Εἰς ὅλην τὴν
Χριστιανοσύνη
μία εἶναι μόνη Παναγία, ἁγνή
Κόρη, παιδίσκη, ᾎσμα τῶν
ᾈσμάτων,
χωρὶς Χριστόν, θεῖο
παιδί, στὰ χέρια,
καὶ τρεφομένη μὲ Ἀγγέλων
ἄρτον.
Ἐσύ ᾿σαι ἡ μόνη Παναγία
Κουνίστρα,
ποὺ ἐφανερώθης στῆς
Σκιάθου τὸ νησί,
εἰς δένδρον πεύκου ἐπάνω
καθημένη,
κ᾿ αἰωρουμένη εἰς τερπνὴν
αἰώραν,
ὅπως αἱ κορασίδες
συνηθίζουν.
-Αλέξανδρος
Παπαδιαμάντης, Στην Παναγία την Κουνίστρα, 1909 (απόσπασμα)
Η έκθεση «Στον Ίσκιο των
πεύκων», σε διοργάνωση του Δήμου Σκιάθου, συνεχίζοντας την περιήγηση της
επιμελήτριας και των συμμετεχόντων καλλιτεχνών που τιμούν το νησί στην
εικαστική ψυχογραφία της Σκιάθου, παρουσιάζεται με συγκίνηση σε τόπο ιδανικό,
στην πρόσφατα αναστηλωμένη Ιερά Μονή της Παναγίας Εικονίστριας. Στην Παναγία
την Κουνίστρα, την πολιούχο της Σκιάθου. Το ιστορικό μοναστήρι του 17ου αιώνα,
τον ιερό τόπο του φυσικού κάλλους και των πυκνών πεύκων όπου ο Παπαδιαμάντης
αφιερώνει ένα από τα ωραιότερα -εκ των λιγοστών- ποίημά του. Η έκθεση
διοργανώνεται από τον Δήμο Σκιάθου σε επιμέλεια της αρχαιολόγου και ιστορικού
της τέχνης Ίριδος Κρητικού.
Η φράση «Στον Ίσκιο των
πεύκων» αποτελεί χαρακτηριστικό λογοτεχνικό μοτίβο αλλά και συμβολικό τόπο στο
έργο του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη. Ο κορυφαίος Σκιαθίτης πεζογράφος ταυτίζεται
έντονα με τις αισθήσεις, το άρωμα και τη μεταφυσική γαλήνη της φύσης, υμνώντας
με μια πρώιμη και συναρπαστικά ολιστική οικολογία που αγγίζει τη θέωση, την
ατμόσφαιρα, την ανάσα και την ψυχή του πευκοδάσους στο νησί της Σκιάθου. Ο «παπαδιαμαντικός
ίσκιος» έχει προσεγγιστεί σε κείμενα και αποδοθεί και από άλλους λογοτέχνες,
όπως ο Ζαχαρίας Παπαντωνίου ή ο Παύλος Νιρβάνας, ενώ κάποιοι περιγράφουν πώς
αναζητούσαν τη σκιά των πεύκων στους περιπάτους τους για να αποδώσουν φόρο
τιμής στον μεγάλο Σκιαθίτη δημιουργό.
Κεντρική
φωτογραφία θέματος: Μαρίνα Στελλάτου (λεπτομέρεια έργου)
Για
τη συνέχεια εδώ:
culturenow.gr/ston-iskio-ton-peykon-omadiki-ekthesi-sti-skiatho/
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου