Οι Καλικάντζαροι και η αθηναϊκή παράδοση

Γράφει ο Ελευθέριος Γ. Σκιαδάς

Ατέλειωτες είναι οι ιστορίες με τους Kαλικάντζαρους που κυκλοφορούν γύρω μας τις ημέρες του Δωδεκαημέρου, δηλαδή της περιόδου από την ημέρα των Χριστουγέννων μέχρι την παραμονή των Θεοφανείων.

Ήταν ο κήπος της Εδέμ υπαρκτό μέρος; Ιδού τι πιστεύουν οι αρχαιολόγοι

Η ιστορία του Κήπου της Εδέμ, όπως περιγράφεται στη Βίβλο, συνεχίζει να συναρπάζει μελετητές και αναγνώστες, συνδυάζοντας θρησκευτικό μυστήριο, γεωγραφική αναζήτηση και συμβολική ερμηνεία.

Επιμέλεια: Σιμόνη Σωτηρέλη Παπαδοπούλου

Η «Βίβλος του διαβόλου»: Tο μεγαλύτερο χειρόγραφο του Μεσαίωνα και οι θρύλοι που το συνοδεύουν

Κάπου στη μεσαιωνική Βοημία, λέει ο θρύλος, ένας μοναχός καταδικάστηκε να θαφτεί ζωντανός στους τοίχους του μοναστηριού του. Για να γλιτώσει την ποινή, υποσχέθηκε να γράψει μέσα σε μία νύχτα το μεγαλύτερο βιβλίο που είχε δει ποτέ άνθρωπος.

Ο αναστάσιμος θρύλος της Αγιάς Σοφιάς

Γράφει ο Γιώργος Μουσταϊρας

Ο θρύλος λέει πως όταν, κατά τη στάση του Νίκα, κάηκε στην Πόλη η εκκλησιά τής του Θεού Σοφίας, αποφάσισε ο βασιλιάς να φτιάξει μια νέα, στην θέση της καμένης. Έδωσε, λοιπόν, εντολή στον πρωτομάστορα να του φτιάξει ένα σχέδιο, τέτοιο που όμοιό του δεν θα υπήρχε στον κόσμο.

Αίσωπος – από «μπαμπούλας» των παιδιών, αγαπημένος παραμυθάς!

Της Τόνιας Α. Μανιατέα

Ο άνθρωπος που έπλασε τόσες όμορφες ιστορίες για τα παιδιά, διέγραψε …καριέρα «μπαμπούλα» για να τρώνε το φαΐ τους! Από την εποχή του Σόλωνα και του Θαλή ακόμα, τον 8ο αι. π.Χ., υπήρχε το φόβητρο για τα απείθαρχα παιδιά.

Η ιστορία των kaiju στο σινεμά

Ορέστης Μαλτέζος

Το είδος των ταινιών kaiju, που στα ιαπωνικά σημαίνει ‘παράξενο τέρας’, γεννήθηκε το 1954 με την κυκλοφορία της ταινίας “Godzilla”. Στην ταινία αυτή, ένα προϊστορικό τέρας ξυπνά στο βυθό της θάλασσας από υποβρύχιες πυρηνικές δοκιμές των Αμερικάνων και μεταλλάσσεται, βάζοντας στόχο της επίθεσής του το Τόκιο. Εννέα μόλις χρόνια μετά το βομβαρδισμό των πόλεων Χιροσίμα και Ναγκασάκι, ο Godzilla δημιουργήθηκε για να μετουσιώσει τον φόβο του πυρηνικού ολοκαυτώματος.

Μήπως δεν είναι μύθος η πτήση των Δαίδαλου και Ίκαρου;

Ιωάννης Αναστασάκης

Και όμως η πτήση των Δαίδαλου και Ίκαρου μπορεί όντως να είχε πραγματοποιηθεί…

Τι ήταν ο Ταράξιππος που τόσο έτρεμαν οι αρχαίοι Έλληνες

Η βασανισμένη ψυχή που στοίχειωνε τους ιπποδρόμους του ελλαδικού χώρου

Οι πρόγονοί μας είχαν μια λέξη ειδικά αφιερωμένη σε έναν από τους χειρότερους εφιάλτες τους.

Λαϊκή λατρεία μικρών αγίων στην νεοελληνική αγροτική κοινωνία

Αφέντρα Γ. Μουτζάλη

«τον άρχοντα του τόπου σου, τον άγιο του χωριού σου» [ελληνική παροιμία]

Στον ελληνικό παραδοσιακό πολιτισμό, όπως άλλωστε και σε όλους τους παραδοσιακούς και πρωτογονικούς πολιτισμούς, ο χώρος αποκτά υπόσταση στην κοινωνική συνείδηση των ανθρώπων, γίνεται δηλαδή πραγματικός, μόνον αφού πρώτα καθαγιαστεί. Οι ιεροί τόποι παραμένουν ιεροί στη διάρκεια των αιώνων, έστω και αν αλλάζει το περιεχόμενο της αγιοσύνης τους.

Τα δαιμόνια του Δωδεκαημέρου στο ρέμα της λαϊκής παράδοσης

Κρινιώ Καλογερίδου

Αφήνω τα δάχτυλά μου να γλιστρήσουν απαλά –σαν να χαϊδεύουν γρασίδι– πάνω σ’ έναν παλιό πίνακα του Γιάλτα, επίκαιρο, που είχα αποθησαυρισμένο από χρόνια με δυο άλλα δικά του αγιογραφικά. Με μισόκλειστα μάτια ζωντανεύω μπροστά μου όλα τα αερικά και τα ξωτικά του πίνακα, μαζί με τον πιο άγριο και επικίνδυνο απ’ όλους αρχικαλικάντζαρο Μαντρακούκο, παρέα με τους άλλους Καλικαντζαραίους ή Καλικάντζαρους:

Όταν ο Σουλτάνος άνοιξε τη σαρκοφάγο της Μέδουσας

 Ένας ακραίος μύθος στα έγκατα της Βασιλικής Κινστέρνας

Φωλιασμένη κάτω από τους ελικοειδείς δρόμους της Κωνσταντινούπολης, μόλις 149 μέτρα από την Αγία Σοφία, βρίσκεται μια αρχαία δεξαμενή που σύμφωνα με ακραίες δοξασίες μπορεί να ήταν το τελευταίο μέρος ανάπαυσης της μυθικής Μέδουσας.

Το «Πείραμα της Φιλαδέλφειας»: Η πυκνή ομίχλη και η εξαφάνιση μελών του πληρώματος

 

Πάντα περίεργες ιστορίες, θρύλοι και φήμες συνόδευαν το «Λέων».

Εφαρμόζοντας τις θεωρητικές αρχές του Αϊνστάιν το Ναυτικό των ΗΠΑ στις 28 Οκτωβρίου του 1943, κατάφερε να εξαφανίσει ένα ολόκληρο πλοίο μαζί με το πλήρωμά του στη Φιλαδέλφεια, όπως και να το επαναφέρει στην ακριβή του θέση μέσα σε λίγα λεπτά.

Τα ξωτικά του τόπου μας: Ο μεταφυσικός κόσμος μέσα από λαϊκές παραδόσεις

Λένε πως ο αλαφροΐσκιωτος ζει ανάμεσα στον αόρατο και τον ορατό κόσμο, πως όταν τον βαφτίσανε κάτι δεν πήγε καλά κι έτσι δεν έφυγε από πάνω του όλη η αρχαία θρησκεία και κουβαλά κάτι απ' αυτή μέσα του... Για τον Βραχνά, ότι μπαίνει αθόρυβα στο σπίτι όταν κοιμόμαστε, κάθεται πάνω στο στήθος μας και χοροπηδά, προκαλώντας δύσπνοια.

Θρυλικοί Γίγαντες του Περού των οποίων τους σκελετούς είδαν οι Κατακτητές

Στη σημερινή εποχή η ιδέα της ύπαρξης χαμένων πολιτισμών γιγάντiων όντων έχει εξαπλωθεί πολύ μεταξύ των ανθρώπων, κυρίως χάρη στο Διαδίκτυο. Ωστόσο, πριν από μερικές δεκαετίες, αυτό το θέμα ήταν άγνωστο στη συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπων. Το Περού είναι μια από τις χώρες όπου αυτές οι αρχαίες ιστορίες έχουν τεκμηριωθεί από χρονικογράφους ή μεταβιβάζονται από γενιά σε γενιά, δείχνοντας την «παραξενιά» που είδαν οι αποικιστές πριν από εκατοντάδες χρόνια.

Το μυστηριώδες συμβάν της Νυρεμβέργης του 1561- "Μάχη UFO"

Ήταν τον Απρίλιο του 1561 όταν όλοι οι κάτοικοι της Νυρεμβέργης της Γερμανίας βγήκαν από τα σπίτια τους για να ερευνήσουν μυστηριώδη φώτα και δυνατούς ήχους. Παρακολούθησαν τον ουρανό, με δέος και φόβο, καθώς έβλεπαν κάτι που φαινόταν να ήταν κάποιο είδος αερομαχίας — και όλα αυτά με το φως της ημέρας νωρίς το πρωί.

Βρικόλακες – Μια συνοπτική αναδρομή στην ιστορία και η επιστημονική εξήγηση

του Χαράλαμπου Οικονομίδη

Ο συχνά χρησιμοποιούμενος όρος ‘πραγματικότητα’ είναι απρόσμενα απατηλός και δύσχρηστος, καθότι δεν αναφέρεται στις ιδιότητες και τη δομή ενός αχανούς περιβάλλοντος κόσμου αλλά συνοψίζει την προβολή αυτού στην ανθρώπινη αντίληψη, της οποίας τα όρια ταυτίζονται εν πολλοίς με εκείνα των διαθέσιμων μέσων σύλληψης -είτε υπό τη μορφή αισθητήριων οργάνων είτε ως επιστημονικών εργαλείων.

Ο βρυκόλακας της Μυκόνου

Πολύ πριν γίνει «στέκι» των celebrities από Ελλάδα και εξωτερικό, στη φτωχή Μύκονο κυριαρχούσαν οι δεισιδαιμονίες και ο φόβος ενός… βρικόλακα. Η αιτία ήταν ένας δολοφονημένος χωρικός, που λέγεται ότι τις νύχτες έβγαινε από τον τάφο του και τρομοκρατούσε τους κατοίκους.

Ο Κήπος της Εδέμ που απεικονίζεται στην αρχαία ελληνική θρησκευτική τέχνη

Εάν τα αρχικά κεφάλαια του Βιβλίου της Γένεσης παρουσιάζουν έναν αληθινό απολογισμό της ανθρώπινης προέλευσης, τότε η αρχαία κοσμική ανθρώπινη ιστορία πρέπει να συνδεθεί με σημαντικούς τρόπους σε αυτό το λογαριασμό.

Οι Μοίρες

Οι Μοίρες είναι οι δυνάμεις που ευθύνονται για τα καλά και τα κακά της ζωής του κάθε θνητού, από τη γέννηση μέχρι το θάνατό του. Παίρνουν την δύναμή τους από τον Δία. ο οποίος για το λόγο αυτό καλείται και «Μοιραγέτης». Στην Μοίρα υπακούουν μέχρι και οι θεοί, οι οποίοι έχουν όμως τη δύναμη να την αλλάζουν. Πρακτικώς όμως, μια τέτοια αλλαγή θα διατάρασσε την αρμονία του σύμπαντος. Στον Προμηθέα Δεσμώτη ο Αισχύλος παρουσιάζει τον Δία και τους άλλους θεούς υποταγμένους στις Μοίρες.

ΦΙΛΙΝΝΙΟΝ, το αίμα του Έρωτα, (Η Λάμια της Αμφίπολης)

Της Βασιλικής Χριστοπούλου-Αρχαιολόγου-ΜΑ

Μια από τις παλιότερες ιστορίες, που μιλούν για γυναίκες βρυκόλακες στην ελληνική αρχαιότητα, είναι αυτή που μας παραδίδει ο παραδοξογράφος Φλέγων ο Τραλλιανός (απελεύθερος δούλος του αυτοκράτορα Αδριανού, 2ος αι. μ.Χ.) στο βιβλίο του «Περί θαυμασίων» 2.1 (Paradoxographoi: scriptores rerum mirabilium Graeci, εκδ. Antonius Westermann, Brunswigae, Londini 1839, σελ. 117-121).