250 έργα του Αλέξη Ακριθάκη στο Μουσείο Μπενάκη

Εγκαινιάζεται στο μουσείο της οδού Πειραιώς η μεγαλύτερη αναδρομική έκθεση των τελευταίων 30 χρόνων, αφιερωμένη στον καλλιτέχνη των τσίκι-τσίκι, των βαλιτσών και των θρυμματισμένων καρδιών.

Χρήστος Παρίδης

Έχουν περάσει περισσότερα από έξι χρόνια από το φθινόπωρο του 2019, όταν εγκαινιάστηκε στο Μπενάκη η έκθεση «Τσίκι-τσίκι» σε επιμέλεια της Χλόης Ακριθάκη, της κόρης του, και του Αλέξιου Παπαζαχαρία, που συγκέντρωνε και εστίαζε στα έργα με την πλέον χαρακτηριστική και αναγνωρίσιμη τεχνική του ιδιοσυγκρασιακού καλλιτέχνη Αλέξη Ακριθάκη, που έφυγε πρόωρα από τη ζωή το 1994 σε ηλικία μόλις 55 χρόνων. Τώρα οι δύο επιμελητές επανέρχονται με μια νέα μεγάλη έκθεση στο μουσείο της οδού Πειραιώς, με τίτλο «Αλέξης Ακριθάκης. Μια γραμμή κύμα».

Ουσιαστικά πρόκειται για την πρώτη πλήρη αναδρομική έκθεσή του, καθώς εκείνη που πραγματοποιήθηκε το 1997 –μετά τον θάνατό του–, στο πλαίσιο της Πολιτιστικής Πρωτεύουσας Θεσσαλονίκης το 1997, η οποία μεταφέρθηκε και στην Εθνική Πινακοθήκη στην Αθήνα, όσο καλά οργανωμένη κι αν ήταν, δεν περιελάμβανε το σύνολο του έργου του, καθώς δεν ήταν τεκμηριωμένο, δεδομένου ότι δεν είχε περάσει αρκετός χρόνος.

«Ούτε έκθεση αντιπροσωπευτικών έργων είναι, δεν δείχνει πώς τα δημιούργησε, ούτε εξηγεί τη σχέση του με αυτά που έκανε – το πολύ πολύ να εξηγεί τη σχέση τη δική μας με τα έργα του. Η έκθεση παρουσιάζει τα έργα αυτού του ανθρώπου ως καλλιτεχνικό επίτευγμα του ιδίου».

Αυτήν τη φορά, όμως, η νέα έκθεση συγκεντρώνει περί τα 250 έργα, δάνεια τα περισσότερα συλλεκτών τόσο από την Ελλάδα όσο και από το εξωτερικό. Οι δύο επιμελητές ευελπιστούν ότι καλύπτουν όλες τις φάσεις του έργου του Ακριθάκη, με λιγότερα «τσίκι-τσίκι» αυτήν τη φορά και με έμφαση σε όλα τα υπόλοιπα, κυρίως μεγάλου μεγέθους ζωγραφικά έργα, αλλά και σε πολλές κατασκευές. Πρόκειται για έργα που σε πολλές περιπτώσεις είναι εντελώς άγνωστα στο ευρύτερο κοινό, αλλά αναδεικνύουν το μέγεθος της δημιουργικότητας και της παραγωγικότητάς του από την αρχή μέχρι το τέλος του.

«Δύο ήλιοι», 1965, 34,5x36,5 εκ., τέμπερα και μελάνι σε χαρτί. Φωτ.: © The Estate of Alexis Akrithakis

Ο Αλέξης Ακριθάκης εμφανίστηκε για πρώτη φορά ως ζωγράφος με μια ατομική έκθεση στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Νέου Ηρακλείου το 1961. Ήταν μόλις 22 χρόνων και η κίνηση αυτή έδειχνε αυτοπεποίθηση και τόλμη, αλλά και τη βεβαιότητα ως προς την τέχνη στην οποία ήθελε να αφοσιωθεί. Ακολούθησε η πρώτη του «επίσημη» έκθεση στην γκαλερί Βέλτσου στη Θεσσαλονίκη το 1963 και από εκείνη οι ιστορικοί τέχνης πιάνουν το νήμα μιας ιδιαίτερα αξιόλογης για τα ελληνικά εικαστικά πράγματα περίπτωσης καλλιτέχνη. Τα έργα του εκείνης της εποχής χαρακτηρίζονται από έναν συνδυασμό βυζαντινής και λαϊκής ελληνικής εικονογραφικής παράδοσης, με επιρροές από τη διεθνή ψυχεδελική αισθητική της δεκαετίας του 1960.

Για τη συνέχεια εδώ:

https://www.lifo.gr/culture/eikastika/250-erga-toy-alexi-akrithaki-sto-moyseio-mpenaki