυον ποδον, κα ναρμσαι ες κστην τν θυρδα χαλκς θ-
υρδας ρμοττοσας. κα πιθσει π τος τοχους γεσα κκλωι κ-
α τος αετος οκοδομσει κα γεσα πιθσει καταιτια. κα στ-
40
σει τος κονας ποθες στυλοβτην κατ κεφαλν σον τι εθυν-
τηραι, πχος τριν μιποδων, πλτος δ τριν ποδν κα παλαστς,
μκος τεττρων ποδν· πχος τν κινων κτωθεν δυον ποδον κα τ-
ριν παλαστν, μκος σν τι πικρνωι τρικοντα ποδν, σφονδλω-
ν καστον πτ μκος τετραπδων, το δ πρτου πεντποδος· τ δ π-
45
κρανα πιθσει π τος κονας λθου Πεντεληϊκο· κα πιθσει
πιστλια ξλινα π τος κονας κολλσας, πλτος πντε μιποδ-
ων, ψος ννα παλαστν κ το ψηλοτρου, ριθμς δεκαοκτ φ’ κ-
τερον τν τνον. κα μεσμνας πιθσει π τος κονας πρ τς δι-
δου, πλτος κα ψος σα τος πιστυλοις· κα πιθσει κορυφαα
50
πλτος πτ παλαστν, ψος δ πντε παλαστν κα δυον δακτλοιν
νευ τς καταφορς, ποθες πθημα π τς μεσμνης μκος τριν
ποδν, πλτος τριν μιποδων, κα διαρμσει τ κορυφαα κερκσι-
ν π τν μεσομνν. κα πιθσει σφηκσκους πχος δκα δακτλων, π-
λτος τριν παλαστν κα τριν δακτλων, διαλεποντας π’ λλλω-
55
ν πντε παλαστς. κα πιθες μντας πλτος μιποδου, πχος δυο-
ν δακτλοιν, διαλεποντας π’ λλλων ττταρας δακτλους, κα π-
ιθες καλμματα πχος δακτλου, πλτος ξ δακτλων, καθηλσας λ-
οις σιδηρος, δορσας κεραμσει Κορινθωι κερμωι ρμττοντι π-
ρς λληλον. κα πιθΣει πρ τν θυρν π τ μτωπα κ το ντς
60
ροφν λιθνην λθου μηττου. κα θρας πιθσει τι σκευοθκη-
ι ρμοττοσας ες τς θυραας, χαλκς ξωθεν ποισας. κα συνστρ-
σει τ δαφος λθοις τ ντς παν συναρμττουσι πρς λλλους κ-
α περγσεται ρθν κα μαλς νωθεν. κα διαφρξει τ μεταστ-
λιον καστον ρθοστταις δυον λιθνοις ψος τριν ποδν, κα ν
65
τι μεταξ κινκλδα πιθσεΙ κλειομνην. ποισει δ κα τς ροφ-
ς τς δι μσου, φ’ ν τ σκεη κεσεται, τ ντς τν κινων κατρ-
ωθεν μχρι το τοχου διαρμσας καθ’ καστον τν κονα κα παρ τ-
ν τοχον κατρωθεν διερεσματι, πλτος πντε παλαστν, ψος ποδ-
ιαωι, πιβλλοντι π μν τν τοχον τρες παλαστς, παρ δ τν κ-
70
ονα παραστδια στσει λθινα. κα π τν διερεισμτων πιθσε-
ι σφηκσκους πτ φ’ κστην τν χραν, συνπληρν μχρι τν κινω-
ν, πλτος τριν παλαστν, πχος μιποδου, κα συνστρσει πναξιν
παν τ χωρον, συμβαλν κα κολλσας, πλτος τρποδας, πχος δυο-
ν δακτλοιν· ποισει δα μεσμνας, φ’ ν κεσεται τ ποζματα κ-
75
α τλλα σκεη, παρ’ κτερον τν τοχον, διπλς τ ψος, κα πικμψ-
ει παρ τος πλΑγους τοχους, κα κατ τος κονας πικμψει καθ’
κστην τν χραν· ψος δ ποισει π τς ροφς τεττρων ποδν, τ-
ην δ πνω μεσμνην π τς τρας πχουσαν πντε πδας· κριωτ-
ρα στσας π τς κτω ροφς μχρι τς νω ροφς πλτος μιποδ-
80
ου, πχος ξ δακτλων, διερεσας διερεσματα ες τος κριωτρα-
ς τ ατ πχος θρνους πιθσει διανεκες, να κατρωθεν, πχος
ξ δακτλων πανταχι, κα π τοτων πιθσει πνακας συνκολλσ-
ας, μκος τετρποδας, πλτος τρποδας, πχος δυον δακτλοιν, κα -
Καθηλσει συναρμττοντας ξ σου τος θρνοις. κα κλμακας ποι-
85
σει ξυλνας ναβανειν π τς μεσμνας. ποισει δ κα κιβωτος
τος στοις κα τος παραρρμασιν τος λευκος, ριθμν κατν
τρικοντα ττταρας, πρς τ παρδειγμα ποισας, κα θσει κατ τ-
ν κονα καστον κα μαν ες τ καταντροκ χωρον, κα ποισει νο-
ιγνυμνας, τμ μν πρς τι τοχωι κειμνων τμ πρσθιον τοχον, τ-
90
ν δ κατ τος κονας κειμνων μφοτρους τος πλαγους τοχου-
ς πως ν ι ρν παντα τ σκεη διεξιοσιν, πσ’ ν ι ν τι σκευο-
θκηι· πως δ’ ν κα ψχος ι ν τι σκευοθκηι, ταν οκοδομι το-
ς τοχους τς σκευοθκης διαλεψει τν πλινθδων ν τος ρμος -
ι ν κελεηι ρχιτκτων. τατα παντα ξεργσονται ο μισθωσμ-
95
ενοι κατ τς συγγραφς κα πρς τ μτρα κα πρς τ παρδειγμα,
ν φρζηι ρχιτκτων, κα ν τος χρνοις ποδσουσιν, ος ν μισ-
θσωνται καστα τν ργων





Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...