Μια τέχνη αιώνων, βαθιά δεμένη με την ταυτότητα της Ρόδου και των Δωδεκανήσων, επιστρέφει στο προσκήνιο μέσα από τα προγράμματα του Aegean Skills. Η παραδοσιακή τέχνη του βοτσαλωτού, που για χρόνια περνούσε από γενιά σε γενιά και σήμερα κινδυνεύει να χαθεί μαζί με τους παλιούς τεχνίτες της, βρίσκει ξανά χώρο στα χωριά, στα εργαστήρια και κυρίως στους νεότερους ανθρώπους που θέλουν να τη γνωρίσουν.
Η ανταπόκριση είναι ήδη
ιδιαίτερα μεγάλη. Από την Κατταβιά και το Ασκληπειό μέχρι τα Κοσκινού,
κάτοικοι, νέοι άνθρωποι αλλά και ομογενείς συμμετέχουν στα μαθήματα, ενώ νέες
περιοχές της Ρόδου ζητούν να φιλοξενήσουν αντίστοιχες δράσεις. Όπως τονίζει,
μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, η καθηγήτρια του Πανεπιστημίου Αιγαίου και επιστημονική
συνεργάτιδα του Aegean Skills, Δέσποινα Χατζηδιάκου, ο στόχος δεν είναι απλώς
να διδαχθεί μια τεχνική, αλλά να διασωθεί ένα ζωντανό κομμάτι της πολιτιστικής
κληρονομιάς των νησιών.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον
παρουσιάζουν τα προγράμματα που έχουν ως στόχο τη διατήρηση και τη μετάδοση
παραδοσιακών τεχνών, με χαρακτηριστικό παράδειγμα την τέχνη του βοτσαλωτού, η
οποία είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την πολιτιστική και αρχιτεκτονική παράδοση της
Ρόδου και των Δωδεκανήσων.
Η Δέσποινα Χατζηδιάκου
αναφέρθηκε στην πορεία του προγράμματος, στην αυξανόμενη συμμετοχή των πολιτών
αλλά και στην προσπάθεια που γίνεται ώστε τέχνες οι οποίες κινδυνεύουν να
χαθούν να περάσουν στις νεότερες γενιές. Όπως ανέφερε, περίπου 2.000 άτομα
έχουν ήδη συμμετάσχει συνολικά στα προγράμματα του Aegean Skills, τα οποία
απευθύνονται στους κατοίκους τόσο των Δωδεκανήσων όσο και των Κυκλάδων.
«Στην αρχή
δυσκολευτήκαμε λίγο, γιατί ο κόσμος δεν είχε καταλάβει ακριβώς τι είναι το
Aegean Skills. Τώρα, όμως, το μαθαίνει όλο και περισσότερο και το τηλέφωνο
χτυπάει συνέχεια από ανθρώπους που ενδιαφέρονται να συμμετάσχουν», σημείωσε.
Τα προγράμματα καλύπτουν
ένα ευρύ φάσμα θεματικών, από τον τουρισμό και την εκπαίδευση μέχρι την ψυχολογία
και άλλους τομείς της διά βίου μάθησης, ενώ ιδιαίτερη βαρύτητα δίνεται στο
γεγονός ότι η συμμετοχή είναι δωρεάν.
Παράλληλα, με τα εξ
αποστάσεως επιστημονικά προγράμματα, αναπτύσσονται δράσεις διά ζώσης, μέσα στις
τοπικές κοινωνίες των νησιών. Μία από αυτές είναι η διδασκαλία της τέχνης του
βοτσαλωτού.
Η
τέχνη περνά ξανά στις νεότερες γενιές
Η κα Χατζηδιάκου εξήγησε
στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ότι η ίδια είχε παρακολουθήσει πριν από περίπου τρία χρόνια
πρόγραμμα για το βοτσαλωτό και από τότε επιθυμούσε να υπάρξει συνέχεια. «Το
πήρα πολύ ζεστά το θέμα, γιατί είχα παρακολουθήσει και εγώ η ίδια μάθημα
βοτσαλωτού και ήθελα πάρα πολύ να συνεχιστεί. Το πρόβλημα ήταν να βρούμε τον
κατάλληλο χώρο, γιατί το βοτσαλωτό έχει ιδιαίτερες απαιτήσεις. Πρέπει να
κουβαλήσεις τα βότσαλα, υπάρχει λάσπη, ασβέστης και γενικά δεν είναι μια εύκολη
διαδικασία», ανέφερε.
Τελικά δημιουργήθηκε
εργαστήριο στα Κοσκινού, ένα χωριό το οποίο διαθέτει ισχυρή παράδοση στα
βοτσαλωτά. Εκεί, πραγματοποιούνται μαθήματα με ιδιαίτερα μεγάλη συμμετοχή, ενώ μετά
το πρακτικό μέρος οι εκπαιδευόμενοι έχουν τη δυνατότητα να επισκέπτονται
παραδοσιακά βοτσαλωτά στη Ρόδο και να παρατηρούν από κοντά τα σχέδια και τις
τεχνικές κατασκευής τους.
«Όλα τα μαθήματα είναι
γεμάτα, το ένα πίσω από το άλλο. Αφού τελειώσουμε το μάθημα, βγαίνουμε έξω,
βλέπουμε τα βοτσαλωτά της Ρόδου και πλέον, έχοντας αποκτήσει κάποια γνώση,
μπορούμε να σχολιάσουμε τα σχέδια και τον τρόπο που έχουν κατασκευαστεί»,
ανέφερε χαρακτηριστικά.
Σύμφωνα με την ίδια, η
συγκεκριμένη τέχνη αποτελεί ένα ιδιαίτερο στοιχείο της πολιτιστικής κληρονομιάς
των Δωδεκανήσων.
«Είμαι της άποψης ότι
αυτά δεν πρέπει να χάνονται. Το βοτσαλωτό είναι μια παραδοσιακή τέχνη που
σβήνει σιγά σιγά και για αυτό θέλουμε να τη στηρίξουμε και να φέρουμε τους
νέους ανθρώπους κοντά της», επισήμανε.
Το περασμένο καλοκαίρι
το πρόγραμμα βγήκε για πρώτη φορά έξω από τα όρια ενός σταθερού εργαστηρίου και
μεταφέρθηκε στα χωριά. Μαθήματα πραγματοποιήθηκαν στην Κατταβιά και στο
Ασκληπειό, με τη συμμετοχή κατοίκων αλλά και ομογενών που βρίσκονταν στη Ρόδο
για τις καλοκαιρινές τους διακοπές. Ιδιαίτερη εντύπωση, όπως είπε η κα.
Χατζηδιάκου, προκάλεσε η περίπτωση ενός νέου που ταξίδεψε από την Κω στη Ρόδο
αποκλειστικά για να παρακολουθήσει το συγκεκριμένο μάθημα.
Στις δράσεις συμμετείχαν
επίσης, Ροδίτες της ομογένειας από τις Ηνωμένες Πολιτείες, τον Καναδά και την
Αυστραλία, οι οποίοι είχαν επιστρέψει στα χωριά τους για τις διακοπές. Στην
Κατταβιά, μάλιστα, η εκπαίδευση συνδυάστηκε με πραγματική παρέμβαση αποκατάστασης.
Μετά το θεωρητικό και πρακτικό μέρος του μαθήματος, οι συμμετέχοντες βοήθησαν
στην επισκευή φθαρμένων τμημάτων βοτσαλωτού στην αυλή εκκλησίας του χωριού.
Για
τη συνέχεια εδώ:
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου