Φερεκείδης Νικόλαος – Nikolaos Ferekidis (Νεάπολη Καππαδοκίας 1862- Αθήνα 1929)

Από το 1888 έως το 1892 ο Φερεκείδης σπούδασε στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας.

Νικηταράς από τα χέρια του χαράκτη Σωκράτη Σούρσου, (1873-1944)

Δημήτρης Παυλόπουλος

Το 1944, πριν από ογδόντα χρόνια, έφυγε από τη ζωή ο ζωγράφος και χαράκτης Σωκράτης Σούρσος. Είχε γεννηθεί το 1873 στην Κωνσταντινούπολη, αλλά ο επίσης ζωγράφος πατέρας του Ηλίας, ο οποίος είχε διακοσμήσει με τοιχογραφίες του τα ανάκτορα του σουλτάνου Αμπντούλ Χαμίτ Β΄(1842-1918), καταγόταν από το χωριό Τυρός της Αρκαδίας.

Ο ζωγράφος Δομβριάδης Δημήτριος – Dimitrios Domvriadis [1816-1905]

 Δομβριάδης Δημήτριος-Aurora, copied after Guido Reni

Σπούδασε ζωγραφική στο Σχολείο των Τεχνών (1844-1848) με καθηγητές τους αδελφούς Φίλιππο και Γεώργιο Μαργαρίτη και τον Raffaelo Ceccoli. Το 1846 βραβεύεται στην κατηγορία της Ελαιογραφίας. 

Παναγιώτης Ζωγράφος: Ο Ζωγράφος της Επανάστασης του 1821

H Πολιορκία της Ακρόπολης υπό του Κιουταχή

Λαϊκός ζωγράφος, απλός και ταπεινός, χωρίς ειδικές σπουδές στη ζωγραφική, ίσως να περνούσε απαρατήρητος και να έσβηνε μέσα στην ανωνυμία, αν δεν τον έβγαζε από αυτήν ο Μακρυγιάννης. Αγωνιστής και ο ίδιος της επανάστασης του 1821, ο Παναγιώτης Ζωγράφος, ήταν αυτός που απέδωσε ζωγραφικά τις αναμνήσεις του Στρατηγού. 

O ζωγράφος Γραμμανδάνης Γεώργιος – Georgios Grammandanis [1827-1906]

Γεώργιος Γραμμανδάνης αγιογράφος από το Φαλατάδο της Τήνου, καθηγητής ζωγραφικής στο Ζάππειο Λύκειο. Έργα του υπάρχουν στο Οικουμενικό Πατριαρχείο, στον Άγιο Γεώργιο στο Κουσκουντζούκι, στον Άγιο Ιωάννη Χρυσόστομο Καλαμησίων και στη Μεγάλη του Γένους Σχολή.

Ο γλύπτης Γεώργιος Βρούτος (1843-1909) και ο «Έρως τοξοθραύστης»

Το αντίγραφο στο Ζάππειο, το χρυσό βραβείο στο Παρίσι και τα έργα του.

Γράφει ο Ελευθέριος Γ. Σκιαδάς

Πραγματικό αριστούργημα είναι ο «Έρως τοξοθραύστης» που βρίσκεται στην υπαίθρια γλυπτοθήκη του Ζαππείου. Δημιουργός του ο γλύπτης Γεώργιος Βρούτος (1843-1909). Είναι δημιουργία πέραν των έργων μνημειακής γλυπτικής που παρήγαγαν τα χέρια του καλλιτέχνη.

Ο ζωγράφος Θεμιστοκλής Δράκος (1830 [;] – Αθήνα 1905)

Ο Θεμιστοκλής Δράκος είναι ένας ακόμη δυτικότροπος αγιογράφος, του οποίου έργα καταγράφουμε στην Καλαμάτα. Ο ζωγράφος είναι γνωστός μόνο για το κοσμικό του έργο και κυρίως για τις προσωπογραφίες αγωνιστών και άλλων προσωπικοτήτων της εποχής. Παρακολούθησε μαθήματα στο Σχολείο των Τεχνών και δίδαξε ιχνογραφία στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων και στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων.

Ένας Ανδριώτης ζωγράφος του 1821- Περικλής Δ. Χέλμης, (1818-1888)

Δημήτρης Παυλόπουλος

Τώρα πια που έχει κατακάτσει ο κουρνιαχτός από τη διακοσιοστή επέτειο του 1821, είναι καιρός να ρίξουμε λίγο περισσότερο φως σε αφανείς εικαστικούς καλλιτέχνες. Έναν από αυτούς τον είδαμε στην έκθεση “1821 Πριν και Μετά” στο Μουσείο Μπενάκη της οδού Πειραιώς.

Γιαννούλης Χαλεπάς: Η ζωή που αφηγούνται τα έργα του

ΕΛΠΙΝΙΚΗ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ

«Σωπάστε κι εγώ θα πιάσω την τέχνη να δουλέψω» θα δηλώσει ο Γιαννούλης Χαλεπάς την ημέρα της κηδείας της μητέρας του. Μα πώς είναι δυνατόν να τον απασχολεί η τέχνη του την ημέρα που αποχαιρετά οριστικά τον άνθρωπο που του χάρισε την ζωή; Μα η ζωή χωρίς δημιουργία ήταν ένας μικρός θάνατος και η ανάσταση του γλύπτη προϋπέθετε έναν ακόμη θάνατο∙ αυτόν της μητέρας του.

Ο Κρητικός ζωγράφος Ιωάννης Σταυράκης – Ioannis Stavrakis [1841-1909]

Σταυράκης Ιωάννης-Το λιμάνι των Χανίων, στον Αποκλεισμό του 1896

Ηράκλειο Κρήτης, 1841 – 1909 Αθήνα

Σε μικρή ηλικία εγκαταστάθηκε στα Χανιά και στη συνέχεια στην Αθήνα, όπου σπούδασε ζωγραφική στο Σχολείο των Τεχνών ( 1870 – 1875) με δάσκαλο τον Νικηφόρο Λύτρα. Το 1875 συμμετείχε στην έκθεση των Ολυμπίων. Μετά την ολοκλήρωση των Σπουδών του εργάστηκε στην Αθήνα, αλλά κυρίως στα Χανιά, όπου αναφέρεται ως ο σημαντικότερος ζωγράφος στα τέλη του 19ου και στις αρχές του 20ου αιώνα.

Ὁ ζωγράφος και μοναχός Μητροφάνης ὁ ἐκ Βιζύης τῆς Θράκης, (19ος αι.)

Παταπίου Μοναχοῦ Καυσοκαλυβίτου                            

Ὁ μοναχός Μητροφάνης ὁ ἐκ Βιζύης τῆς Θράκης καί τό ζωγραφικό του ἔργο στή Σκήτη Καυσοκαλυβίων τοῦ Ἁγίου Ὄρους.

Η ζωγράφος Αθηνά Σαριπόλου-Λίβα – Athina Saripolou-Liva [1855-1910]

Η Αθηνά Σαριπόλου-Λίβα, ένα από τα εννέα παιδιά του πρώτου έλληνα συνταγματολόγου Νικολάου Ι. Σαριπολου, γεννήθηκε στην Αθήνα το 1855. Όπως και όλα τα αδέλφια της μεγάλωσε σε ένα ιδιαίτερα εκλεπτυσμένο περιβάλλον και η διαπαι­δαγώγηση της στηρίχθηκε στην κλασική παιδεία, για την οποία ο πατέρας της έτρε­φε μεγάλο θαυμασμό. Παράλληλα τα συχνά ταξίδια της οικογένειας στην Ευρώπη έδωσαν στα παιδιά την ευκαιρία πιο ολοκληρωμένης μόρφωσης.

Οι Ελληνίδες ζωγράφοι του 19ου αιώνα

Γράφτηκε από την  Μαρία Μποϊλέ

Κατά τον 19ο αιώνα, ο λειτουργικός κατά φύλα καταμερισμός παρουσίας και δράσης απέδιδε το «δημόσιο» χώρο της πολιτικής και της οικονομίας, προνομιακά στους άνδρες και τον «ιδιωτικό» ή «οικιακό» στις γυναίκες. Τεκμήριο της ανωτέρω παραδοχής αποτελεί η Αυτοβιογραφία της Ζακυνθινής αρχοντοπούλας Ελισάβετ Μουτζά – Μαρτινέγκου (1801-1832), αποσπάσματα της οποίας δανείζομαι από το κείμενο της κ. Κούντουρα, «Η γυναίκα στη Νεοελληνική Ζωγραφική του ΙΘ΄ αιώνα. Εικόνα και δημιουργός». (Φωτογραφία: Σοφία Λασκαρίδου)

Ο ζωγράφος Αριστείδης Οικονόμου – Aristeidis Oikonomou [1821-1887]

Μέλος της ελληνικής ομογένειας, σπούδασε ζωγραφική αρχικά στη Βιέννη και στη συνέχεια στην Ακαδημία της Βενετίας. Το 1873 πήρε μέρος στη Διεθνή Έκθεση της Βιέννης, όπου και διακρίθηκε, και το 1878 συμμετείχε με δύο έργα στην Παγκόσμια Έκθεση του Παρισιού. 

O ζωγράφος Εμμανουήλ Λαμπάκης, (1859-1909)

Ο Εμμανουήλ Λαμπάκης (Ε.Λ.) μικρότερος αδελφός του Γεωργίου, γεννήθηκε στην Αθήνα το 1858. Σπούδασε στο Σχολείο των Τεχνών της Αθήνας. Το 1881 συνέχισε την εκπαίδευση του στην Ακαδημία του Μονάχου κοντά στον Ν. Γύζη, με υποτροφίες του Πανελληνίου Ιερού Ιδρύματος Ευαγγελιστρίας της Τήνου.

O ζωγράφος Αιμίλιος Προσαλέντης, (1859 Βενετία - 1926 Αθήνα)

Ατμόπλοιο

Γόνος οικογένειας καλλιτεχνών, ήταν γιος του ζωγράφου Σπυρίδωνα και εγγονός του πρώτου νεοέλληνα γλύπτη Παύλου Προσαλέντη. 'Εχοντας πάρει τα πρώτα μαθήματα ζωγραφικής από τον πατέρα του, πήγε στο Παρίσι, όπου σπούδασε μηχανικός.

Ο ζωγράφος Άγγελος Γιαλλινάς, (1857 - 1939)

Κέρκυρα

Σπούδασε αρχικά στην Κέρκυρα κοντά στον Χαράλαμπο Παχή (1872-1875) και ολοκλήρωσε τις σπουδές του στη Ρώμη, τη Νάπολη και τη Βενετία (1875-1877/78). Επιστρέφοντας στην Ελλάδα, εγκαταστάθηκε στην Κέρκυρα, πραγματοποίησε όμως πολλά ταξίδια στην Κωνσταντινούπολη, τη Μικρά Ασία, την Αίγυπτο, την Ιταλία, τη Γαλλία, την Ισπανία και την Ελβετία απεικονίζοντας τα τοπία τους.

O γλύπτης Γεώργιος Βρούτος, (1843 - 1909)

Σπούδασε γλυπτική στο Σχολείο των Τεχνών από το 1859 ως το 1864 κοντά στον Γεώργιο Φυτάλη. Παράλληλα πήρε μαθήματα μαρμαροτεχνίας στο εργαστήριο του Ιωάννη Κόσσου. Το 1866 η βασίλισσα Όλγα του εξασφάλισε υποτροφία, με την οποία συνέχισε για τρία χρόνια τις σπουδές του στη Ρώμη.

O Κεφαλλονίτης ζωγράφος Νικόλαος Ξυδιάς Τυπάλδος, (1826-1909)

Ομαδικό πορτραίτο παιδιών

Ο Νικόλαος Ξυδιάς Τυπάλδος ήταν Έλληνας ζωγράφος της Επτανησιακής σχολής. Γεννήθηκε στο Ληξούρι της Κεφαλονιάς το 1826 και πραγματοποίησε τις εγκύκλιες σπουδές του στο Αργοστόλι. Στη συνέχεια, με τη βοήθεια του αδελφού του Μιχαήλ σπούδασε ζωγραφική στην Ιταλία (δεν είναι ξεκάθαρο αν σπούδασε στη Ρώμη ή στη Βενετία). 

O ζωγράφος Κωνσταντίνος Μπρουμίδης, (1805-1870)

Ο ζωγράφος του καπιτωλίου στην Ουάσιγκτον

Την εποχή όπου όλος ο Ελληνισμός στέναζε κάτω από την καταπίεση του Οθωμανού τυράννου, κατά το 1774, τότε που το κίνημα του Ρώσου ναύαρχου Ορλώφ στο Αιγαίο είχε πνιγεί στο αίμα, οι Έλληνες σαν κυνηγημένα πουλιά προσπάθησαν να κρυφτούν από την εκδικητική μανία των τούρκων.