«ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΤΟ 1821»- Ο Κρητικός Οπλαρχηγός ΚΑΖΑΝΗΣ ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ, (1793-1846)

Πινακοθήκη ηρωικών μορφών

(62)

Επιμέλεια Γ.Γ.Γ

====================

Ο Οπλαρχηγός της Ανατολικής Κρήτης Καζάνης Εμμανουήλ ή Καζανομανώλης,  γεννήθηκε το έτος 1793 στο χωριό Μαρμακέτο του οροπεδίου Λασιθίου, όπου και έζησε τα παιδικά του χρόνια, κάτω από την τούρκικη τυραννία. Σε ηλικία 18 ετών τιμώρησε τον Τούρκο Αληδάκο, έναν αιμοβόρο γεννίτσαρο από το χωριό Χουμεριάκο Μεραμβέλλου. Αναγκάστηκε να καταφύγει στα Λασιθιώτικα βουνά και να γίνει χαϊνης (επαναστάτης).

Σιγά - σιγά έτρεξαν κοντά του κι άλλοι διωγμένοι χριστιανοί και μέσα σε σύντομο χρόνο, δημιούργησε ένα μικρό, αλλά ισχυρό πολεμικό σώμα. Με βάση το βουνό Αλόϊδα του Λασιθίου, όπου είχε το λημέρι του, καταδίωκε τους Τούρκους, τιμωρώντας την αδικία και την καταπίεση του κατακτητή. Έλαβε μέρος σαν αρχηγός, σ’όλες τις μάχες που έγιναν στους νομούς Λασιθίου και Ηρακλείου και έγινε ο φόβος και ο τρόμος των Τούρκων.

Το 1825 αφού καταπνίγηκε μια ακόμη επανάσταση των Κρητικών, αναγκάστηκε μαζί με πολλούς συντρόφους του να καταφύγει στη Στερεά Ελλάδα όπου και συνέχισε την πολεμική του δράση. Κλείστηκε στο Μεσολόγγι και κατά την ηρωική έξοδο, τραυματίστηκε βαριά και ύστερα από παρά πολλές ταλαιπωρίες, κατέφυγε με τους συντρόφους του στη νήσο της Νάξου. Εκεί δούλευαν για να ζήσουν στα κτήματα ενός τσιφλικά ονόματι Λάσκαρη.

Τέλος, το 1846 ο οπλαρχηγός, ο γενναίος και ατρόμητος χαϊνης, πέθανε ξεχασμένος από το Ελληνικό Κράτος, από τις κακουχίες και τα τραύματά του και τάφηκε στη Νάξο και στα κτήματα όπου δούλευε. Ο τάφος του δεν βρέθηκε ποτέ, παρά τις αναζητήσεις από τους απογόνους του.

Σήμερα, προς τιμήν του και για να μας θυμίζει τα κατορθώματά του, στέκει επιβλητικό το άγαλμά του στο κέντρο του χωριού του, δίπλα στο σχολείο και μας διδάσκει ότι οποιαδήποτε θυσία μας είναι μικρή, μπροστά στο μεγαλείο της πατρίδας μας.......

Συγγραφή: Γεώργιος Εμμ. Καζάνης

Ο Καπετάν Καζάνης

Το πραγματικό όνομα της οικογένειας ήταν Ροβίθης, ενώ το Καζάνης ήταν παρατσούκλι που είχε δοθεί στον παππού του. Όταν βάφτιζαν τον παππού του στη Μονή Κρουσταλλένιας το 1740, οι Τούρκοι μπήκαν και άρχισαν να λεηλατούν την εκκλησία. Τότε έσπασαν και την πήλινη κολυμπήθρα, αλλά οι ιερείς έκαναν τη βάφτιση κανονικά με ένα καζάνι, το οποίο έδωσε στον παππού του το παρατσούκλι Καζάνης.

Το 1810, όταν ακόμη ο Μανώλης Καζάνης ήταν 17 χρονών, ένας Τούρκος από το Χουμεριάκο, ο Αληδάκος, πήγε στο Μαρμακέτω και διέμεινε στο σπίτι των Καζάνηδων. Κάποια στιγμή, φαίνεται να προκάλεσε το νεαρό Μανώλη σε πάλη. Ο Καζάνης έριξε κάτω τον Τούρκο, αλλά κατέφυγε στα βουνά για να αποφύγει την εκδίκηση του, ξεκινώντας τη χαΐνικη ζωή του.

http://www.kritikoi.gr/main_titles/articles/afieromata/oplarxigos.html

http://www.marmaketo.gr/index.php/%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%81%CE%AF%CE%B1-%CE%BC/%CE%BF-%CE%BA%CE%B1%CF%80%CE%B5%CF%84%CE%AC%CE%BD-%CE%BA%CE%B1%CE%B6%CE%AC%CE%BD%CE%B7%CF%82