ΠΡΟΣΩΠΑ

ΑΝΑΣΚΑΦΕΣ ΤΥΜΒΟΥ ΑΜΦΙΠΟΛΗΣ ΑΡΘΡΑ ΤΟΥ ΓΕΡ. ΓΕΡΟΛΥΜΑΤΟΥ ΑΡΘΡΑ-ΔΟΚΙΜΙΑ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ ΓΛΥΠΤΙΚΗ ΔΙΕΘΝΗ ΔΥΤΙΚΗ ΑΘΗΝΑ ΕΚΘΕΣΕΙΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΕΛΛΗΝΕΣ ΑΡΧΑΙΟΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ. ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ 12ου ΑΙΩΝΑ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ 14ου ΑΙΩΝΑ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ 15ου ΑΙΩΝΑ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ 16ου ΑΙΩΝΑ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ 17ου ΑΙΩΝΑ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ 18ου ΑΙΩΝΑ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ 19ου ΑΙΩΝΑ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ 20ου ΑΙΩΝΑ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ 21ου ΑΙΩΝΑ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ ΕΠΙΣΤΗΜΕΣ ΕΥΡΩΠΑΙΟΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ 13ου ΑΙΩΝΑ ΕΥΡΩΠΑΙΟΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ 14ου ΑΙΩΝΑ ΕΥΡΩΠΑΙΟΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ 15ου ΑΙΩΝΑ ΕΥΡΩΠΑΙΟΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ 16ου ΑΙΩΝΑ ΕΥΡΩΠΑΙΟΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ 17ου ΑΙΩΝΑ ΕΥΡΩΠΑΙΟΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ 18ου ΑΙΩΝΑ ΕΥΡΩΠΑΙΟΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ 19ου ΑΙΩΝΑ ΕΥΡΩΠΑΙΟΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ 20ου ΑΙΩΝΑ ΘΕΑΤΡΟ ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ ΛΑΟΓΡΑΦΙΑ ΛΟΓΟΤΡΟΠΙΟ ΜΟΥΣΙΚΗ ΜΟΥΣΙΚΗ-ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΥΝΘΕΤΕΣ ΜΥΘΟΙ & ΦΑΝΤΑΣΙΑ ΝΕΑ ΤΑΞΗ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ Ο ΚΥΝΙΚΟΣ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΠΑΝ ΤΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΤΟ 1821 ΟΙ ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΜΑΧΕΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΟΙ ΠΟΙΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΜΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ-ΟΙΚΟΛΟΓΙΑ ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ ΠΙΝΑΚΟΘΗΚΗ ΗΡΩΙΚΩΝ ΜΟΡΦΩΝ ΤΟΥ 1821 ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ ΠΡΟΣΩΠΑ ΤΕΧΝΕΣ-ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΤΕΧΝΗ-ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΤΕΧΝΗ-ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ ΤΕΧΝΗ-ΕΠΙΣΤΗΜΕΣ ΤΕΧΝΗ-ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΤΕΧΝΗ-ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΕΧΝΗ-ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΕΧΝΗ-ΤΗΣ ΑΜΕΡΙΚΗΣ ΤΕΧΝΗ-ΤΗΣ ΑΠΩ ΑΝΑΤΟΛΗΣ ΤΕΧΝΗ-ΤΗΣ ΑΣΙΑΣ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΦΩΤΟΘΗΚΗ ΧΕΙΡΟΤΕΧΝΙΑ ΧΕΙΡΟΤΕΧΝΙΑ-ΤΕΧΝΙΚΕΣ

Δευτέρα, 15 Φεβρουαρίου 2016

Ο Κύριλλος Λούκαρις και η συνέχεια του ελληνισμού

Γράφει ο Κωνσταντίνος Χολέβας

Συμπληρώνονται φέτος 400 χρόνια πό τή συγγραφή δυό ξαιρετικν κειμένων το μαρτυρικο Πατριάρχου καί λογίου Κυρίλλου Λουκάρεως. Τό 1616 ερισκόμενος στή Μολδαβία, περιοχή φόρου ποτελ στούς θωμανούς, Λούκαρις συνέγραψε δυό μολογίες ρθοδοξίας καί λληνικότητος μέ στόχο πρτον νά καταπολεμήσει τήν προπαγάνδα το Πάπα καί τν ησουιτν καί δεύτερον νά τονώσει τήν θνικοθρησκευτική ταυτότητα τν ποδούλων λλήνων.

Κύριλλος Λούκαρις γεννήθηκε στό ράκλειο τς Κρήτης τό 1572 καί σπούδασε στή Βενετία καί στήν Πάδοβα τς ταλίας. πεστάλη πό τό Οκουμενικό Πατριαρχεο στή νότιο Ρωσία, Μολδαβία, Οκρανία καί Πολωνία γιά νά ργασθε κατά τς Ονίας. Τό 1601 διεδέχθη στόν θρόνο τς λεξανδρείας τόν σοφό Πατριάρχη Μελέτιο Πηγ. Τόν Νοέμβριο το 1620 ξελέγη Οκουμενικός Πατριάρχης στήν Κωνσταντινούπολη. Ο ραδιουργίες τν ξένων θρησκευτικν προπαγανδν τόν κατέστησαν ποπτο στά μάτια τν Τούρκων, ο ποοι τόν στραγγάλισαν στίς 27 ουνίου 1638. Γιά τίς θεολογικές του διατριβές χουν γραφε πολλά καί φήνω τό θέμα ατό στούς εδικούς. Θά θελα ς μελετητής τς στορίας καί τς θνικς μας ταυτότητας νά μείνω περισσότερο στήν θνική φύπνιση τν ποδούλων, τήν ποία πιχειρε Λούκαρις μέ τά δυό περίφημα κείμενα το 1616, γραμμένα σέ γλώσσα δημώδη της ποχς κείνης. χουν σήμερα διαίτερη ξία ατά τά κείμενα, διότι πό τούς διαστρεβλωτές τς στορίας μας μφισβητεται διαχρονική συνέχεια το λληνισμο. Λέγουν, δηλαδή, τι κατά τήν διάρκεια τς Τουρκοκρατίας δέν πρχε λληνική θνική συνείδηση καί τι δυτικός Διαφωτισμός τόν 18ο αἰῶνα μς δίδαξε τι εμαστε λληνες!


φήνω νά τούς παντήσει μαχητικός εράρχης. Τό πρτο κείμενο το Λουκάρεως χει τίτλο «Διάλογος βραχύς μεταξύ Ζηλωτ καί Φιλαλήθη» καί πό ατό πιλέγω τό κόλουθο χαρακτηριστικό πόσπασμα, στό ποο φαίνεται δυναμική πόκρουση τς προπαγάνδας τν ησουιτν καί ρρηκτη σύνδεση ρθοδοξίας καί λληνισμού:

«Πρέπον εναι, νδρες λληνες καί τς νατολικς κκλησίας γνήσια παιδία, ν σως (λέγω) καί μασθεν ξεπεσμένοι πό βασιλείαν καί πό πλούτη καί νάπαυσες που χει κόσμος, νά μήν προδώσωμεν κατά τήν εγένειαν τς ψυχς μας… νθυμηθτε, νδρες λληνες, τούς περασμένους καιρούς καί θέλετε δε τι κανένα καιρόν ο Λατίνοι το γένους μας φίλοι δέν τονε. Πάπας καί ο περασπισταί του πάντοτε σαν χθροί του γένους μας, πάντοτε τήν πώλειαν τς βασιλείας μας θελαν…. Δία τοτο ταν σς λέγουσι « κκλησία τς Ρώμης καί τς Κωνσταντινουπόλεως εναι μία καί δέν εναι νά μέσον μας διαφορά» , μέ κακήν διάθεσίν σς τό λέγουν διότι ατοί λοι, καί Γεζουίται καί Φράροι, ες τά βιβλία τά βιβλία πού γράφουν καί ες ταίς διδαχαίς πού κάμνουν, μς τούς λληνας μς κράζουν σχισματικούς καί αρετικούς ποστάτας καί κάθε λλον κακό νομα…».

Λούκαρις χρησιμοποιε τόν ρο « βασίλεία μας» γιά νά ποδηλώσει τήν Βυζαντινή Ατοκρατορία (Ρωμανία), ποδεικνύοντας τι ο πόδουλοι λληνες ασθάνονταν συνεχιστές καί κληρονόμοι της. Τόν ρο Φράροι χρησιμοποιε γιά τούς Ρωμαιοκαθολικούς μοναχούς πό τήν γαλλική λέξη freres= δελφοί. Τονίζω μέ μφαση τή χρήση το θνικο νόματος λληνες, διότι παντ σέ κείνους ο ποοι σταματον τόν λληνισμό στό τέλος τς κλασσικς λλάδος καί τόν ξαναβρίσκουν γύρω στό 1780!

μνος στήν ρθόδοξη Πίστη καί στήν λληνική συνείδηση τν ποδούλων εναι καί τό δεύτερο κείμενο, τό ποο γραψε Κύριλλος Λούκαρις τό 1616. πενθυμίζει τι λληνική παιδεία διώκεται πό τούς Τούρκους καί παντ τσι στούς σημερινούς μνητές τν θωμανν καί στούς ρνητές το Κρυφο Σχολειο. Διδάσκει στούς μοδόξους καί μοεθνες του νά πιδιώκουν τά γράμματα καί τή μόρφωση. λλά πιό σημαντική καί πό τήν κοσμική παιδεία νά θεωρον τήν Χριστιανική Πίστη καί νά εναι τοιμοι νά θυσιασθον γι’ ατήν. ναφορά σέ λληνες καί λλάδα εναι πάλι νδεκτική το γεγονότος τι ο πρόγονοί μας πί Τουρκοκρατίας διεφύλαξαν ς κόρην φθαλμο τήν θνική τους ταυτότητα χρησιμοποιώντας παράλληλα τά θνικά νόματα λλην, Ρωμηός (πό τή Νέα Ρώμη – Κωνσταντινούπολη) καί Γραικός. Παραθέτω να χαρακτηριστικό πόσπασμα:

«σον πώς δέν χομεν σοφίαν καί μαθήματα λήθεια εναι. μή ς μετρήσουν δυό πράγματα ο Λατνοι: Πρτον τι τόν καιρόν πού σοφία πολιτεύετο ες τήν λλάδα, τούς Λατίνους ο λληνες τούς εχαν διά βαρβάρους καί τώρα ν βαρβαρώθημεν μες καί κενοι σοφίσθησαν παράξενον δέν εναι. πτωχεία καί φαίρεσις τς βασιλείας μας τό καμαν καί ς χωμεν πομονήν. Δεύτερον ς λογιάσουν τι ν δέν χωμεν σοφίαν ξωτέραν, χάριτι Χριστο χομεν σοφίαν σωτέραν καί πνευματικήν, ποία στολίζει τήν ρθόδοξόν μας πίστιν. Καί ες τοτο πάντοτε εμεσθεν νώτεροι πό τούς Λατίνους…. ν εχε βασιλεύσει Τορκος ες τήν Φραγκίαν δέκα χρόνους χριστιανούς κε δέν ερισκες, καί ες τήν λλάδα τώρα τριακοσίους χρόνους ερίσκεται καί κακοπαθοσιν ο νθρωποι καί βασανίζονται διά νά στέκουσιν ες τήν πίστιν τους…. Τήν σοφία σου δέν τήν θέλω μπρός ες τόν σταυρόν το Χριστο. Κάλλιο το νά χη τινάς καί τά δυό, δέν τό ρνομαι, πλήν πό τά δυό τόν σταυρόν το Χριστο προτιμ» .

Δηλαδή: Ο λληνες χασαν τήν βασιλεία τους, τήν ατοκρατορία τους, καί τώρα φίστανται τά πάνδεινα πό τούς Τούρκους, λλά μέ αμα καί θυσίες διατηρον τήν Πίστη τους στόν Χριστό. ν τέτοια μαρτύρια εχαν ποστ μόνο γιά δέκα χρόνια ο Χριστιανοί τς Δυτικς Ερώπης, θά εχαν λλαξοπιστήσει λοι. ρθόδοξος λληνισμός πιβιώνει, διότι γαπ μέν τήν γνώση, δέν τήν κάνει μως ατοσκοπό μέ τίμημα τήν πώλεια τς θνοθρησκευτικς το ταυτότητος. Ατά διδάσκει Κύριλλος Λούκαρις, χι μόνο στούς λληνες τς ποχῆς του, ἀλλά καί στούς σημερινούς. Διαβάζοντας τά κείμενά του κατανοοῦμε ὅτι αὐτό τό Ἔθνος ἀντιμετωπίζει ὅλες τίς δυσκολίες καί ἐπιβιώνει, διότι διαφυλάσσει τήν Ὀρθόδοξη Χριστιανική Πίστη καί τή διαχρονική ἑλληνική συνείδηση καί διότι γνωρίζει νά ἐκτιμᾶ τή σοφία τοῦ Σταυροῦ περισσότερο ἀπό τή σοφία τοῦ κόσμου.

Πρίν ἀπό τετρακόσια ἀκριβῶς ἔτη, εὑρισκόμενος τότε προσωρινά στή Μολδαβία, ὁ ἐθνομάρτυς Ἱεράρχης Κύριλλος Λούκαρις κατέγραψε καί ἐπιβεβαίωσε τή συνέχεια τοῦ Ἑλληνισμοῦ δίδοντας σοφά διδάγματα στούς καλοπροαίρετους καί ἑλληνορθόδοξη μαρτυρία στούς ἀμφισβητίες τοῦ τότε καί τοῦ σήμερα.


ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

 Κωνσταντίνου Σκουτέρη: Κείμενα τοῦ Νέου Ἑλληνισμοῦ, Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος, Ἀθήνα 1971.

Γιώργου Καραμπελιᾶ: 1821- Ἡ Παλιγγενεσία. Ἐναλλακτικές Ἐκδόσεις. Ἀθήνα 2015.

Άρθρο μου στην ΠΕΙΡΑΪΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ, Τεύχος Φεβρουαρίου 2016

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...