Μαριάννα Παυλίδου
Εικαστικός
– Διδάσκουσα στη Σχολή Επιστημών της Αγωγής, ΔΠΘ
Οι τέχνες είναι τα κλειδιά που ξεκλειδώνουν τις πηγές ενέργειας που μας οδηγούν στο κέντρο του εαυτού μας, τον πυρήνα της ύπαρξής μας, εκεί που βρίσκεται η πραγματική δύναμή μας!
Μέσα σε αυτό το βάθος
βρίσκονται όλες εκείνες οι δημιουργικές δυνάμεις που μας καθιστούν καθ΄ εικόνα
και ομοίωση με το Δημιουργό. Η τέχνη είναι η έκφραση του εσωτερικού μας κόσμου,
της ψυχής μας. Εκφράζει συναισθήματα, σκέψεις, επιθυμίες, όνειρα! Ένα υγιές εγώ, είναι αυτό που εκφράζεται, επικοινωνεί
με το περιβάλλον του, συμμετέχει στις αποφάσεις που αφορούν τη ζωή του,
διεκδικεί. Η ενασχόληση με την τέχνη μας βοηθά να εκφράσουμε με δύναμη και να
αναπτύξουμε την ατομικότητά μας.
Πολλές φορές αυτή η
ενέργεια είναι μπλοκαρισμένη. Μπορεί να φοβόμαστε να εκφράσουμε άφοβα την γνώμη
μας, να ντρεπόμαστε να εκφράσουμε τα συναισθήματά μας και γενικά να νιώθουμε
ανασφάλεια και άγχος. Ειδικά στις μέρες μας, οι παράγοντες που μας δημιουργούν
αρνητικά συναισθήματα έχουν πολλαπλασιασθεί με την κρίση που υπάρχει. Ο
κίνδυνος είναι μεγαλύτερος να μας κατακλύσουν συναισθήματα οργής, στενοχώριας
και απογοήτευσης!
Η δημιουργική έκφραση
μας βοηθά να δώσουμε διέξοδο σε αυτή την ενέργεια, να αποφορτίσουμε το
συναίσθημα που μας καταπιέζει, ενώ καθρεπτίζοντάς το μέσα σε μια εικόνα ή έναν
στίχο, μπορούμε να το δούμε απέναντι και να το καταλάβουμε πιο καθαρά! Οι
καλλιτέχνες έχουν την τόλμη να πειραματισθούν, να ρισκάρουν, να εκφράσουν, να
εκτεθούν μπροστά στο κοινό τους. Γιατί η τέχνη είναι ένας καθρέπτης, όπου
καθρεπτίζονται όλες οι σκέψεις, τα συναισθήματα και οι ψυχικές διαθέσεις του
ανθρώπου…
Η τέχνη είναι έκφραση,
ελευθερία, πειραματισμός, φαντασία, παιχνίδι! Μέσα από τα έργα τέχνης,
ερχόμαστε σε επαφή με την έκφραση συναισθημάτων, εμπειριών, σκέψεων,
μεταφρασμένα στη συμβολική γλώσσα της ζωγραφικής.
Η μεταφορά της
συγκίνησης που μεταδίδει η ζωή πάνω σε ένα κομμάτι καμβά ή χαρτί, ως αντίδραση
σε διάφορα ερεθίσματα. Τα ερεθίσματα μπορεί να είναι ο έρωτας, ο φόβος του
θανάτου, η αγωνία για το μέλλον, φιλοσοφικές ανησυχίες για το νόημα της ζωής,
οτιδήποτε μας διεγείρει τις αισθήσεις και βρίσκεται γύρω μας. Το ίδιο
αισθανόμαστε, και όταν ερχόμαστε σε επαφή με τα έργα Μοντέρνας τέχνης,
προσπαθώντας να βιώσουμε και να κατανοήσουμε μια γλώσσα που δεν είναι άμεσα
αντιληπτή, εφόσον δεν αντανακλούν την εξωτερική πραγματικότητα, όπως συνήθως
μας είναι κατανοητή στις αισθήσεις.
Αναφέρομαι στα έργα των
πρωτοπόρων της Μοντέρνας τέχνης, τον Πάμπλο Πικάσο, τον Ανρύ Ματίς τον Πάουλ
Κλέε, τον Βασίλι Καντίνσκι, τον Χουάν Μιρό, τον Σαλβαντόρ Νταλί κλπ. Αυτοί
βρέθηκαν πρωτοπόροι σε κινήματα όπως ο Κυβισμός, ο Αφηρημένος Εξπρεσιονισμός
(Γαλάζιος Καβαλάρης), ο Σουρρεαλισμός κλπ.
Οι δημιουργίες των
καλλιτεχνών της Αφαίρεσης του 20ού αιώνα, είναι αποτέλεσμα ελευθερίας,
πειραματισμού και σίγουρα με την παρέμβαση της δημιουργικής φαντασίας. Τέλος,
είναι αποτέλεσμα της τόλμης που διαθέτουν αυτοί οι ιδιοφυείς ενήλικες που
«παίζουν», ρισκάρουν, και δεν φοβούνται να προχωρήσουν στη διερεύνηση άγνωστων
για την εποχή τους μονοπατιών.
Εάν υπάρχει Μοντέρνα
τέχνη τον 20ο αιώνα, είναι γιατί αυτοί οι συγκεκριμένοι καλλιτέχνες, είχαν το
θάρρος να περπατήσουν πρώτοι αυτά τα μονοπάτια και να ανοίξουν δρόμο στους
επόμενους.
Ας ρίξουμε μια ματιά σε
μια σειρά από λιθογραφίες σημαντικών δημιουργών της Μοντέρνας τέχνης. Όπως για
παράδειγμα οι Σουρεαλιστές ζωγράφοι Νταλί, Μιρό και Μασόν. Που αντλούν εικόνες
από τα βάθη του ασυνείδητου, όπως αυτό εκφράζεται στα όνειρά μας.Οι Σουρεαλιστές
ζωγραφίζουν εικόνες ονείρων.
Η γλώσσα του ονείρου
είναι ακατανόητη, παράδοξη και φαινομενικά δεν βγάζει νόημα. Αν κοιτάξουμε όμως
λίγο καλύτερα, θα εκτεθούμε σε έναν κόσμο συμβόλων και συναισθημάτων που
δημιουργούν μιαν ιδιαίτερη ατμόσφαιρα και πολλές φορές ιδιαίτερα συναισθήματα.
Είναι σαν ζωγραφισμένα ποιήματα.
Για
τη συνέχεια εδώ:




Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου