Joseph Wright of Derby (1734-1797) : Ο ζωγράφος που έδειξε το σκοτάδι πίσω από το «φως» του Διαφωτισμού με ένα μόνο κερί

Για πρώτη φορά μετά από 35 χρόνια, η National Gallery συγκεντρώνει τα πιο δραματικά έργα του Joseph Wright of Derby — πίνακες όπου η επιστήμη γίνεται θέατρο και το φως του κεριού αποκαλύπτει ηθικά διλήμματα

Ευγενία Κοτρώτσιου

O Γάλλος ζωγράφος Jean Honoré Fragonard (1732 –1806)

Η Κούνια, 1768, (λεπτομ.)

O Ζαν Ονόρε Φραγκονάρ ήταν Γάλλος ζωγράφος του 18^ου αιώνα. Οι πρώτοι δάσκαλοί του, ο Ζαν-Μπατίστ Σαρντέν και ο Φρανσουά Μπουσέ, επηρέασαν σημαντικά τη ζωγραφική του, αλλά ο ίδιος δέχτηκε επίσης και ποικίλες άλλες επιρροές, από τους Ιταλούς διακοσμητές του μπαρόκ (Πιέτρο ντα Κορτόνα, Φραντσέσκο Σολιμένα, Τζοβάνι Μπατίστα Τιέπολο) έως τους μεγαλύτερους Φλαμανδούς και Ολλανδούς ζωγράφους του 17ου αι. (Ρούμπενς, Άντονι Βαν Ντάικ, Γιάκομπ Γιόρνταενς, Ρέμπραντ, Φρανς Χαλς κ.ά.).

Ο Βενετός ζωγράφος Giovanni Antonio Canal - (Canaletto), (1697-1768)

Η είσοδος στο μεγάλο Κανάλι, Βενετία (c. 1730)

Canaletto, ζω και πεθαίνω για Βενετία

Τον 18ο αιώνα, ένα όνομα κυριαρχούσε στα καλλιτεχνικά θεωρεία της Βενετσιάνικης ελίτ, του Καναλέτο (Γέννημα θρέμμα της υγρής πόλης με τον δικό της μυστηριακό χαρακτήρα, -η γειτονιά του ήταν κοντά στη γέφυρα του Ριάλτο-, θα της αφιερωθεί με το μοναδικότερο τρόπο : θα ζωγραφίσει όλες τις συνοικίες της, για δεκαετίες θα ζωγραφίζει σχεδόν μόνο τις ομορφιές της.

Ο Βρετανός ζωγράφος Thomas Gainsborough, (1727 - 1788)

Wooded Landscape with Cattle by a Pool and a Cottage at Evening 

Ο Γκαίνσμπορω ήταν  Άγγλος προσωπογράφος και τοπιογράφος κι ο μικρότερος γιος του Τζων Γκαίνσμπορω, υφαντή στο Σάφολκ. Ένα από τα αδέλφια του, ο Τζακ, είχε το προσωνύμιο «Scheming Jack» (Τζακ ο σκευωρός) λόγω της εμμονής του να σχεδιάζει παραδοξότητες, ο άλλος αδελφός του είχε εγκαταστάσεις μηχανολογικού εξοπλισμού και λέγεται ότι ήταν ο επινοητής συμπύκνωσης υδρατμών σε χωριστό δοχείο, γεγονός που βοήθησε σημαντικά τον Τζέιμς Βατ για την εφεύρεση της ατμομηχανής.

Ο Γάλλος ζωγράφος François Boucher, (1703 – 1770)

Ο Απόλλων αποκαλύπτει τη θεότητα του στη βοσκοπούλα 1750

Ο Φρανσουά Μπουσέ, ήταν ζωγράφος και χαράκτης. Ο πατέρας του ήταν σχεδιαστής δαντέλας και κοντά του πραγματοποίησε τις πρώτες του καλλιτεχνικές σπουδές. Στη συνέχεια μαθήτευσε κοντά στον ζωγράφο Φρανσουά Λεμουάν και στον χαράκτη Καρς, περίοδο κατά την οποία κατασκεύασε 125 χαρακτικά, αντίγραφα έργων του Αντουάν Βατό.

Ο Γάλλος ζωγράφος Jean-Baptiste-Siméon Chardin, (1699 - 1779)

Still Life with Attributes of the Arts, Ζαν Μπατίστ Σιμεόν Σαρντέν - Ερμιτάζ

Γράφτηκε από την  Κατερίνα Ρουμπέκα

Ο Ζαv - Μπατίστ - Σιμεόν Σαρντέν, γεννήθηκε στο Παρίσι το 1699 και πέθανε το 1779. Γάλλος ζωγράφος, ένας από τους εκπροσώπους του ρεαλισμού. Αφού επέσυρε την προσοχή με έναν αξιόλογο πίνακα για έναν χειρουργό φίλο του πατέρα του (τεχνίτη που έφτιαχνε μπιλιάρδα για τον βασιλιά), ο Σαρντέν εξέθεσε για πρώτη φορά στην έκθεση στην πλατεία Ντωφίν, όπου την ημέρα της εορτής του Corpus Domini οι νεαροί ζωγράφοι παρουσίαζαν τα πρώτα τους έργα.

Ο Βρετανός «σκοτεινός» καλλιτέχνης William Blake, (1757 – 1827)

Ο ζωγράφος, ο ποιητής, ο οραματιστής, ο μυστικιστής...

Ως μια από τις κορυφαίες μορφές του Ρομαντισμού, τον περίφημο βρετανό ποιητή, ζωγράφο και χαράκτη δεν τον κατάλαβαν οι σύγχρονοί του, γι' αυτό και τον χαρακτήρισαν εκκεντρικό, ακόμα και τρελό. Κι όμως, ο ίδιος ήταν νεωτεριστής και το πολύπλευρο έργο του σύντομα θα γινόταν προάγγελος των εξελίξεων που θα γνώριζε ο χώρος της τέχνης, με την ιστορία της αισθητικής να του επιφυλάσσει την τιμή του «προφήτη» των βρετανικών γραμμάτων.

Ο νεοκλασσικός γλύπτης Antonio Canova, (1757 - 1822)

Έρωτας και Ψυχή (1786 - 93)

Μουσείο Λούβρου

Ο Αντόνιο Κανόβα) γεννήθηκε σε ένα μικρό χωριό, το Ποσάνιο στο Τρεβίζο της Ιταλίας. Σε ηλικία των τριών ετών έχασε τον πατέρα του και μεγάλωσε με τη φροντίδα του παππού και της γιαγιάς του. Σε κάποια επαφή με τη γλυπτική ήρθε από παιδί στο εργαστήριο του παππού του ο οποίος είχε και κάποιες γνώσεις σχεδίου και αρχιτεκτονικής και ασχολείτο με έργα κυρίως με πέτρα, όχι με ιδιαίτερη καλλιτεχνική αξία. Τα πρώτα μαθήματα γλυπτικής τα πήρε κοντά στον φημισμένο γλύπτη της εποχής Τζουζέππε  Μπερνάρντι για δυο χρόνια και μετά τα 15 του και σε άλλους γλύπτες.

Έζησε και εργάστηκε στη Ρώμη, στο Λονδίνο, αρκετά χρόνια στη Βιέννη και στο Παρίσι μετά από πρόσκληση του ίδιου του Ναπολέοντα.

Με υλικό το μάρμαρο προσπέρασε το Μπαρόκ στη γλυπτική και έκανε το όνομά του συνώνυμο με το νεοκλασικισμό στη γλυπτική.

Ο Γάλλος ζωγράφος Jean-Antoine Watteau, (1684-1721)

Ιταλοί κωμικοί, π. 1717, λάδι σε μουσαμά, 64×76 εκ.,

National Gallery, Ουάσινγκτον

Ο Γάλλος ζωγράφος Ζαν-Αντουάν Βατό, γεννήθηκε στη Valenciennes στις 10 Οκτωβρίου 1684 και πέθανε στις 18 Ιουλίου 1721. Εξαρχής κέντρισε το ξαναζωντάνεμα του ενδιαφέροντος για το χρώμα και την κίνηση (στην παράδοση του Rubens), και αναζωογόνησε τον εξασθενημένο ιδιωματισμό του μπαρόκ, ο οποίος έγινε τελικά γνωστός ως στυλ Ροκοκό.

Ο Γάλλος ζωγράφος Jacques-Louis David, (1748- 1825)

Ο Λεωνίδας στις Θερμοπύλες (1814)

γράφτηκε από την  Κατερίνα Ρουμπέκα

Jacques-Louis David, Γάλλος ζωγράφος, Παρίσι 1748- Βρυξέλλες 1825. Ένας από τους μεγαλύτερους καλλιτέχνες του 19ου αιώνα και ο σημαντικότερος εκπρόσωπος του νεοκλασικισμού. Οι επιδράσεις από την τέχνη του πρώτου του δασκάλου, Φρανσουά Μπουσέ, διακρίνονται σε έναν από τους πρώτους πίνακές του, «Πάλη του Άρη και της Αθηνάς» (1771).

Αργότερα ο Νταβίντ μαθήτευσε κοντά στον Ζοζέφ-Μαρί Βιέν, που υπήρξε ο πραγματικός του δάσκαλος. Τι καλύτερο έργο της περιόδου αυτής ήταν «Ο Αντίοχος και η Στρατονίκη» του 1774, στο οποίο διακρίνεται η τάση του Νταβίντ να τονίζει το δραματικό στοιχείο της συνθέσεως. Ο πίνακας αυτός εξασφάλισε στον καλλιτέχνη το βραβείο της Ρώμης.

Ο ζωγράφος Francisco Goya, 1746 –1828

Φρ. Γκόγια: «3η Μαϊου 1808» 

του Γεράσιμου Γ. Γερολυμάτου

Η δυσκολία της επιλογής ενός αντιπροσωπευτικού έργου των ζωγράφων που μου αρέσουν, για διαφορετικούς λόγους ο καθένας, είναι δεδομένη. Ποιό από όλα τα έργα τους να παρουσιάσω; Το πρόβλημα αυτό το έλυσα, απλά βρίσκοντας, ποια είναι η πλευρά του ζωγράφου για την οποία μου αρέσει. Διότι ένας καλλιτέχνης, όπως και οποιοσδήποτε άνθρωπος, είναι πολύπλευρος και έχει πτυχές φανερές και κρυφές. Επέλεξα, λοιπόν, το έργο «3η Μαϊου», ζωγραφισμένο το 1814, επειδή φανερώνει τον φιλελεύθερο Γκόγια και τον άνθρωπο, που βιώνει έντονα τις ακραίες καταστάσεις και που συμμετέχει στο πολιτικό γίγνεσθαι της εποχής του.