ΠΡΟΣΩΠΑ

ΑΝΑΣΚΑΦΕΣ ΤΥΜΒΟΥ ΑΜΦΙΠΟΛΗΣ ΑΡΘΡΑ ΤΟΥ ΓΕΡ. ΓΕΡΟΛΥΜΑΤΟΥ ΑΡΘΡΑ-ΔΟΚΙΜΙΑ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ ΓΛΥΠΤΙΚΗ ΔΙΕΘΝΗ ΔΥΤΙΚΗ ΑΘΗΝΑ ΕΚΘΕΣΕΙΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΕΛΛΗΝΕΣ ΑΡΧΑΙΟΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ. ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ 12ου ΑΙΩΝΑ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ 14ου ΑΙΩΝΑ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ 15ου ΑΙΩΝΑ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ 16ου ΑΙΩΝΑ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ 17ου ΑΙΩΝΑ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ 18ου ΑΙΩΝΑ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ 19ου ΑΙΩΝΑ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ 20ου ΑΙΩΝΑ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ ΕΠΙΣΤΗΜΕΣ ΕΥΡΩΠΑΙΟΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ 13ου ΑΙΩΝΑ ΕΥΡΩΠΑΙΟΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ 14ου ΑΙΩΝΑ ΕΥΡΩΠΑΙΟΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ 15ου ΑΙΩΝΑ ΕΥΡΩΠΑΙΟΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ 16ου ΑΙΩΝΑ ΕΥΡΩΠΑΙΟΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ 17ου ΑΙΩΝΑ ΕΥΡΩΠΑΙΟΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ 18ου ΑΙΩΝΑ ΕΥΡΩΠΑΙΟΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ 19ου ΑΙΩΝΑ ΕΥΡΩΠΑΙΟΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ 20ου ΑΙΩΝΑ ΘΕΑΤΡΟ ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ ΛΑΟΓΡΑΦΙΑ ΛΟΓΟΤΡΟΠΙΟ ΜΟΥΣΙΚΗ ΜΟΥΣΙΚΗ-ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΥΝΘΕΤΕΣ ΜΥΘΟΙ & ΦΑΝΤΑΣΙΑ ΝΕΑ ΤΑΞΗ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ Ο ΚΥΝΙΚΟΣ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΠΑΝ ΤΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΤΟ 1821 ΟΙ ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΜΑΧΕΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΟΙ ΠΟΙΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΜΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ-ΟΙΚΟΛΟΓΙΑ ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ ΠΙΝΑΚΟΘΗΚΗ ΗΡΩΙΚΩΝ ΜΟΡΦΩΝ ΤΟΥ 1821 ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ ΠΡΟΣΩΠΑ ΤΕΧΝΕΣ-ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΤΕΧΝΗ-ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΤΕΧΝΗ-ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ ΤΕΧΝΗ-ΕΠΙΣΤΗΜΕΣ ΤΕΧΝΗ-ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΤΕΧΝΗ-ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΕΧΝΗ-ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΕΧΝΗ-ΤΗΣ ΑΜΕΡΙΚΗΣ ΤΕΧΝΗ-ΤΗΣ ΑΠΩ ΑΝΑΤΟΛΗΣ ΤΕΧΝΗ-ΤΗΣ ΑΣΙΑΣ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΦΩΤΟΘΗΚΗ ΧΕΙΡΟΤΕΧΝΙΑ ΧΕΙΡΟΤΕΧΝΙΑ-ΤΕΧΝΙΚΕΣ

Δευτέρα, 19 Δεκεμβρίου 2016

Η ζωγράφος –εικαστικός Όπυ Ζούνη, (1941-2008)

Πράσινος Ορίζοντας, 1991 Ακρυλικό σε καμβά, 130 x 301 εκ.
Μια αναδρομική έκθεση για τα 50 περίπου χρόνια δημιουργίας της Όπυς Ζούνη (1960-2008), με αντιπροσωπευτικά δείγματα από το ευρύ φάσμα της καλλιτεχνικής της πορείας, θα έχουμε την ευκαιρία να δούμε από σήμερα στο μουσείο Μπενάκη.

Την Δευτέρα 19 Δεκεμβρίου, στις 8 μ.μ., στο κτήριο της οδού Πειραιώς, εγκαινιάζεται η αναδρομική έκθεση της εικαστικού Όπυς Ζούνη με τίτλο Τάξη στο Χάος - Ordo ab Chao, η οποία θα διαρκέσει έως τις 26 Φεβρουαρίου 2017. Η έκθεση χωρίζεται σε δέκα ξεχωριστές ενότητες, ακολουθώντας θεματικά και χρονολογικά, την εικαστική διαδρομή που έχει κάνει η καλλιτέχνις. Περιλαμβάνει 150 περίπου έργα ζωγραφικής, γλυπτικής, κατασκευές, objets trouvées, κολλάζ, εγκαταστάσεις.  

Η Όπυ Ζούνη υπήρξε μια από τις σπουδαιότερες εκπροσώπους της μεταπολεμικής γεωμετρικής αφαιρετικής τέχνης και της νέο-κονστρουκτιβιστικής λογικής του δεύτερου μισού του 20ού αιώνα. Έχοντας διπλή πολιτιστική κληρονομιά (ελληνική-αιγυπτιακή), με έντονη κλασική παιδεία, υιοθετεί ταυτόχρονα τη γεωμετρική δομή, την αφηρημένη μαθηματική σκέψη αλλά και τις μοντέρνες αντιλήψεις για την τέχνη που γνώρισε στα πολυάριθμα ταξίδια της στο εξωτερικό.  
 

Δρόμοι σε Ανάκλαση, 1972-92 Ακρυλικό σε κατασκευή με καμβά και ξύλο, 181 x 157 x 6 εκ.

Προερχόμενη από το κοσμοπολίτικο Κάιρο με την αρχαία βυζαντινή και αραβική παράδοση, υιοθετεί το στυλ Art Déco στην πλειονότητα των έργων της αλλά και το στυλ Art Nouveau σε πιο πρώιμα έργα της, με τα αραβουργήματα που χαρακτηρίζουν τα ιερά τεμένη του αραβικού πολιτισμού. Επίκεντρο της έρευνάς της υπήρξε ο νοητικός και ταυτόχρονα συναισθηματικός χώρος, ο γνωστός μας φυσικός χώρος.  
 

Φιγούρες σε Κύκλο, 1966 Ακρυλικό σε χαραγμένη πλάκα φελλού, 77 x 100 εκ.

«Η Ψυχή μου είναι Τάφος», Μπωντλαίρ, 1968 Ακρυλικό σε χαραγμένη πλάκα φελλού, 50 x 105 εκ.

Εκφράζεται εικαστικά με ποικίλους τρόπους, αφού συνδυάζει διαφορετικά υλικά στα έργα της, ενώ η θεματολογία της προέρχεται από φανταστικά τρισδιάστατα περιβάλλοντα, τετράγωνα ανοίγματα, ναούς και κατοικίες, πύλες, στοές και πυραμίδες, βέλη, σημάνσεις, αναβάσεις και δρόμους, εσωτερικούς χώρους διπλούς και συμμετρικούς, κίονες με ραβδώσεις, κύβους και ορθογώνια, περάσματα, ορίζοντες, αδιέξοδα και σκακιέρες - δάπεδα.  

Στο έργο της Όπυς Ζούνη η τέχνη και η επιστήμη είναι άρρηκτα συνδεδεμένες. Η επιστήμη σημαίνει γι' αυτήν την έρευνα της πραγματικότητας, ενώ η τέχνη την έκφραση της ομορφιάς. Χρησιμοποιεί τη γεωμετρία σαν την πόρτα από τον υλικό κόσμο στον πνευματικό και δημιουργεί μια εικονική πραγματικότητα, χρησιμοποιώντας την Αναγεννησιακή προοπτική ελεύθερα, με ένα ή περισσότερα σημεία φυγής.  

Ακροβατεί ανάμεσα στο όνειρο, τη φαντασία και την πραγματικότητα, τη λογική και την ευαισθησία, την επιστημονική μαθηματική προσέγγιση και τον αυθορμητισμό. Όπως σημειώνει η επιμελήτρια της έκθεσης Ελένη Αθανασίου «(...) ασπάζεται τις θεωρίες του William Morris που ενοποιούσε την καλλιτεχνική έκφραση με τη δημιουργία πρακτικών κατασκευών, υιοθετεί τις αρμονικές σχέσεις που δομούσε ο Piet Mondrian με τα στατικά στοιχεία (διασταυρώσεις των οριζόντιων και καθέτων), τα διαγώνια κινητικά και επεκτατικά του Theo van Doesburg και συνδυάζει τη ζωγραφική, τη γλυπτική και την αρχιτεκτονική σε μία ενιαία φόρμα, μία ενότητα, (...) σέβεται τους άδειους χώρους, αγαπάει το κενό (love of voids) και την καθαρή ομορφιά της γραμμής και προτείνει νοητικά τοπία. Εξαλείφει το περιττό, τη λεπτομέρεια και τις συμβατικές αναπαραστάσεις προκειμένου να εισχωρήσει στην ουσία της ύλης, (...)».  
 

Βέλη, 1970 Ακρυλικό σε κατασκευή φελλού με ξύλο, 70 x 82 εκ.

Την παρουσίαση συμπληρώνει μία εγκατάσταση-video οκτώ λεπτών, με τίτλο Φως-Σκιά-Συμπτώσεις, και εικόνες παρμένες από τα τέσσερα στοιχεία της φύσης: γη, αέρα, νερό, φωτιά, όπου διατρέχουν τη θεματογραφία της, δομώντας και αποδομώντας τις συνθέσεις των έργων της. Το video έχει σκηνοθετηθεί από την Κατερίνα Ευαγγελάκου, με μουσική σε σύνθεση της Νένας Βενετσάνου και με διευθυντή φωτογραφίας τον Γιώργο Αργυροηλιόπουλο.  

Την έκθεση συνοδεύει η πλούσια εικονογραφημένη έκδοση με τίτλο Όπυ Ζούνη. Τάξη στο Χάος - Ordo ab Chao, 340 σελίδων με 340 φωτογραφίες. Σε εκτενές κείμενο της ιστορικού τέχνης Ελένης Αθανασίου, αναλύεται η δουλειά της Όπυς Ζούνη χρονολογικά και θεματικά, αρχίζοντας από τα πρώιμα έργα του 1960 και φτάνοντας μέχρι το 2008.  

Στην ίδια έκδοση φιλοξενούνται απόψεις με σύντομα κείμενα διαφόρων προσωπικοτήτων, όπως της Προέδρου του Ευρωπαϊκού Πανεπιστημίου καθηγήτριας κ. Ελένης Ahrweiler αλλά και του αείμνηστου διεθνούς τεχνοκριτικού Pierre Restany. Φιλοξενούνται, επίσης, χαιρετισμοί και κείμενα ειδικών αναλυτών, όπως του Άγγελου Δεληβορριά, του αρχιτέκτονα Αλέξανδρου Τομπάζη, της Όλγας Μεντζαφού-Πολύζου (επιμελήτρια της Εθνικής Πινακοθήκης - Μουσείου Αλεξάνδρου Σούτζου), του Roland Duclos (ιστορικός τέχνης), καθώς και μια κύκνεια κατάθεση της Νέλλης Μισιρλή (πρώην επιμελήτρια της Εθνικής Πινακοθήκης - Μουσείου Αλεξάνδρου Σούτζου).

Ρολόγια, 1970 Ακρυλικό σε κατασκευή φελλού με ξύλο, 69 x 92 εκ.


Επάλληλα Κύματα, 1978-90 Κατασκευή με ακρυλικό και τυπώματα linoleum με λάδι σε χαρτόνια, 53 x 59 εκ.


Αναφορά στο Μυστικό Δείπνο του Leonardo da Vinci – Απουσία, 1989 Ακρυλικό σε κατασκευή από χαρτόνι και ξύλο, 60 x 110 εκ.


Ασύμμετροι Κίονες – Σκιές, 1997 Ακρυλικό σε ξύλινη κατασκευή, 138 x 151 εκ.


Πυραμίδα, 1999 Ακρυλικό σε ξύλινη κατασκευή, 197 x 58 x 58 εκ.


Τρίκλιτος Χώρος, 1999 Ακρυλικό σε καμβά, 85 x 142 εκ.


Λιβάδι – Αδιέξοδο, 1993 Ακρυλικό σε καμβά, 90 x 120 εκ.


Ανοιχτό Κόκκινο Κουτί, 2000 Ακρυλικό σε καμβά, 70 x 100 εκ.

Μουσείο Μπενάκη, Πειραιώς 138, Εγκαίνια: 19 Δεκεμβρίου 2016, 8.00μ.μ., Διάρκεια: 22 Δεκεμβρίου έως 26 Φεβρουαρίου 2017, Επιμέλεια έκθεσης: Ελένη Αθανασίου, Αρχιτεκτονικός σχεδιασμός: Ναταλία Μπούρα

Πηγή:

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...