Ασφάλιστρα που αγγίζουν το ένα δισεκατομμύριο για έργο τέχνης

 Η έκθεση της Ταπισερί του Μπαγιέ στο ομώνυμο μουσείο.

Δημιουργήθηκε πριν από μία χιλιετία και είναι ένα περίτεχνα κεντημένο ύφασμα, μήκους 70 μέτρων και πλάτους περίπου 50 εκατοστών, που απεικονίζει τα γεγονότα των αρχών του 11ου αιώνα, που οδήγησαν στην κατάκτηση της Αγγλίας από τους Νορμανδούς.

Είναι η περίφημη Ταπισερί του Μπαγιέ όπως ονομάζεται, εκτεθειμένη σήμερα στο Μουσείο Ταπισερί Μπαγιέ της Νορμανδίας, πλην και έντονα ποθούμενη εδώ και πολλά χρόνια από την Αγγλία για έκθεσή της στο Βρετανικό Μουσείο. Οι επιθυμίες όμως, συχνά πληρώνονται ακριβά, έτσι μετά την περιπετειώδη έγκριση του δανεισμού του έργου, καθώς στη Γαλλία υπήρξε έντονος σκεπτικισμός για την μετακίνησή του, δεδομένης της ευθραυστότητάς του έρχεται και η ώρα του λογαριασμού.

Κάτι λιγότερο από ένα δισ. ευρώ θα είναι τα ασφάλιστρα για το έργο, τα οποία καταβάλλονται φυσικά από τον αιτούμενο, στην προκειμένη περίπτωση από την κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου, σύμφωνα με ισχύοντα νόμο της χώρας. Αποτελεί δηλαδή, μέρος του συστήματος αποζημίωσης της βρετανικής κυβέρνησης, η οποία λειτουργεί ως ασφαλιστής αντί να πληρώνει για εμπορική ασφάλιση.

Η Ταπισερί του Μπαγιέ (1066-1082), σκηνή με μεταφορά κρασιού και αρμάτων.

Αυτό σημαίνει ότι οι βρετανοί φορολογούμενοι μπορεί να κληθούν να πληρώσουν τον λογαριασμό από ζημιές ή απώλειες κατά τη διάρκεια του ταξιδιού της ταπισερί από τη Γαλλία στο Ηνωμένο Βασίλειο. Ωστόσο, τίποτε δεν θα καταβληθεί εκ των προτέρων, καθώς το ποσόν των ασφαλίστρων συνιστά ενδεχόμενη υποχρέωση, η οποία τίθεται σε ισχύ μόνον εάν κάτι πάει στραβά. Να σημειωθεί άλλωστε, ότι την ιστορική δανειακή σύμβαση είχαν ανακοινώσει τον περασμένο Ιούλιο ο γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν και ο βρετανός πρωθυπουργός Κιρ Στάρμερ στο Βρετανικό Μουσείο.

Ένα κόμικ του Μεσαίωνα

Η ταπισερί, που πιστεύεται ότι κατασκευάστηκε στην Αγγλία, πιθανώς από μοναχές θα εκτεθεί στην γκαλερί Σέινσμπερι του Βρετανικού Μουσείου από τον ερχόμενο Σεπτέμβριο. Αφηγείται την ιστορία της Νορμανδικής εισβολής του 1066 υπό την ηγεσία του Γουλιέλμου, δούκα της Νορμανδίας, σε μια μορφή κόμικς της εποχής. Η εισβολή είχε καταλήξει στην περίφημη Μάχη του Χέιστινγκς και η ταπισερί φέρεται να φιλοτεχνήθηκε μόλις λίγα χρόνια μετά. Παρουσιάζει τα γεγονότα από την πλευρά των κατακτητών Νορμανδών και είναι πιθανόν να ήταν δώρο προς τον Γουλιέλμο, παραγγελμένο από τον επίσκοπο Όντο του Μπαγιέ, ετεροθαλή αδελφό του.

 

Σκηνές από την Ταπισερί του Μπαγιέ

Πρόκειται για ένα λινό ύφασμα σε υπόλευκο χρώμα πάνω στο οποίο είναι κεντημένες με μάλλινα νήματα, οκτώ χρωμάτων περί τις 60 σκηνές με 1512 μορφές ανθρώπων και ζώων, συνοδεία αρκετές φορές, τίτλων στα λατινικά.

Η αφήγηση αρχίζει με ένα προοίμιο που αναφέρεται στην επίσκεψη του Χάρολντ Β΄ της Αγγλίας στο δουκάτο της Νορμανδίας (πιθανώς, το 1064), συνεχίζεται με την προετοιμασία της απόβασης που οργανώθηκε από τον Γουλιέλμο τον Κατακτητή, ακολουθεί ο διάπλους της Μάγχης και ολοκληρώνεται με την άτακτη υποχώρηση των στρατιωτικών δυνάμεων του Χάρολντ, τελευταίου αγγλοσάξονα βασιλιά που σκοτώθηκε κατά τη μάχη του Χέιστινγκς, τον Οκτώβριο του 1066.

Η διάσωση στο χρόνο

Στο ενδιάμεσο μεσαιωνικοί μύθοι αλλά και σκηνές από τους μύθους του Αισώπου και του Φαίδρου, στιγμιότυπα της καθημερινής ζωής της εποχής, από την κτηνοτροφία και από το κυνήγι αλλά φυσικά και από τις πολεμικές τακτικές και τον στρατιωτικό εξοπλισμό κάνουν την αφήγηση συναρπαστική. Είναι πιθανόν μάλιστα, η ταπισερί να περιελάμβανε και περισσότερες σκηνές αλλά το τελευταίο τμήμα της έχει χαθεί.

Ο θάνατος του Χάρολντ Β΄στην ταπισερί

Καλλιτεχνικά, η αρμονία και η αναλλοίωτη φρεσκάδα των χρωμάτων της, η εξαιρετική κατασκευή της και η τελειότητα της απόδοσης παραπέμπουν σε ένα επίτευγμα της ρωμανικής τέχνης, παρ΄ ότι οι καλλιτέχνες είναι ανώνυμοι.

Είναι θαύμα εξάλλου, η επιβίωσή της στο χρόνο. Η πρώτη γραπτή αναφορά για την ύπαρξή της έρχεται από το 1476, κατά την παρουσίασή της για την διακόσμηση του καθεδρικού ναού στην πόλη Μπαγιέ. Η πλήρης περιγραφή της όμως, ήρθε μερικούς αιώνες αργότερα, το 1730 από τον γάλλο αρχαιοφύλακα και μελετητή Μπερνάρ ντε Μονφοκόν. Στη συνέχεια έχοντας γλιτώσει από την Γαλλική Επανάσταση εκτέθηκε στο Παρίσι το 1803 -04 ύστερα από επιθυμία του Ναπολέοντα ενώ κατά την διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου είχε μεταφερθεί σε ασφαλές μέρος για την προστασία της. (Λέγεται, ότι είναι ένα από τα έργα που είχε διατάξει ο Χίτλερ να μεταφερθεί στη Γερμανία, ύστερα από την κατάληψη της Γαλλίας).

Για τη συνέχεια εδώ:

http://anaskafi.blogspot.com/2026/01/blog-post_14.html