Orsola Maddalena Caccia (1596–1676): Η Ιταλίδα μοναχή και ζωγράφος του Μανιερισμού

Το Metropolitan Museum of Art απέκτησε μερικά σπάνια έργα από την άγνωστη Ιταλίδα μοναχή και ζωγράφο του Μανιερισμού, Orsola Maddalena Caccia.

Ο Nicolaes Pieterszoon Berchem - (1622-1683): Ένας από τους πιο διάσημους ζωγράφους της Χρυσής εποχής της Ολλανδικής ζωγραφικής

Κείμενο: ελc team

Το Μουσείο της Χάγης Mauritshuis επανενώνει το εξαιρετικό συνόλο των έργων του με θέμα την αλληγορία των εποχών. Το Μουσείο της Χάγης Mauritshuis με αφορμή την επανένωση του εξαιρετικού συνόλου έργων του Νικολάες Πίτερσον Μπέρχεμ με θέμα την αλληγορία των εποχών φέρνει ξανά στο προσκήνιο έναν από τους πιο διάσημους ζωγράφους της Χρυσής εποχής της Ολλανδικής ζωγραφικής.

Σταύρωση, Ταφή και Ανάσταση στο έργο του Ρέμπραντ

Ρεμπράντ Φαν Ράιν

Το στήσιμο του σταυρού (1633)

Πινακοθήκη Μονάχου

Του Ξενοφώντα Παπαευθυμίου

μουσειολόγου - συντηρητή έργων τέχνης

Η θρησκευτική μας εικονογραφία είναι γεμάτη από σπουδαίες απεικονίσεις σκηνών από τα πάθη και την Ανάσταση του Χριστού, απεικονίσεις ιδιαίτερου "ύψους" και "μεγέθους", οι οποίες καταφέρνουν με μοναδικό ίσως τρόπο να αποδώσουν όχι μόνο την τραγικότητα αλλά και την εσωτερική διάσταση και αλήθεια αυτών των στιγμών.

O Ολλανδός ζωγράφος Σάμουελ Φαν Χούγκστρατεν, (Samuel van Hoogstraten, 1627-1678), που ζωγράφιζε τα πρώτα 3D έργα σε ξύλινα κουτιά

Trompe l'oeil, νεκρή φύση, 1664, λάδι σε καμβά. Και σε αυτόν τον πίνακα νεκρής φύσης ο ζωγράφος ενσωματώνει το τιμητικό χρυσό μετάλλιο που του απένειμε ο αυτοκράτωρ Φερδινάδνος Γ' για τις ζωγραφικές του υπηρεσίες.

IRENE D' ATHENES

Ο πολυταξιδεμένος μαθητής του Ρέμπραντ με ταλέντο στην ποίηση δημιουργούσε αριστουργήματα οφθαλμαπάτης.

Πώς αλληλεπιδρούσαν ο Βερμέερ και οι άλλοι δάσκαλοι της ολλανδικής ζωγραφικής

Μια έκθεση εξετάζει τις ενδιαφέρουσες καλλιτεχνικές ανταλλαγές μεταξύ των Ολλανδών ζωγράφων του 17ου αιώνα

Μια σημαντική έκθεση παρουσιάζεται μέχρι τις 21 Ιανουαρίου στην Εθνική Πινακοθήκη της Ουάσινγκτον. Πρόκειται για τη Vermeer and the Masters of Genre Painting: Inspiration and Rivalry, η οποία εξετάζει τις καλλιτεχνικές ανταλλαγές μεταξύ των Ολλανδών ζωγράφων από το 1650 ως το 1675, όταν έφτασαν στη κορύφωση της καλλιτεχνικής τους απόδοσης και της τεχνικής τους επιδεξιότητας, απεικονίζοντας θέματα από την καθημερινότητα και αναδεικνύοντας την απόλυτη ομορφιά του ορατού κόσμου. 

Ολλανδοί Τοπιογράφοι του 17ου αιώνα

Jacob Van Ruisdael- Vue de Haarlem 1670-1675

Γράφτηκε από την  Δήμητρα Τσιαούσκογλου

«Πρέπει άραγε ένας Ολλανδός ποιητής να γνωρίζει Ελληνικά και Λατινικά;[...] Ο Παρνασσός μας πέφτει κάπως μακριά, δεν έχουμε εδώ Ελικώνα, μόνο αμμολόφους, άλση και ρυάκια. Το θέμα μας είναι αυτού του τόπου τα λιβάδια, οι χείμαρροι, τα ποταμάκια∙ κι ακριβώς αυτά είναι που αγαπάμε τόσο απεγνωσμένα».

Ο Ιταλός ζωγράφος Sebastiano Ricci, (1659-1734).

O Σεμπαστιάνο Ρίτσι γεννήθηκε στην επαρχία Μπελούνο στην βόρεια Ιταλία. Ξεκίνησε την ζωγραφική του εκπαίδευση το 1671 στο εργαστήριο του Federico Cervelli στη Βενετία, υπάρχει και η άποψη ότι πρώτος δάσκαλός του ήταν ο Sebastiano Mazzoni.

Η Ιταλίδα ζωγράφος Artemisia Gentileschi, (1593-1653)

Η Αρτεμιζία Τζεντιλέσκι ήταν ζωγράφος του μπαρόκ, θεωρούμενη ως μία από τους καλύτερους καλλιτέχνες της εποχής της. Κόρη του ζωγράφου Οράτσιο Τζεντιλέσκι, μαθήτευσε δίπλα στον πατέρα της στη Ρώμη και το 1610 παρήγαγε το πρώτο της έργο η «Η Σωσσάννα και οι γέροντες».

Η ζωγράφος Michaelina Wautier, (1617–1689)

Ο θρίαμβος του Βάκχου (πιθ. 1650), από τη συλλογή του Μουσείου Kunsthistorisches στη Βιέννη

Η Michaelina Wautier, παραγνωρισμένη ζωγράφος του 17ου αιώνα, παρουσιάζεται για πρώτη φορά στο Μουσείο Ρούμπενς. Πάνω από 30 άγνωστα έργα μίας σπουδαίας γυναίκας, που έζησε και δημιούργησε στη σκιά των φλαμανδών συναδέλφων της και της μπαρόκ πατριαρχίας.

Ο Ολλανδός ζωγράφος, Frans Hals- (1580-1666)

Γράφτηκε από την  Κατερίνα Ρουμπέκα

Ο Φρανς Χαλς ήταν Ολλανδός ζωγράφος, με ιδιαίτερη επίδοση στην προσωπογραφία, (Αμβέρσα 1580 - Χάρλεμ 1666). Γεννήθηκε στην Αμβέρσα και μαθήτευσε γύρω στα 1600, στο εργαστήριο του Βαν Μάντερ. Οι γονείς του έφυγαν από τη νότια Ολλανδία επειδή ήταν διαμαρτυρόμενοι και εγκαταστάθηκαν στην πλούσια ολλανδική πόλη Χάρλεμ.

Ο Ιταλός ζωγράφος Bernardo Strozzi, (1581-1644)

Ο Μπερνάρντο Στρότσι γεννήθηκε στη Γένοβα και το παρατσούκλι του ήταν «il Prete Genovese» (ο Γενοβέζος ιερέας). Παιδί μαθήτευσε στο ζωγράφο Pietro Sorri ο οποίος ζούσε τότε στη Γένοβα. Περίπου στα 17 του βρέθηκε σε μοναστήρι Φραγκισκανών στη Γένοβα, αρχικά σαν δόκιμος και σύντομα σαν αδελφός καπουτσίνος.

Ο ζωγράφος της «χρυσής εποχής» της Ολλανδίας Ρέμπραντ, (1606-1669)- [φωτό & βίντεο]

Στις 15 Ιουλίου του 1606 γεννιέται στην Ολλανδία ο ζωγράφος και χαράκτης Rembrandt Harmenszoon van Rijn, γνωστότερος ως Ρέμπραντ που σήμερα συγκαταλέγεται μεταξύ των κορυφαίων ζωγράφων όλων των εποχών.

Ο Ολλανδός ζωγράφος Willem Kalf, (1619 –1693)

Νεκρή φύση με ασημένια φιάλη και φρούτα, 1660

Ο Ολλανδός ζωγράφος Βίλεμ Καλφ αρχικά εργάστηκε στη Γαλλία και από το 1653 στο Άμστερνταμ. Υπήρξε μαθητής του Χέντρικ Ποτ στο Χάαρλεμ, αλλά αργότερα ακολούθησε τη σχολή του Γιαν Βαν Γκόγεν. Οι πίνακές του έχουν συνήθως μικρές διαστάσεις και απεικονίζουν απλοϊκά θέματα, όπως για παράδειγμα φτωχικές σπιτικές κουζίνες και αυλές, πολύτιμα σκεύη και καρπούς από χώρες του νότου.

Ο Ισπανός ζωγράφος και χαράκτης Juan de Valdés Leal, (1622-1690)

«In Ictu Oculi», 1670-72, Hospital de la Caridad, Σεβίλλη

Το έργο του χαρακτηρίζει η μακάβρια θεματολογία και αντανακλά έντονα το θρησκευτικό πνεύμα της Ισπανίας του 17ου αιώνα, το οποίο και ευφυώς υπογράμμισε με τη χρήση εξωτικών χρωμάτων, δραματικού φωτισμού και ζωηρής χρήσης του πινέλου. Οι μακάβριες σκηνές, ο δραματικός φωτισμός και οι κρυμμένοι συμβολισμοί προσδίδουν στο έργο του ωμότητα και νευρώδη ορμή. Σώματα σε αποσύνθεση, επιβλητικοί σκελετοί, φιγούρες καλυμμένες με αίμα, έγιναν σύντομα το σήμα κατατεθέν του καλλιτέχνη.

Ο Ολλανδός ζωγράφος Jacob Van Ruysdael, (1629-1682)

Ανεμόμυλος στο Βικ κοντά στο Ντούρστεντε, 1670

Γράφτηκε από την  Κατερίνα Ρουμπέκα

Ρόυσνταλ, Γιάκομπ Βαν (Jacob Van Ruysdael). Ολλανδός ζωγράφος, γεννήθηκε στο Χάρλεμ το 1629 και απεβίωσε στο Άμστερνταμ το 1682. Ο πατέρας του Ισαάκ ήταν άσημος ζωγράφος και κορνιζοποιός. Ο θείος του Σολομών βαν Ρόυσνταλ, αδερφός του πατέρα του, ήταν ζωγράφος αναγνωρισμένος. Μαθητής πιθανότατα του πατέρα του Ισαάκ και του θείου του Σολομών Ρόυσνταλ, που ήταν και οι δύο τοπιογράφοι, μπήκε σε ηλικία 21 ετών στη συντεχνία των ζωγράφων του Χάρλεμ και αναγνωρίστηκε πολύ νωρίς ως τοπιογράφος.

Ο Ισπανός ζωγράφος Esteban Murillo, (1617-1682)

MURILLO Esteban, The angels' kitchen, Η κουζίνα των αγγέλων, 1646

Από τους συντηρητικότερους Ισπανούς δασκάλους της ζωγραφικής, ο Μπαρτολομέ Εστεμπάν Μουρίλο ή Μουρίγιο, (Bartolomé Esteban Murillo, 1617 – 1682) είναι πάντα ευδιάκριτος. Δεν μπορείς να μην ξεχωρίσεις την αγάπη του για την παιδική ζωή, κι αμέσως ως άλλο εκκρεμές η τέχνη του μετεωρίζεται μεταξύ της τρυφερότητας προς τον παιδόκοσμο και της χλιαρής θρησκευτικότητας. Οι αιθεροβατούσες Μαντόνες του, όμορφες αλλά δίχως χαρακτήρα, ίπτανται αγέρωχες μεταξύ των νεφών του ελέους. Έστω και σήμερα ίσως, που μπορούμε να αντιληφθούμε πώς υποδέχονταν το θρησκόληπτο ισπανικό κοινό τις ανευρες Παναγιές. Ήδη στα πρώτα του έργα όπως η «Παναγία με το Ροζάριο«, ακροβατεί αναποφάσιστος μεταξύ του φλαμανδικού ρεαλισμού και του ιταλικού μανιερισμού. Μην τον αδικήσουμε, όμως, ήταν ο πρώτος Ισπανός που απέκτησε πανευρωπαϊκή φήμη και μέχρι το 19ο αιώνα ήταν ο μόνος του οποίου τα έργα ήταν θαυμάζονταν έξω απ’ τον ισπανόφωνο κόσμο.

Ο Ολλανδός ζωγράφος Johannes Vermeer, (1632-1675)

Η υπηρέτρια που χύνει το γάλα, Βέρμεερ, 1660

Ο Γιοχάνες Βέρμεερ  γεννήθηκε  το 1632  στο Ντελφτ (Delft)  της Ολλανδίας. Ήταν μια περιτοιχισμένη πόλη με πολλά κανάλια και οχυρώματα,  των 25.000-30.000 κατοίκων! Μια πόλη γεμάτη ζωή!! Κυριαρχούσε το εμπόριο, η ζυθοποιία και οι βιοτεχνίες ρούχων, υφασμάτων και κεραμικών. Αυτή ήταν και η βάση της οικονομίας τους. Με άλλα λόγια, ήταν άλλο ένα διεθνές εμπορικό κέντρο όπου η αστική τάξη αρέσκονταν  να αγοράζει έργα τέχνης. Το Ντελφτ ήταν επίσης μια πόλη σύμβολο της εθνικής τους ανεξαρτησίας καθώς εκεί είχε την έδρα του ο ήρωας τους ενάντια στην ισπανική κυριαρχία, ο Γουλιέλμος ο σιωπηλός. Ταξιδιώτες από όλη την Ολλανδία  έρχονταν  να επισκεφτούν  τον  τάφο του Γουλιέλμου και  τα  πανδοχεία   του Ντελφτ ήταν πάντα γεμάτα.

Ο Ισπανός ζωγράφος Diego Rodriguez Da Silva Y Velazquez, (1599-1660)

Αυτοπροσωπογραφία (1640)

Γράφτηκε από την  Κατερίνα Ρουμπέκα

Ο Βελάσκεθ, Ντιέγκο, Ροντρίγκεθ ντά Σίλβα ύ, ήταν Ισπανός ζωγράφος (Σεβίλλη 1599 - Μαδρίτη 1660). Γεννήθηκε στη Σεβίλλη, από οικογένεια πορτογαλικής καταγωγής. Η ζωή του κύλησε ήρεμα. Ήταν παιδί όταν άρχισε την μαθητεία του στο εργαστήριο του Φρανθίσκο Πατσέκο, αλλά ενδιαφέρθηκε περισσότερο για την ζωγραφική του Ριμπέρα και των οπαδών του Καραβάτζιο που κατέφθαναν τότε στη Σεβίλλη από την Νεάπολη, παρά για τον όψιμο μανιερισμό του δασκάλου του.

Ο Ιταλός γλύπτης και ζωγράφος Gian Lorenzo Bernini, (1598 –1680)

Αυτοπροσωπογραφία (1623)

Ο Τζιαν Λορέντσο Μπερνίνι υπήρξε διακεκριμένος Ιταλός γλύπτης και ζωγράφος, γιος του καλλιτέχνη Πιέτρο Μπερνίνι. Θεωρείται  από τους σπουδαιότερους γλύπτες του 17ου αιώνα, που άφησε το ισχυρότερο προσωπικό στίγμα στην εικόνα της Ρώμης. Πρόκειται για έναν από τους μεγαλύτερους εκπροσώπους της τεχνοτροπίας του ιταλικού Μπαρόκ, που διακρίθηκε τόσο στη γλυπτική όσο και στην αρχιτεκτονική.

Ο Ιταλός ζωγράφος Guido Reni, (1575 –1642)

Ο Γκουίντο Ρένι, (Guido Reni, Καλβεντσάνο 1575 – Μπολόνια 1642), ήταν Ιταλός ζωγράφος. Υπήρξε αρχικά μαθητής του Φλαμανδού Ντιονίζιο Κάλβααρτ και στη συνέχεια φοίτησε στην Ακαδημία των Καράτσι. Μετά το 1600 μετακόμισε στη Ρώμη, όπου φιλοτέχνησε τη Σταύρωση του Αγίου Πέτρου (1604-5, Μουσείο Βατικανού) και εργάστηκε για τη διακόσμηση δύο παρεκκλησιών. 

Στη συνέχεια επέστρεψε στην Μπολόνια και ζωγράφισε τον Θρίαμβο του Σαμψών (1611-12, Εθνική Πινακοθήκη, Μπολόνια), έργο στο οποίο διακρίνεται η έντονη επίδραση του κλασικού αισθητικού ιδεώδους της αρμονίας, και ολοκλήρωσε την περίφημη σύνθεση Η σφαγή των αθώων (1611, Εθνική Πινακοθήκη, Μπολόνια), η οποία προαναγγέλλει τον Νικολά Πουσέν.