ΠΡΟΣΩΠΑ

ΑΝΑΣΚΑΦΕΣ ΤΥΜΒΟΥ ΑΜΦΙΠΟΛΗΣ ΑΡΘΡΑ ΤΟΥ ΓΕΡ. ΓΕΡΟΛΥΜΑΤΟΥ ΑΡΘΡΑ-ΔΟΚΙΜΙΑ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ ΓΛΥΠΤΙΚΗ ΔΙΕΘΝΗ ΔΥΤΙΚΗ ΑΘΗΝΑ ΕΚΘΕΣΕΙΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΕΛΛΗΝΕΣ ΑΡΧΑΙΟΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ. ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ 12ου ΑΙΩΝΑ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ 14ου ΑΙΩΝΑ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ 15ου ΑΙΩΝΑ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ 16ου ΑΙΩΝΑ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ 17ου ΑΙΩΝΑ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ 18ου ΑΙΩΝΑ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ 19ου ΑΙΩΝΑ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ 20ου ΑΙΩΝΑ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ 21ου ΑΙΩΝΑ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ ΕΠΙΣΤΗΜΕΣ ΕΥΡΩΠΑΙΟΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ 13ου ΑΙΩΝΑ ΕΥΡΩΠΑΙΟΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ 14ου ΑΙΩΝΑ ΕΥΡΩΠΑΙΟΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ 15ου ΑΙΩΝΑ ΕΥΡΩΠΑΙΟΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ 16ου ΑΙΩΝΑ ΕΥΡΩΠΑΙΟΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ 17ου ΑΙΩΝΑ ΕΥΡΩΠΑΙΟΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ 18ου ΑΙΩΝΑ ΕΥΡΩΠΑΙΟΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ 19ου ΑΙΩΝΑ ΕΥΡΩΠΑΙΟΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ 20ου ΑΙΩΝΑ ΘΕΑΤΡΟ ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ ΛΑΟΓΡΑΦΙΑ ΛΟΓΟΤΡΟΠΙΟ ΜΟΥΣΙΚΗ ΜΟΥΣΙΚΗ-ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΥΝΘΕΤΕΣ ΜΥΘΟΙ & ΦΑΝΤΑΣΙΑ ΝΕΑ ΤΑΞΗ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ Ο ΚΥΝΙΚΟΣ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΠΑΝ ΤΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΤΟ 1821 ΟΙ ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΜΑΧΕΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΟΙ ΠΟΙΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΜΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ-ΟΙΚΟΛΟΓΙΑ ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ ΠΙΝΑΚΟΘΗΚΗ ΗΡΩΙΚΩΝ ΜΟΡΦΩΝ ΤΟΥ 1821 ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ ΠΡΟΣΩΠΑ ΤΕΧΝΕΣ-ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΤΕΧΝΗ-ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΤΕΧΝΗ-ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ ΤΕΧΝΗ-ΕΠΙΣΤΗΜΕΣ ΤΕΧΝΗ-ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΤΕΧΝΗ-ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΕΧΝΗ-ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΕΧΝΗ-ΤΗΣ ΑΜΕΡΙΚΗΣ ΤΕΧΝΗ-ΤΗΣ ΑΠΩ ΑΝΑΤΟΛΗΣ ΤΕΧΝΗ-ΤΗΣ ΑΣΙΑΣ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΦΩΤΟΘΗΚΗ ΧΕΙΡΟΤΕΧΝΙΑ ΧΕΙΡΟΤΕΧΝΙΑ-ΤΕΧΝΙΚΕΣ

Δευτέρα, 15 Δεκεμβρίου 2014

Ένα χρωματικό επιμύθιο για την Πύλη των Καρυατίδων της Αμφίπολης

Γερ. Γ. Γερολυμάτος: «Η Πύλη των Καρυατίδων», 
λάδι σε χαρτόνι
Του Γεράσιμου Γ. Γερολυμάτου

Έπειτα από την πρόσφατη δημοσίευση της έγχρωμης αναπαράστασης της Πύλης των Καρυατίδων, επανέρχομαι όπως είχα υποσχεθεί, προκειμένου να αναφερθώ στα περί της κατασκευής της και να εξηγήσω τις χρωματικές επιλογές του έργου.

Σημειώνω, κατά αρχάς, πως η αναπαράσταση συνίσταται από δύο σκέλη. Το πρώτο, είναι το σχεδιαστικό-αρχιτεκτονικό μέρος του εσωτερικού του τάφου, που αποτελεί και τον «σκελετό» της αναπαράστασης. Το δεύτερο, είναι το καθαρά χρωματικό-διακοσμητικό μέρος, που έρχεται να «ντύσει» το σχεδιαστικό. Από τα δύο, το σχεδιαστικό είναι το πλέον πραγματικό, καθώς έχει βασιστεί πάνω στα δεδομένα των διαστάσεων που είχαν ανακοινωθεί από το ΥΠΠΟΑ, ενώ το δεύτερο μέρος το χρωματικό, βασίζεται εν μέρει στα λίγα διασωθέντα χρώματα και κατά ένα μεγαλύτερο μέρος σε υποθετικά. Έτσι, μόνο για το χρωματικό μέρος της αναπαράστασης, μπορεί να πει κάποιος, πως κινείται στην σφαίρα της υπόθεσης και αυτό όμως, όχι στο σύνολο του.

Μιλώντας για την αποκατάσταση των χρωμάτων της αναπαράστασης και προκειμένου ο τρόπος της εργασίας να γίνει κατανοητός στον αναγνώστη, θα παρομοιάσω το εγχείρημα με την εικόνα ενός τοίχου. Φανταστείτε, λοιπόν, πως υπάρχει μπροστά σας ένας τοίχος, που είναι κατεστραμμένος και εσείς πρέπει να τον ξανακτίσετε από την αρχή. Ο τοίχος αυτός, έχει σε κάποια σημεία του αρκετά διασωθέντα τούβλα, που βοηθούν στο να συμπληρωθούν σχετικά εύκολα τα κενά του. Όμως σε κάποια άλλα σημεία του ο τοίχος έχει ελάχιστα τούβλα, ή κανένα, έτσι ώστε να μη μπορεί κάποιος να βασιστεί σε αυτά για να προσθέσει με ασφάλεια τα υπόλοιπα. Με το παράδειγμα αυτό, θέλω να δείξω τους τρόπους συλλογισμού που χρησιμοποίησα κατά περίπτωση στην αναπαράσταση, που ήταν συχνά απαγωγικός και συναγωγικός της μιας σχέσης προς την άλλη.


Στις περιπτώσεις αυτές και ήταν πολλές, όπου δεν υπήρχε καμία ένδειξη ή κάποια πληροφόρηση αναφορικά με τα χρώματα που υπήρχαν, προτίμησα την λύση της χρησιμοποίησης πραγματικών διακοσμητικών μοτίβων από άλλους Μακεδονικούς τάφους. Η επιλογή μου αυτή σίγουρα δεν είναι αβάσιμη, και εμπεριέχει μια σχετική πιθανότητα, αφού είναι βέβαιο πως οι ζωγράφοι και οι διακοσμητές του τάφου της Αμφίπολης, θα γνώριζαν την ταφική παράδοση της περιοχής και ίσως είχαν δει τη διακόσμηση και άλλων Μακεδονικών τάφων. Δεν αποκλείεται μάλιστα, οι γηραιότεροι εξ αυτών να είχαν εργαστεί στη διακόσμηση των βασιλικών τάφων στις Αιγές, π,χ στον τάφο του Φιλίππου Β΄.

Σε ότι αφορά τις Καρυάτιδες, η έκπληξη μου για το σκούρο μπλε χρώμα τους, τουλάχιστον της δυτικής εξ αυτών, ήταν ανάλογη με την έκπληξη που μπορεί να ένιωσαν οι περισσότεροι. Προσωπικά, θα με εξυπηρετούσε ένα ανοιχτό χρώμα, ώστε να μπορούν να αποδοθούν τα πρόσωπα και οι σκιές τους με μεγαλύτερη ευκρίνεια και πλαστικότητα. Όμως, η φωτογραφία που την δείχνει χρωματισμένη με μπλε στο πρόσωπο, στο λαιμό, ακόμη και στα μάτια, δεν αφήνει νομίζω περιθώρια αμφιβολίας. Εν τούτοις, για τους παραπάνω λόγους, χρησιμοποίησα ένα πιο ανοικτό μπλε από αυτό που είχαν. Έτσι, εφόσον η μια Καρυάτιδα ήταν μπλε, υπέθεσα χάριν της συμμετρίας πως το ίδιο θα ίσχυε και για την άλλη, παρόλο που το κατεστραμμένο πρόσωπο της δε μπορεί να το αποδείξει. Ωστόσο, στην ανατολική Καρυάτιδα υπάρχουν ξεκάθαρα ίχνη κόκκινου χρώματος στο πάνω μέρος του χιτώνα της, που την διαφοροποιεί κάπως από την δυτική. Τίποτα δεν αποκλείει βέβαια να είχε και η δυτική κάποιο κόκκινο στοιχείο πάνω της που θα την έκανε χρωματικά συμμετρική με την άλλη, αλλά δε μπόρεσα να το εντοπίσω. Παρόλα αυτά, πρόσθεσα λίγο κόκκινο στις άκρες του χιτώνα της για κάποια μικρή εξισορρόπηση. Τα χρώματα στις ταινίες των χιτώνων τους είναι επίσης δικές μου υποθέσεις, καθώς έκρινα πως με κάποιον τρόπο θα έπρεπε να διαφοροποιηθούν από το σχεδόν μονοχρωματικό υπόβαθρο των αγαλμάτων.

Προβληματιζόμενος για το μπλε χρώμα των Καρυατίδων, συνειδητοποίησα ενώ τις ζωγράφιζα, πως δεν ήταν μια τυχαία χρωματική επιλογή του αρχαίου ζωγράφου. Το αντίθετο μάλιστα, ήταν μια απολύτως συνειδητή πράξη που εντασσόταν μέσα σε ένα ευρύτερο πλαίσιο συμβολισμών, όπου εκτός από τα αντικείμενα τα ίδια, στους συμβολισμούς συμμετείχαν και τα χρώματα των αντικειμένων. Για παράδειγμα, ένα άγαλμα γυναικείας μορφής, που είναι ζωγραφισμένο με φυσικά χρώματα, είναι τελείως διαφορετικό σε ότι αφορά την νοηματοδότηση του, από ένα άλλο γυναικείο άγαλμα, που είναι ζωγραφισμένο όλο μπλε. Το πρώτο, αφορά την αναπαράσταση μιας ανθρώπινης μορφής, ενώ το δεύτερο το συμβολισμό μιας οντότητας εξωπραγματικής, που έχει μεν ανθρώπινη όψη, αλλά δεν είναι άνθρωπος, καθώς υποδηλώνει ο συμβολισμός του χρώματος. Αυτό δείχνει, ότι ο ζωγράφος χρωματίζοντας τις Καρυάτιδες μπλε, δεν τις αντιμετώπιζε ως απλές ανθρώπινες αναπαραστάσεις σε μάρμαρο, αλλά σαν υπεράνθρωπες οντότητες κάποιας ευδαίμονος φύσεως, καθώς υπονοεί το μπλε χρώμα τους. Να σημειωθεί, ότι ο ινδικός θεός Βισνού (της Δημιουργίας) και ο αιγυπτιακός θεός Όσιρις, ο επονομαζόμενος και ο «καλός θεός», απεικονίζονταν με μπλε-γαλάζιο χρώμα. Αυτό αποτελεί και ένα επιπλέον επιχείρημα υπέρ της άποψης που είχα αρχικά διατυπώσει, αναφορικά με τον δοξαστικό χαρακτήρα των Καρυατίδων, όταν όλοι τους απέδιδαν αποτροπαϊκό ρόλο. Αυτός είναι και ο λόγος που τις απεικονίζω να είναι στεφανηφόρες, λαμβάνοντας υπόψη και τη θέση των βραχιόνων τους, όπως έχω εξηγήσει σε παλαιότερο άρθρο μου.

Στο ίδιο πλαίσιο των χρωματικών συμβολισμών, συμμετείχαν φυσικά και οι Σφίγγες της εισόδου. Μόνο που σε αυτές ο χρωματικός συμβολισμός, υποδηλώνοντας την ιδιότητα του φύλακα και τον αποτροπαϊκό ρόλο τους, απαιτούσε να είναι χρωματισμένες κόκκινες. Αυτό ταίριαζε και στην φοβερή έκφραση της εξωπραγματικής φύσης τους, ως υβριδικών όντων που ήταν. Όμως ο συμβολισμός που είναι πολυεπίπεδος, αφορά και άλλες παραμέτρους, όπως είναι η συμβολική διαφοροποίηση των θαλάμων με την υπερίσχυση σε αυτούς πότε του ενός και πότε του άλλου χρώματος, μέσα από τη βασική τριχρωμία του Λευκού-Κόκκινου-Μπλε. Πέραν όλων αυτών, πάντως, και από αισθητικής απόψης, οι μπλε Καρυάτιδες, θα πρέπει να ήταν πολύ σοφά ενταγμένες, μέσα στους χρωματικούς συνδυασμούς της συνολικής εικόνας του μνημείου και όχι απομονωμένες χρωματικά.

Στο πλαίσιο της έρευνας για τα χρώματα και για την αιτιολόγηση των επιλογών μου, εξάντλησα κάθε δυνατότητα περνώντας στο πρόγραμμα επεξεργασίας χρωμάτων και σε μεγέθυνση, όσες φωτογραφίες είχα συγκεντρώσει σε ένα αρχείο για το μνημείο, από αυτές που είχε δημοσιεύσει το υπουργείο. Αυτό, αλλού με βοήθησε, αλλού όμως όχι. Σίγουρα πάντως δεν με βοήθησε καθόλου η αποστολή μηνύματος προς την κα Περιστέρη και η δημόσια έκκληση μου, για κάποιες χρωματικές πληροφορίες. Γενικά μιλώντας, θεωρώ πως υπήρξα εξαιρετικά εγκρατής στους χρωματισμούς, αποφεύγοντας τις άσκοπες πολυχρωμίες που μπορεί να άφηναν την παρδαλή αίσθηση ενός «τσίρκου». Περιορίστηκα στο να χρωματίσω μόνο τα γείσα, τα επιστήλια, τα κιονόκρανα και τις παραστάδες, που είναι σχεδόν βέβαιο ότι έφεραν ζωγραφικό διάκοσμο και να μην επεκταθώ σε άλλα σημεία, αφήνοντας το λευκό των μαρμάρων να κυριαρχεί στους τοίχους και στην θόλο. Στο άνω μέρος του επιστηλίου, πέρα από το σαφές σκούρο μπλε ή μαύρο χρώμα, που υπήρχε δίπλα στους ρόδακες, συμπλήρωσα με διακοσμητικά μοτίβα από άλλους τάφους τις ταινίες και τα γείσα, αλλά και τις μετόπες με φανταστικές ζωγραφικές αναπαραστάσεις από την ζωή του νεκρού.



Έχω την αίσθηση, πάντως, πως τα χρώματα εντός του τάφου, ίσως να ήταν πολύ περισσότερα από όσα χρησιμοποίησα. Ακόμα και τα βάθρα δεν είμαι βέβαιος πως ήταν λευκά, αφού εάν ήταν και αυτά χρωματισμένα με μπλε χρώμα, σε συνδυασμό με τις μπλε Καρυάτιδες, θα διαφοροποιούσαν πλήρως τον πρώτο θάλαμο από τον δεύτερο θάλαμο του ψηφιδωτού, ως δύο ξεχωριστούς χώρους, όχι μόνο χρωματικά αλλά και συμβολικά. Το ίδιο πιθανό είναι, πως και η λεγόμενη Ιωνική Θύρα, μπορεί να είχε κάποια διακόσμηση, ή κάποιο χρώμα.

Όπως έγραψα στο προηγούμενο άρθρο μου και καθώς ανακοίνωσαν τα ιστολόγια που το δημοσίευσαν, με την αναπαράσταση αυτή κλείνει ένας κύκλος δημιουργίας, που σε αυτή την φάση ακολούθησε τον ρυθμό της ανασκαφής. Αυτό δεν σημαίνει ότι θα πάψω να παρακολουθώ τις εξελίξεις αναφορικά με τον Τύμβο της Αμφίπολης, καθώς το ενδιαφέρον μου δεν ήταν πρόσκαιρο και τυχοδιωκτικό, αλλά απόλυτα ειλικρινές και το πλήρωσα με προσωπικό χρόνο, με πολλή εργασία και με χρήματα. Τώρα, που έφυγαν τα φώτα της δημοσιότητας από την Αμφίπολη, οι κάθε λογής «αλεξιπτωτιστές» θα εξαφανιστούν. Αυτοί, όμως, που θα συνεχίσουν να ασχολούνται, θα είναι μόνο οι αληθινά ενδιαφερόμενοι. Προσωπικά έχω σκοπό να επανέλθω, αφού πρώτα πάρω μια ανάσα, με νέα σχέδια και άρθρα μου για τον Τύμβο, αναφορικά με την κατασκευή του, την επιχωμάτωση κλπ.

Κλείνω το άρθρο με την πεποίθηση, ότι αυτή η τρίμηνη προσπάθεια αναπαράστασης του εσωτερικού του μνημείου σε διάφορες φάσεις, οδηγήθηκε σταδιακά σε ένα πολύ ενδιαφέρον αποτέλεσμα, που είναι ικανό να αποδώσει κατά προσέγγιση μια ιδέα της χαμένης λάμψης, της ομορφιάς και της πολυτέλειας που είχε στα χρόνια της κατασκευής του. Θα επιθυμούσα, αν είχα κάποια βοήθεια και πληροφόρηση, να έκανα ακόμα περισσότερα. Όπως έχω επανειλημμένα γράψει, η αναπαράσταση ήταν μια «ζωντανή» και υπό συνεχή εξέλιξη δημιουργία, η οποία αν και έφτασε σε ένα συμβατικό τέλος, παραμένει πάντα ανοικτή και επιδεκτική σε νέες συμπληρώσεις και τροποποιήσεις, εφόσον στο μέλλον υπάρξουν νέα χρωματολογικά δεδομένα και πληροφορίες.

Τέλος, κάνοντας έναν προσωπικό απολογισμό πρέπει να πω, ότι το πρόσημο της όλης προσπάθειας αποδείχθηκε για εμένα αρκετά θετικό. Όχι μόνο, διότι στάθηκε η αφορμή για να γνωρίσω πολλούς και αξιόλογους ανθρώπους και να γίνει κάπως ευρύτερα γνωστή η πολύχρονη ζωγραφική μου εργασία, αλλά κυρίως, διότι μου έδωσε την χαρά ενός έντονου ερεθίσματος για γνήσια δημιουργικότητα και προσφορά, σε μια εποχή τόσο δύσκολη για όλους. Με την ευκαιρία αυτή, θα ήθελα να ευχαριστήσω και αυτούς τους ελάχιστους που με πίκραναν, καθώς είναι αδύνατο για κάποιον να είναι αρεστός και αποδεκτός από όλους. Θα ήθελα όμως, ακόμα πιο πολύ, να ευχαριστήσω όλους εκείνους, τους γνωστούς και άγνωστους φίλους, που ήταν οι περισσότεροι και οι οποίοι με υποστήριξαν σε αυτή μου την προσπάθεια και που με ενθάρρυναν με τα φιλόφρονα σχόλια τους, ώστε να την ολοκληρώσω.

Σας ευχαριστώ όλους!

4 σχόλια:

  1. Πράγματι εντυπωσιακό το γαλάζιο του προσώπου, επιβεβαιώνει ωστόσο τ' όνομα Καρ-Υάς! Άλλωστε η κάθε έρευνα σκοπό της έχει είτε να επιβεβαιώνει είτε να διορθώνει αποκαλύπτοντας νέα στοιχεία, βήματα προς την αλήθεια. Σας προσκαλώ να ρίξετε μία ματιά στις αναρτήσεις στον ΙΔΕΟΚΗΠΟ αναφορικά με την Αμφίπολη, kynorodi.blogspot.com - εργαζόμαστε συγχρόνως. Χωρίς το έργο σας δεν θα υπήρχε εικόνα, χρώματα και ορίζοντας... καμία φιλοφρόνηση... Εξακολουθεί να με προβληματίζει έντονα το μαύρο, έλλειψη φωτός,απαρχή φωτός ίσως (περικλείει το αυγό) ή τί και πού; Φαίνεται ότι τα φώτα για την ώρα μετακινήθηκαν στην Επίδαυρο και τον ιατρικό τουρισμό!!!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αγαπητή φίλη kynorodi, καλησπέρα!

      Κατά αρχάς ευχαριστώ για την ειλικρινή σας τοποθέτηση, που πράγματι δεν έχει την ανάγκη καμίας φιλοφρόνησης. Είστε μια από τους φίλους που ανέφερα στο παραπάνω άρθρο μου.
      Κατά δεύτερον, αποδέχθηκα την πρόσκληση σας και χάρηκα ιδιαίτερα την επίσκεψη μου στον ΙΔΕΟΚΗΠΟ σας. Αν τα κείμενα είναι δικά σας, τότε σας δίνω και εγώ τα συγχαρητήρια μου, διότι κάθε άλλο παρά εύκολα κείμενα είναι για να γραφτούν. Είναι προϊόν μεγάλης έρευνας και κόπου, κάτι που φαίνεται τόσο στα κείμενα όσο και στις παραπομπές. Η Γοργόνα σας είχε ιδιαίτερο ενδιαφέρον.
      Όσον αφορά την ανασκαφή, πρόκειται μόνο για ένα διάλειμμα, για μια πρώτη φάση και όχι για το τέλος. Υπάρχουν ακόμα 19.900 τ.μ. που περιμένουν να ανασκαφτούν!

      Να είστε καλά!

      Διαγραφή
  2. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΕΡΩΤΗΜΑΤΙΚΟ...
    ...Συνοδευει την ολη προσπαθεια απο την ελληνικη πολιτεια αναδειξης και αποκαλυψης του μεγαλυτερου ελλαδικου τυμβου.Ενα μνημειο που συγκαταλεγεται στο τοπ δεκα παγκοσμιων ανακαλυψεων για το 2014,κι αν δουμε τα υπολοιπα της λιστας(archaeology.org) ωχρειουν μπροστα στον μυθο και το μεγαλειο που κρυβει.
    Τα ερωτηματικα για την διαχειριση αυτη ερχονται να επιτεινουν και τον χαρακτηρισμο του ως το απολυτο επιστημονικο μυστηριο του 2014...
    Ενω λοιπον η αρχικη διαχειριση του αποτελεσε ενα χαρακτηριστικο παραδειγμα πως η αρχαιολογια μπορει να αιχμαλωτισει κυριολεκτικα την φαντασια του παγκοσμιου κοινου και ολη η υφηλιος περιμενε με ανυπομονησια καθε νεα ειδηση απο τον χωρο της ανασκαφης,η ελληνικη πολιτεια ξεκινωνοντας εντυπωσιακα και φαντασμαγορικα,δημιουργησε προσδοκιες μιας νεας επιστημης,της αποκαλυπτικης και ερευνητικης in sitou αρχαιολογιας,κατι που ομολογουμενως φερνει την επιστημη στο dna του κοινου,εν συνεχεια με πληθος αδιανοητων ενεργειων προσπαθησε κυριολεκτικα να απομυθοποιησει τα ιδια της τα επιτευγματα.
    Η διαψευση των υπαρξης επιστυλιων,
    η ακολουθη αυτοδιαψευση με την εμφανιση αυτων ,η αποκαλυψη παραστασεων χαωδους υπονοιας και προσπαθειας δημιουργιας θολεροτητας στην ερμηνιολογια των ευρηματων,οι διαρκεις προσπαθειες αποπροσανατολισμου των ερευνητων της κοινης γνωμης και η πανθομολογουμενη αποκρυψη πληθους ευρηματων,αποτελει ενα τεραστιο ερωτηματικο και ενα κυριολεκτικο αυτογκολ στην ολη διαδικασια.
    Συνισταμενως,ο ανεξηγητος αρνητισμος μεσαιωνικου επιπεδου που επεδειξε η εγχωρια επιστημονικη κοινοτητα αυξησε τα ερωτηματικα,αντι να τα διαλευκανει.
    Θα ταν πραγματι εξαιρετικα ενδιαφερουσα η εναρξη ενος κυκλου συζητησεων για την απαντηση του ερωτηματικου αυτου.
    Με νηφαλιοτητα, χωρις παλαιοκομματικη και μεσαιωνικη νοοτροπια και με λογικη στην συλλογιστικη του καθενος, καλο θα ηταν να δοθει μια ερμηνια για το παραπανω μυστηριο τοσο για την συμπεριφορα της πολιτειας οσο και και την σταση της επιστημονικης κοινοτητας...

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...